0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Voor de drieduizend inwoners van Efoetsy in Madagaskar is voortaan veilig en betaalbaar drinkwater, afkomstig uit de zee en ontzilt met behulp van de zon, beschikbaar. Het is het eerste project van de Elemental Water Foundation. 

De stichting is opgericht door Sid Vollebregt en Reinoud Feenstra van het bedrijf Elemental Water Makers. Dat filtert zeewater door omgekeerde osmose, waarbij zo veel mogelijk gebruikgemaakt wordt van duurzame energiebronnen als zon, wind en golven.

De twee jonge Delftse wateringenieurs werkten tot nu toe vooral voor resorts in kustgebieden wereldwijd. Via de stichting hopen zij ook in arme regio’s aan de slag te kunnen. Het project in Madagaskar, dat ruim 115.000 euro kostte, is financieel ondersteund door onder andere Wilde Ganzen en de lokale partner Trans-Mad.

Op het Afrikaanse eiland Madagaskar hebben 11 miljoen mensen geen toegang tot veilig drinkwater. Het merendeel leeft in afgelegen gemeenschappen, zoals Efoetsy in het zuidwesten. Hier valt, mede als gevolg van klimaatverandering, jaarlijks nog geen 200 millimeter regen. Om aan water te komen, moeten vrouwen en kinderen uren reizen. Het water dat zij dan meebrengen, is zout en vervuild en veroorzaakt ziekte.

15.000 liter per dag
Tijdens een surfvakantie enkele jaren geleden belandde Vollebregt in deze regio en ervoer hij van dichtbij wat de gevolgen zijn van een tekort aan schoon drinkwater. ''Het is hier echt het armste van het armste’’, vertelt hij. ''Dat heeft me wel aangespoord.’’Sid Vollebregt 180 Sid Vollebregt

De drieduizend mensen in en rondom Efoetsy leven van de landbouw en de visserij, maar deze manier van leven komt door de afnemende regen steeds verder onder druk te staan. In het dorp staat de enige middelbare school van de regio.

Voor Efoetsy is ontzilting op basis van zone-energie volgens Vollebregt en Feenstra een geschikte en verstandige oplossing. Zij ontwikkelden een systeem waarbij slechts een kwart van de gebruikelijke energie nodig is, waardoor het hele proces goedkoper wordt. De nieuwe installatie zorgt voor 15.000 liter schoon drinkwater per dag.

De inwoners kunnen water tappen bij een van de zeven openbare tappunten, waar het ontzilte water vanuit een watertoren naartoe wordt geleid. Het wordt verkocht door een beheerder. Met de opbrengst worden de kosten voor onderhoud gedekt. Volgens Vollebregt is de prijs voor de inwoners goed op te brengen. ''Het gaat om gesubsidieerd water.’’

Lokale ‘waterboard’

De beide initiatiefnemers vinden het belangrijk dat het project in samenwerking met de plaatselijke bevolking wordt gerund. Daarom werken ze samen met de lokale partner Trans-Mad, zijn er mensen getraind voor het beheer en het onderhoud van de installatie en is er een lokale ‘waterboard’ opgezet. Door ‘remote monitoring’ is het ontziltingssysteem vanuit Nederland te volgen.

Intussen is de stichting alweer druk bezig met het volgende, vergelijkbare project voor schoon water in Madagaskar. De exacte locatie moet nog bepaald worden. ''Maar we zitten al op een kwart van de financiering’’, vertelt Vollebregt trots.

Het bedrijf Elemental Water Makers werd dit voorjaar, als enige uit de watersector, samen met negen andere kanshebbers genomineerd voor de verkiezing van Nationaal Icoon. Die titel ging uiteindelijk aan hun neus voorbij.

 

MEER INFORMATIE
Website Elemental Water Foundation
Elemental Water Makers genomineerd als Nationaal Icoon

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

De titel van dit artikel is nietszeggend en had net zo goed kunnen luiden: 'bij alle watergedragen installaties is er een legionellarisico'. Legionella groeit nou eenmaal in een waterig milieu. Omdat risico het product is van kans en effect gaat het in werkelijkheid om de kans dat legionella kan groeien en het effect daarvan voor de omgeving.
Het risico (als resultante) kan dan gewoon heel erg klein zijn en is dat in de meeste gevallen waarschijnlijk ook. De kans op vermeerdering van legionella in een watersysteem houdt verband met veel factoren waarvan de temperatuur de belangrijkste is. De cases in Boxtel en Son hebben geleerd dat hoge temperaturen (> 30 grC) van het afvalwater hoogstwaarschijnlijk een belangrijke rol hebben gespeeld.
Het is ook al langer bekend dat Legionella pneumophila (als gevaarlijkste soort) vooral bij die temperaturen optimaal groeit. Bij effectieve afdekking en afzuiging van een bassin kan het effect naar de omgeving in feite naar nul worden gereduceerd en daarmee het risico! Het is onzinnig om dat op voorhand voor alle systemen te gaan eisen, want de kans op vermeerdering van Legionella pneumophila in biologische systemen met temperaturen < 30 grC zal ongetwijfeld een stuk kleiner zijn. Laten we dat eerst goed onderzoeken.
Verder is het onbegrijpelijk dat de Omgevingsdiensten inzetten op een doelvoorschrift met een harde eis dat er geen legionella in de lucht en het effluent zit. Het is namelijk praktisch gezien gewoon niet haalbaar en het leidt tot hoge maatschappelijke kosten en de toevoeging van veel ongewenste desinfectiemiddelen van effluenten. Vergeet niet dat in de lucht en het effluent van een gemiddelde RWZI ook Legionella pneumophila wordt aangetroffen (in aanzienlijk lage concentraties als bij de zuivering in Boxtel). Hoe zou je in de zuivering Legionella moeten bestrijden? Moeten we al ons RWZI-effluent gaan chloren of met UV behandelen?
Ik lees hier een typisch voorbeeld van een overheid die neigt tot een overreactie om in de toekomst elke aansprakelijkheid te kunnen weerleggen. Ondertussen wordt een groot deel van de industrie opgezadeld met het maken van hoge extra kosten voor het bestrijden van een relatief laag risico.
Jan Pronk maakte ooit als Minister van VROM dezelfde fout bij de Tijdelijke Regeling Legionellapreventie die zo'n beetje voor alle collectieve leidingwatersystemen in Nederland het legionellarisico moest gaan indammen. Dat moest worden teruggedraaid (naar alleen de prioritaire instellingen) want de maatschappelijke kosten die dat veroorzaakte waren simpelweg te hoog.
Leuk dat jullie aandacht besteden aan de notitie over de Nationale analyse waterkwaliteit, maar de stof die het meest overschrijdt is niet aluminium, maar ammonium. Als je dat wijzigt in de titel en tekst van de laatste alinea, klopt het verhaal weer.
Helaas zijn de filmpjes niet via het YouTube kanaal te vinden.
Grappig dat er nu pas actie via een collectief wordt opgestart. Waarom kun je in Nederland anno 2019 niet je douche water hergebruiken in je WC?!? Het zou verplicht moeten worden in nieuwbouw en een mogelijkheid in bestaande bouw, bijv via een platte tank in de kruipruimte.
@Wijnand VisserMet dank. Is aangepast.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het