secundair logo knw 1

Er blijft meer plastic achter in de rivierbodem dan gedacht. Uit onderzoek van de Wageningen Universiteit blijkt dat kleine plastic deeltjes bezinken op plekken waar de stroomsnelheid afneemt.



Het gedrag van piepkleine plastic deeltjes, de zogeheten nano- en microplastics, is lastig te meten, zegt onderzoekster Ellen Besseling, promovenda bij de afdeling aquatische ecologie en waterkwaliteitsbeheer. "Hoe kleiner, hoe moeilijker." Toch hebben zij en haar collega’s nu enig licht geworpen op het gedrag van zulke deeltjes in zoet water, die bodemdieren en waterorganismen schade kunnen toebrengen.

De onderzoekers toonden aan dat plastic deeltjes van minder dan een micrometer (een duizendste millimeter) én groter dan 10 micrometer vaak bezinken en opgenomen worden in de bodem van de rivier. Bij de kleinste deeltjes komt dat omdat ze ‘aankleven’ aan andere natuurlijke deeltjes, bij de grotere juist omdat ze uit zichzelf zwaar genoeg zijn om te zinken. Plastic deeltjes die qua grootte daartussenin zitten, dus van 1 tot 10 micrometer, stromen juist relatief vaak met het rivierwater door naar de zee.

"Er blijft meer in de bodem van ons zoetwater achter dan we totnogtoe dachten", zegt Besseling. "De gedachte was altijd: al dat plastic stroomt de zee in. Maar uit onze simulaties blijkt dat deeltjes van een bepaalde grootte juist vaak achterblijven. Dat bezinken gebeurt vooral op plekken waar de stroomsnelheid afneemt. In de 40 kilometer waterloop die wij hebben onderzocht, zat een plek waar de rivier ineens breder en dieper wordt. Meteen daarna vindt veel sedimentatie plaats. Waarschijnlijk zit daar dus relatief veel plastic in de rivierbodem."

Of dat ook werkelijk zo is, moet uit metingen blijken, zegt projectleider prof. Bart Koelmans. "Op basis van ons onderzoek is duidelijk waar je hotspots van microplastics kunt verwachten. De volgende stap is om daar metingen te doen en uiteindelijk wellicht om de rivierbodems te reinigen."

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.