0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

In drinkwaterbronnen zijn op grote schaal sporen van gewasbeschermingsmiddelen en hun afbraakproducten aangetroffen, blijkt uit een overzichtsstudie van KWR. Daarom wordt gepleit voor een grotere rol van het drinkwaterbelang in het landelijk en regionaal beleid voor deze middelen.

Het rapport van KWR Watercycle Research Institute geeft een overzicht van welke oude en nieuwe gewasbeschermingsmiddelen voorkomen in Nederlandse drinkwaterbronnen, inclusief de afbraakproducten. De onderzoekers Arnaut van Loon, Rosa Sjerps en Klaasjan Raat hebben daarbij de monitoringdata van de drinkwaterbedrijven uit de periode 2010-2014 onder de loep genomen.

De waterbedrijven produceren jaarlijks zo’n 1,2 miljard kubieke meter drinkwater, waarvan ongeveer 60 procent uit grondwater en 40 procent uit oppervlaktewater. Volgens de Inspectie Leefomgeving en Transport voldeed 99,9 procent van de metingen in drinkwater in 2016 aan de drinkwaternormen voor de toen bekende stoffen. “Toch blijkt uit recent onderzoek dat de kwaliteit van de Nederlandse waterbronnen onder druk staat door menselijke activiteiten”, schrijven de onderzoekers. Dat komt onder meer door het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen.

Veel normoverschrijdingen in oppervlaktewater
Gewasbeschermingsmiddelen - alle bestrijdingsmiddelen behalve biociden - komen in het milieu terecht door verwaaiing, afspoeling naar oppervlaktewater en uitspoeling naar grondwater. In de jaren 2010-2014 zijn op grote schaal sporen van gewasbeschermingsmiddelen en afbraakproducten aangetroffen in de Nederlandse drinkwaterbronnen. De situatie is bij oppervlaktewinningen verre van rooskleurig. Meerdere gewasbeschermingsmiddelen zijn minstens één keer aangetroffen bij alle innamepunten en voorraadbekkens. Op driekwart van de locaties zijn één of meer normoverschrijdingen waargenomen.

Wat betreft grondwaterwinningen zijn de problemen vooral groot waar het gaat om freatisch grondwater (dat niet wordt beschermd door een klei- of leemlaag). In 70 van de 99 van de freatische grondwaterwinningen zijn minimaal één keer sporen van gewasbeschermingsmiddelen of afbraakproducten aangetroffen. Bij 15 procent van deze winningen leidde dit tot incidentele normoverschrijdingen voor één of meer stoffen in het gemengd ruwwater (mengsel van via meerdere winputten opgepompt grondwater). Bij niet-freatische grondwaterwinningen zijn in een vijfde van de gevallen incidenteel restanten van gewasbeschermingsmiddelen geconstateerd.

De KWR-onderzoekers wijzen er verder op dat de toegelaten groep gewasbeschermingsmiddelen zeer uiteenlopende stoffen bevat. Ook verandert de groep voortdurend door introducties en verboden. “Zo waren in 2017 ruim 850 middelen toegestaan op de Nederlandse markt, waaronder een aantal als alternatief voor inmiddels uitgesloten middelen. De continue ontwikkelingen in het pakket aan gewasbeschermingsmiddelen stellen beleidsmakers en waterbedrijven voor grote uitdagingen in de drinkwatervoorziening. Zij moeten tijdig anticiperen op nieuwe inzichten met betrekking tot de risico’s rond het gebruik ervan.” De onderzoekers vinden het zorgwekkend dat diverse recent toegelaten middelen al in grond- en oppervlaktewater worden terugvonden.

Borging drinkwaterbelang in beleid
De kwetsbaarheid voor verontreiniging door gewasbeschermingsmiddelen heeft ook in de toekomst zijn weerslag op de kwaliteit van drinkwaterbronnen, merken Van Loon, Sjerps en Raat op. Zij pleiten ervoor dat het drinkwaterbelang een grotere rol gaat spelen in het beleid voor gewasbeschermingsmiddelen. “In regionaal en landelijk beleid moet het drinkwaterbelang sterker worden geborgd om de benodigde zuiveringsinspanning conform de voorschriften van de Kaderrichtlijn Water zo veel mogelijk te beperken.”

De onderzoekers vinden dat beschikbare gegevens beter moeten worden benut bij de toelatingsprocedure van gewasbeschermingsmiddelen. “Omdat de gewasbeschermingsmiddelenmarkt doorlopend verandert, is het noodzakelijk regelmatig de inspanningen tegen het licht te houden die worden geleverd om drinkwaterbronnen langdurig veilig te stellen.”

Vewin: meer concrete maatregelen nodig
De Vereniging van drinkwaterbedrijven in Nederland heeft gereageerd. “Dit onderzoek onderstreept dat er meer concrete maatregelen vanuit de overheid nodig zijn om de aanwezigheid van bestrijdingsmiddelen in drinkwaterbronnen terug te dringen. Daarnaast is meer aandacht nodig voor toezicht en handhaving van bestaande maatregelen, met name gericht op de bescherming van drinkwaterbronnen”, aldus Vewin.

 

MEER INFORMATIE
Bericht KWR over studie
Rapport (download)
Reactie van Vewin

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • This commment is unpublished.
    p.p.aneia · 7 months ago
    Zeer zorgelijk dat we bestrijdingsmiddelen in ons drinkwater vinden. Maar veel zorgelijker is het dat de regering veelvuldig de boeren de handen boven het hoofd houden en onvoldoende invloed en controle (kunnen) uitoefenen om te zorgen voor een einde aan de vervuiling door de boeren komt. Dan gaat het over fosfaat, nitraat, gewasbeschermingsmiddelen etc.

    Dat de regering nu veel inzet op klimaat is mooi, al is het nog absoluut onvoldoende, maar laten we bedreiging van onze gezondheid en ons drinkwater alstublieft ook hoog op de agenda houden. Als wij de wereld niet beter achterlaten, wordt het alleen maar slechter voor onze kinderen en kleinkinderen.
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

De stelling dat de gemiddelde waterschapslasten met 3,6% stijgen als gevolg van extra investeringen in de gevolgen van klimaatverandering tegen te gaan, wordt niet onderbouwd. Een waterschap met een begroting van 100 miljoen zou dan een extra klimaatoroject uitvoeren van 3,6 mln euro? Een goede journalist gaat dat natuurlijk checken, toch??
De titel van dit artikel is nietszeggend en had net zo goed kunnen luiden: 'bij alle watergedragen installaties is er een legionellarisico'. Legionella groeit nou eenmaal in een waterig milieu. Omdat risico het product is van kans en effect gaat het in werkelijkheid om de kans dat legionella kan groeien en het effect daarvan voor de omgeving.
Het risico (als resultante) kan dan gewoon heel erg klein zijn en is dat in de meeste gevallen waarschijnlijk ook. De kans op vermeerdering van legionella in een watersysteem houdt verband met veel factoren waarvan de temperatuur de belangrijkste is. De cases in Boxtel en Son hebben geleerd dat hoge temperaturen (> 30 grC) van het afvalwater hoogstwaarschijnlijk een belangrijke rol hebben gespeeld.
Het is ook al langer bekend dat Legionella pneumophila (als gevaarlijkste soort) vooral bij die temperaturen optimaal groeit. Bij effectieve afdekking en afzuiging van een bassin kan het effect naar de omgeving in feite naar nul worden gereduceerd en daarmee het risico! Het is onzinnig om dat op voorhand voor alle systemen te gaan eisen, want de kans op vermeerdering van Legionella pneumophila in biologische systemen met temperaturen < 30 grC zal ongetwijfeld een stuk kleiner zijn. Laten we dat eerst goed onderzoeken.
Verder is het onbegrijpelijk dat de Omgevingsdiensten inzetten op een doelvoorschrift met een harde eis dat er geen legionella in de lucht en het effluent zit. Het is namelijk praktisch gezien gewoon niet haalbaar en het leidt tot hoge maatschappelijke kosten en de toevoeging van veel ongewenste desinfectiemiddelen van effluenten. Vergeet niet dat in de lucht en het effluent van een gemiddelde RWZI ook Legionella pneumophila wordt aangetroffen (in aanzienlijk lage concentraties als bij de zuivering in Boxtel). Hoe zou je in de zuivering Legionella moeten bestrijden? Moeten we al ons RWZI-effluent gaan chloren of met UV behandelen?
Ik lees hier een typisch voorbeeld van een overheid die neigt tot een overreactie om in de toekomst elke aansprakelijkheid te kunnen weerleggen. Ondertussen wordt een groot deel van de industrie opgezadeld met het maken van hoge extra kosten voor het bestrijden van een relatief laag risico.
Jan Pronk maakte ooit als Minister van VROM dezelfde fout bij de Tijdelijke Regeling Legionellapreventie die zo'n beetje voor alle collectieve leidingwatersystemen in Nederland het legionellarisico moest gaan indammen. Dat moest worden teruggedraaid (naar alleen de prioritaire instellingen) want de maatschappelijke kosten die dat veroorzaakte waren simpelweg te hoog.
Leuk dat jullie aandacht besteden aan de notitie over de Nationale analyse waterkwaliteit, maar de stof die het meest overschrijdt is niet aluminium, maar ammonium. Als je dat wijzigt in de titel en tekst van de laatste alinea, klopt het verhaal weer.
Helaas zijn de filmpjes niet via het YouTube kanaal te vinden.
Grappig dat er nu pas actie via een collectief wordt opgestart. Waarom kun je in Nederland anno 2019 niet je douche water hergebruiken in je WC?!? Het zou verplicht moeten worden in nieuwbouw en een mogelijkheid in bestaande bouw, bijv via een platte tank in de kruipruimte.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het