0
0
0
s2sdefault

Marc Bierkens, hoogleraar Geowetenschappen aan de Universiteit Utrecht, ontving de prestigieuze European Research Council Advanced Grant. Hij gaat onderzoeken hoeveel grondwater er nog op aarde is en hoeveel daarvan duurzaam en economisch nog gewonnen kan worden.

Marc Bierkens UU 180 vk vrij Marc BierkensWereldwijd groeit de behoefte aan grondwater van goede kwaliteit. Het grondwater is nodig als bron van drinkwater en voor de voedselvoorziening. Als de grondwatervoorraden uitgeput raken, leidt dat tot bodemdaling en verzilting. Marc Bierkens houdt zich al meer dan tien jaar bezig met onderzoek naar de daling van de grondwaterspiegel en de vraag hoeveel grondwater er eigenlijk wordt onttrokken. “Maar nu kunnen we een stap verder gaan. We kennen de grenzen niet. We weten niet hoeveel grondwater er in totaal is. We weten ook niet hoeveel daarvan we technisch, economisch en ecologisch verantwoord kunnen onttrekken.”

Met een onderzoeksvoorstel naar precies deze vraag, kreeg Bierkens een European Research Council Advanced Grant voor vijf jaar, ter waarde van 2,5 miljoen euro. Om de grondwatervoorraad in kaart te brengen wil hij het huidige mondiale grondwatermodel van zijn onderzoeksgroep uitbreiden met regionale datasets. “Als tweede stap willen we dan komen tot een mondiaal grondwatermodel op 1 kilometer-resolutie door gebruik te maken van de rekenkracht van supercomputers,” legt Bierkens uit. "Dat is al geen sinecure, maar als we dat eenmaal hebben, dan hebben we een model waar we scenario’s op los kunnen laten.”

Scenario’s
Om te komen tot realistische scenario’s van grondwatergebruik, die zowel de economische als ook de sociale aspecten van de grondwateronttrekkingen belichten, wil Bierkens in deze fase van het onderzoek samenwerken met wetenschappers uit verschillende disciplines. “Grondwateronttrekkingen hebben niet alleen economische, maar bijvoorbeeld ook culturele dimensies. Uiteindelijk gaat het om de interactie tussen mens en water. Daar willen we scenario’s voor ontwikkelen. Die zullen we vervolgens toetsen aan lokale of regionale case-studies waar al veel informatie over beschikbaar is, bijvoorbeeld de High Plains Aquifer in de Verenigde Staten of de Nijldelta in Egypte.”

Het onderzoek moet leiden tot inzicht in de grenzen aan het grondwatergebruik. Bierkens zoekt daarbij een balans tussen de economische en technische mogelijkheden enerzijds en de ecologische gevolgen van de waterwinning anderzijds. Bierkens: “We willen komen tot gemeenschappelijke ontwikkelpaden richting een verantwoord gebruik van grondwater voor mens en milieu. Dan praat je over beprijzing van het water, maar ook over het gebruiken van de opbrengsten van die beprijzing om grootschalig te kunnen investeren in het vergroten van de beschikbaarheid van grondwater.”

Voor Bierkens is al wel duidelijk dat we mondiaal niet door kunnen gaan met de huidige manier van grondwateronttrekking. “Veel ecologische tipping points hebben we waarschijnlijk al overschreden. De economische en technische mogelijkheden zullen in sommige gebieden ter wereld al binnen enkele decennia zijn uitgeput. Dit onderzoek biedt nu de kans om deze hypotheses te toetsen aan een mondiaal model.”

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Prima initiatief van Delfland om juist in deze tijd van opstellen van waterprogramma's de link van klimaatverandering met het publiek te delen!
Jan Willem Rijke, Provincie Zuid-Holland.
Adviescommissies prima!
Goed alternatief is het uitgangspunt van 2008: Verkiezingen van belangenorganisaties.
Bestuurders met kennis van waterzaken vind ik zeer gewenst bij een technische uitvoeringsorganisatie wat de waterschappen zijn. Ik zie agrarische sector en industrie graag vertegenwoordigd in de waterschapsbestuurders, maar dan net als inwoners, als gekozen belangenorganisatie. Nu dubbele stem en zelfs driedubbele macht in het bestuur: Verstopt bij CDA en VVD en met geborgde macht als "geborgde zetel" met garantie op plek in Dagelijks Bestuur.
Zoals het zich doet aanzien zal het een geslepen insteek worden waarbij de veelal inmiddels zwaar gedupeerden aan het einde van hun latijn de duimschroeven worden opgedraaid door middel van het ondertekenen van verklaringen waarmee men afstand neemt van gerechtelijke procedures. Want er zou maar eens een gedupeerde bij het hof in het gelijk worden gesteld waardoor sprake van een precedentwerking.
Waar het echt om zou moeten gaan is de harde waarheid, het waarom juist de zwaar gedupeerden na zeven jaar dan wel langer nog altijd hun schade niet vergoed of een voor de veiligheid noodzakelijke versterking wordt bemoeilijkt/vertraagd. Groningers worden vermorzeld door Haagse corruptie. Zorgvuldig uitgedokterde snode plannen, waarbij de ene na de andere blokkade wordt opgetrokken om juist de zwaar gedupeerden eindeloos in een onmogelijke en zwaar belastende situatie te houden. Net zolang tot ze er letterlijk bij neervallen. Het Haagse ontzorgen en ruimhartig geld uitsluitend het eigen belang en de gedupeerde heeft het nakijken.
Ik verhuurde eens mijn studio met tuin aan Canadezen. In mijn schuur had ik enorme overlast duizendknoop. Zij waarschuwden mij hiervoor. Ook een ramp in hun land en zeiden dat de enige bestrijdingsmethode was: overgieten met kokend water. Ik zweer: het was weg!!!!! Heel soms steekt iets weer de kop op uit een verwaarloosde tuin v d buren.
Ik denk dat het Nederland weleens miljoenen kan schelen als zij deze methode zou toepassen.
A.D. vander Wees te Delft
Moderniseren uit oogpunt van democratie. Het is zoals zo vaak ook hier het geval dat blijkens het artikel er veel meer belangen spelen. sommige particuliere belangen, zoals die van een boer, kunnen heel goed essentieel samenvallen met het algemeen belang. Bestuurders, Tweede Kamerleden hebben vaak, nemen vaak te weinig tijd om een wetsvoorstel goed voor te bereiden, ontberen kennis door beperkte steun van van medewerkers. Er zijn te weinig medewerkers om sommige wetten zodanig te doorgronden op hun consequenties dat er rammelende wetgeving kan ontstaan. Iets waar de Raad van State ter zake kundig regelmatig op wijst. (niet mijn wijsheid, zie artikel in NRC 30 september)
Ik ben blij dat Delfland behoedzaam opereert en geen kind met het badwater weg gooit.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.