0
0
0
s2sdefault

De chemische kwaliteit van het water wordt getest aan de hand van vastgestelde normen voor circa 150 stoffen. Maar er kunnen tot wel 150.000 stoffen voorkomen in het water. Om de daadwerkelijke giftigheid van het water te bepalen, onderzocht kennisinstituut STOWA het gezamenlijk effect van álle stoffen samen. In de helft van de oppervlaktewateren blijkt de toxische druk te hoog. 

Bas van der Wal vk vrij Bas van der WalSTOWA verzamelde meetgegevens van alle waterschappen voor de periode 2013 tot 2018. Uiteindelijk beschikte het kennisinstituut over gegevens van 8591 locaties verspreid door het land. “Daarmee hebben we een soort nulmeting van de toxische druk op de oppervlaktewateren gemaakt”, vertelt Bas van der Wal van STOWA. “Dat hebben we gedaan door een Europees geaccepteerde rekenregel toe te passen en zo te komen tot een soort richtgetal, geen norm, dat zegt in hoeverre het aquatische ecosysteem bedreigd wordt door de aanwezige chemische stoffen.”

Uit het onderzoek blijkt volgens Van der Wal dat de toxische druk tussen locaties sterk kan verschillen. “Maar niet alleen dat, ook de stoffen die de giftigheid van het water negatief beïnvloeden verschillen eveneens. Een simpel voorbeeld zijn de gewasbeschermingsmiddelen, die we aantreffen in het oppervlaktewater in de buurt van bekende land- of tuinbouwlocaties.”

Klassieke groepen
Tot de stoffen die invloed uitoefenen op de toxiciteit van het water, behoren ook stoffen die van nature in de oppervlakte wateren voorkomen. “Denk aan ammoniak in het zuidwesten van Nederland of metalen in Brabant. Grofweg kunnen we in elk geval stellen dat de klassieke groepen chemische stoffen, dus bestrijdingsmiddelen, zware metalen en nutriënten, de ecosystemen inderdaad het meest negatief beïnvloeden. Meer dan de nieuwe stoffen lijken te doen.”

Op de helft van de onderzochte locaties zien de onderzoekers dat de toxische druk het ecosysteem negatief beïnvloedt. In grofweg een derde van de oppervlaktewateren is dat effect zo groot dat dier- en plantsoorten worden bedreigd in hun voorkomen en dat biodiversiteit wordt beperkt. “Dat vond ik best een schokkende uitkomst”, stelt Van der Wal. “Omdat we dit onderzoek als nulmeting zien, hopen we in elk geval dat we bij herhaald gebruik van deze rekenmethode over een periode van enkele jaren kunnen vaststellen in welke richting de waterkwaliteit zich ontwikkelt.”

Maar Van der Wal heeft meer verwachtingen van de gezamenlijke berekening van de toxische druk. Volgens hem biedt deze methode een nuancering van het bestaande beeld. “Waterbeheerders kunnen met deze analyse preciezer kijken op welke locaties problemen zijn en welke stofgroepen voor de problemen zorgen.”

Ook verwacht Van der Wal dat de informatie over de toxische druk input zou kunnen leveren bij het vaststellen van de normen. “Er zijn stoffen die nog niet op het netvlies van de wetgevers staan, maar wel in aanmerking zouden kunnen komen voor normstelling. Aan de andere kant zijn er ook stoffen die van nature al de giftigheidsnorm overschrijden.”

 

MEER INFORMATIE
Het rapport Toxiciteit Nederlandse Oppervlaktewateren 2013-2018 (pdf)

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Prima initiatief van Delfland om juist in deze tijd van opstellen van waterprogramma's de link van klimaatverandering met het publiek te delen!
Jan Willem Rijke, Provincie Zuid-Holland.
Adviescommissies prima!
Goed alternatief is het uitgangspunt van 2008: Verkiezingen van belangenorganisaties.
Bestuurders met kennis van waterzaken vind ik zeer gewenst bij een technische uitvoeringsorganisatie wat de waterschappen zijn. Ik zie agrarische sector en industrie graag vertegenwoordigd in de waterschapsbestuurders, maar dan net als inwoners, als gekozen belangenorganisatie. Nu dubbele stem en zelfs driedubbele macht in het bestuur: Verstopt bij CDA en VVD en met geborgde macht als "geborgde zetel" met garantie op plek in Dagelijks Bestuur.
Zoals het zich doet aanzien zal het een geslepen insteek worden waarbij de veelal inmiddels zwaar gedupeerden aan het einde van hun latijn de duimschroeven worden opgedraaid door middel van het ondertekenen van verklaringen waarmee men afstand neemt van gerechtelijke procedures. Want er zou maar eens een gedupeerde bij het hof in het gelijk worden gesteld waardoor sprake van een precedentwerking.
Waar het echt om zou moeten gaan is de harde waarheid, het waarom juist de zwaar gedupeerden na zeven jaar dan wel langer nog altijd hun schade niet vergoed of een voor de veiligheid noodzakelijke versterking wordt bemoeilijkt/vertraagd. Groningers worden vermorzeld door Haagse corruptie. Zorgvuldig uitgedokterde snode plannen, waarbij de ene na de andere blokkade wordt opgetrokken om juist de zwaar gedupeerden eindeloos in een onmogelijke en zwaar belastende situatie te houden. Net zolang tot ze er letterlijk bij neervallen. Het Haagse ontzorgen en ruimhartig geld uitsluitend het eigen belang en de gedupeerde heeft het nakijken.
Ik verhuurde eens mijn studio met tuin aan Canadezen. In mijn schuur had ik enorme overlast duizendknoop. Zij waarschuwden mij hiervoor. Ook een ramp in hun land en zeiden dat de enige bestrijdingsmethode was: overgieten met kokend water. Ik zweer: het was weg!!!!! Heel soms steekt iets weer de kop op uit een verwaarloosde tuin v d buren.
Ik denk dat het Nederland weleens miljoenen kan schelen als zij deze methode zou toepassen.
A.D. vander Wees te Delft
Moderniseren uit oogpunt van democratie. Het is zoals zo vaak ook hier het geval dat blijkens het artikel er veel meer belangen spelen. sommige particuliere belangen, zoals die van een boer, kunnen heel goed essentieel samenvallen met het algemeen belang. Bestuurders, Tweede Kamerleden hebben vaak, nemen vaak te weinig tijd om een wetsvoorstel goed voor te bereiden, ontberen kennis door beperkte steun van van medewerkers. Er zijn te weinig medewerkers om sommige wetten zodanig te doorgronden op hun consequenties dat er rammelende wetgeving kan ontstaan. Iets waar de Raad van State ter zake kundig regelmatig op wijst. (niet mijn wijsheid, zie artikel in NRC 30 september)
Ik ben blij dat Delfland behoedzaam opereert en geen kind met het badwater weg gooit.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.