0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

In veel drogere gebieden in de wereld is de prijs voor grondwater voor de irrigatie van gewassen te laag, waardoor het water niet efficiënt wordt gebruikt. Dat versterkt de grondwateruitputting. Het gebruik van gewassen met een hogere opbrengst per hectare kan een tegenwicht bieden, blijkt uit een onderzoek onder leiding van de Universiteit Utrecht.

De helft van het water dat wereldwijd wordt gebruikt om gewassen te irrigeren, is grondwater dat wordt opgepompt. In het onderzoek is gekeken naar ‘niet-hernieuwbaar’ grondwater in drogere gebieden: grondwater dat nauwelijks wordt aangevuld. Het gebruik hiervan leidt tot dalende grondwaterstanden en grondwateruitputting, met alle negatieve gevolgen van dien. Volgens het onderzoek wordt deze ontwikkeling versterkt doordat het grondwater te goedkoop is.

De analyse is uitgevoerd door een onderzoeksteam onder leiding van de Universiteit Utrecht in samenwerking met Wageningen Economic Research en het International Institute for Applied Systems Analysis (IIASA). Over de resultaten is een artikel gepubliceerd in Water Resources Research. De onderzoekers hebben gekeken naar de situatie in de elf landen die het meeste niet-hernieuwbaar grondwater gebruiken: China, India, VS, Iran, Pakistan, Mexico, Italië, Spanje, Turkije, Egypte en Zuid-Afrika.

Schaduwprijs berekend
De prijs die een boer voor grondwater betaalt, bestaat meestal alleen uit de kosten voor het onttrekken van het water en transport. Verborgen kosten zoals de kosten voor droogvallende putten, bodemdaling en onttrekking van water aan meer winstgevende activiteiten worden niet meegerekend. In een ‘schaduwprijs’ zijn zulke gevolgen wel meegenomen. Daarom hebben de onderzoekers de schaduwprijs van irrigatiewater berekend voor vijf veelvoorkomende gewassen (tarwe, maïs, rijst, aardappelen en citrusvruchten) in elk land.

De schaduwprijs wordt omschreven als de netto-opbrengst van de laatste kubieke meter water en tevens de maximale prijs die een boer zal willen betalen voor grondwater. Om deze prijs te berekenen, maakten de onderzoekers gebruik van hydrologische modellering, landbouwstatistieken en econometrische methoden. Hun conclusie is dat de schaduwprijs voor de gewassen vaak te laag is. Dat werkt inefficiënt gebruik van niet-hernieuwbaar grondwater en grondwateruitputting in de hand.

De schaduwprijs is een goede maat voor de efficiëntie van watergebruik, licht onderzoeksleider Marc Bierkens (hoogleraar hydrologie aan de Universiteit Utrecht) toe op de universiteitssite. “Je kunt niet-hernieuwbaar grondwater maar één keer gebruiken. Een lage schaduwprijs betekent dus dat de baten van dit grondwater gering zijn. Ook is dit een indicatie dat verborgen kosten niet voor rekening van de boer komen.”

Kansen door andere waterverdeling
Er zijn grote verschillen in de schaduwprijzen voor de verschillende gewassen binnen een land, wat duidt op de kansen van een andere verdeling van water over gewassen. Volgens het onderzoeksteam kan veel niet-hernieuwbaar grondwater worden bespaard, als goedkope gewassen worden vervangen voor gewassen die per hectare meer opbrengen. Dat komt de welvaartsgroei ten goede. Deze vaststelling biedt een handvat om niet-hernieuwbaar grondwater verstandiger te gebruiken en de uitputting van grondwaterreserves te beperken. Daarvoor is in combinatie met het berekenen van schaduwprijzen een meer uitgewerkt model van waterkosten nodig.

Bierkens zegt dat de studie een eerste stap is. “We zijn nu aan het kijken hoe we mondiaal het niet-hernieuwbare grondwater over de tijd het meest efficiënt kunnen gebruiken. Hierbij willen we ook verborgen kosten gaan meenemen.”

 

MEER INFORMATIE
Universiteit Utrecht over onderzoek
Artikel in Water Resources Research

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

De titel van dit artikel is nietszeggend en had net zo goed kunnen luiden: 'bij alle watergedragen installaties is er een legionellarisico'. Legionella groeit nou eenmaal in een waterig milieu. Omdat risico het product is van kans en effect gaat het in werkelijkheid om de kans dat legionella kan groeien en het effect daarvan voor de omgeving.
Het risico (als resultante) kan dan gewoon heel erg klein zijn en is dat in de meeste gevallen waarschijnlijk ook. De kans op vermeerdering van legionella in een watersysteem houdt verband met veel factoren waarvan de temperatuur de belangrijkste is. De cases in Boxtel en Son hebben geleerd dat hoge temperaturen (> 30 grC) van het afvalwater hoogstwaarschijnlijk een belangrijke rol hebben gespeeld.
Het is ook al langer bekend dat Legionella pneumophila (als gevaarlijkste soort) vooral bij die temperaturen optimaal groeit. Bij effectieve afdekking en afzuiging van een bassin kan het effect naar de omgeving in feite naar nul worden gereduceerd en daarmee het risico! Het is onzinnig om dat op voorhand voor alle systemen te gaan eisen, want de kans op vermeerdering van Legionella pneumophila in biologische systemen met temperaturen < 30 grC zal ongetwijfeld een stuk kleiner zijn. Laten we dat eerst goed onderzoeken.
Verder is het onbegrijpelijk dat de Omgevingsdiensten inzetten op een doelvoorschrift met een harde eis dat er geen legionella in de lucht en het effluent zit. Het is namelijk praktisch gezien gewoon niet haalbaar en het leidt tot hoge maatschappelijke kosten en de toevoeging van veel ongewenste desinfectiemiddelen van effluenten. Vergeet niet dat in de lucht en het effluent van een gemiddelde RWZI ook Legionella pneumophila wordt aangetroffen (in aanzienlijk lage concentraties als bij de zuivering in Boxtel). Hoe zou je in de zuivering Legionella moeten bestrijden? Moeten we al ons RWZI-effluent gaan chloren of met UV behandelen?
Ik lees hier een typisch voorbeeld van een overheid die neigt tot een overreactie om in de toekomst elke aansprakelijkheid te kunnen weerleggen. Ondertussen wordt een groot deel van de industrie opgezadeld met het maken van hoge extra kosten voor het bestrijden van een relatief laag risico.
Jan Pronk maakte ooit als Minister van VROM dezelfde fout bij de Tijdelijke Regeling Legionellapreventie die zo'n beetje voor alle collectieve leidingwatersystemen in Nederland het legionellarisico moest gaan indammen. Dat moest worden teruggedraaid (naar alleen de prioritaire instellingen) want de maatschappelijke kosten die dat veroorzaakte waren simpelweg te hoog.
Leuk dat jullie aandacht besteden aan de notitie over de Nationale analyse waterkwaliteit, maar de stof die het meest overschrijdt is niet aluminium, maar ammonium. Als je dat wijzigt in de titel en tekst van de laatste alinea, klopt het verhaal weer.
Helaas zijn de filmpjes niet via het YouTube kanaal te vinden.
Grappig dat er nu pas actie via een collectief wordt opgestart. Waarom kun je in Nederland anno 2019 niet je douche water hergebruiken in je WC?!? Het zou verplicht moeten worden in nieuwbouw en een mogelijkheid in bestaande bouw, bijv via een platte tank in de kruipruimte.
@Wijnand VisserMet dank. Is aangepast.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het