0
0
0
s2smodern

Om de biodiversiteit in het Noordzeekanaalgebied te stimuleren, heeft startup ReefSystems drie kunstmatige riffen geplaatst. De riffen moeten zorgen voor een nieuw leefgebied voor lokale- en migrerende vissoorten en schaal- en schelpdieren. De komende 2 jaar gaan onderzoekers van de Wageningen Universiteit & Research het effect meten met moderne moleculaire technieken (eDNA).

Het zogeheten MOSES-systeem is opgebouwd uit meerdere modulaire betonnen blokken. Aan de binnenzijde van een blok kan het kleinere waterleven zich verschuilen voor grotere roofdieren, voedsel vinden en een veilige ruimte vinden om zich voort te planten. Het buitenoppervlak fungeert als hard substraat voor koralen, mosselen, oesters en andere schelpdieren. Dankzij deze ‘microhabitats’ kunnen populaties weer gaan groeien. 

Jesse de Bont 180 vk vrij a Jesse de BontVorige week werd, met behulp van een kraan, de ruim 600 kg wegende constructie nabij het Marineterrein (zoet water) in Amsterdam in getakeld. Daarnaast zijn in de Moezelhaven (brak water) en in IJmuiden (zout water) vergelijkbare systemen geplaatst. Een bewuste keuze vertelt Jesse de Bont van ReefSystems. “Het Noordzeekanaal is een directe verbinding tussen de Noordzee en de Nederlandse binnenwateren, waar veel migratie plaatsvindt.” 

Wolhandkrab
Een eerdere proef in het kanaal verliep succesvol. De Bont: “We hebben een tijdje geleden een losse module in het water gelegd, die na 12 dagen al vrijwel volledig was begroeid met algen. Tussen de begroeiing zagen we een hoop waterinsecten, die voedsel zijn voor vissen. Ook troffen we meerdere kokerwormen, een aantal tralie mossels en één kleine wolhandkrab aan.”

De plaatsing is een gevolg van de samenwerking tussen Port of Amsterdam, Rijkswaterstaat en Wageningen Universiteit & Research. Laatstgenoemde gaat het effect van het systeem op het waterleven monitoren met behulp van eDNA. Doordat vissen altijd DNA achterlaten in het water, is het mogelijk om aan de hand van een monster te meten hoeveel vis er aanwezig is in het water. 

30 modules
Vorig jaar zijn er 30 modules geïnstalleerd in het Haringvliet en bij de Brouwersdam. De Bont vervolgt: “Drie weken geleden bleek dat de modules waren vol gegroeid met verschillende wieren en zeepokken. Zo werden er mosdiertjes, krabben en zeesterren visueel waargenomen. Voor de duikers was het zelfs even zoeken. De installatie bij de Brouwersdam was volledig opgenomen door de natuur.”

Met het project in het Noordzeekanaalgebied hoopt De Bont een stap richting grotere kunstmatige rif installaties in het windmolenparken in de Noordzee te zetten. “Helaas zijn er momenteel allerlei wetten en bepalingen, waardoor het installeren van permanente kunstmatige rif-installaties in de Noordzee nog verboden is. Daarom zijn we druk bezig met het ontwikkelen van een nieuw kunstmatig rif dat biologisch afbreekbaar is, zodat het rif niet verwijderd hoeft te worden, maar vanzelf verdwijnt.” 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Bij de invoering van de WACC was destijds al bekend dat deze niet voldoende ruimte zou bieden bij een toename van de investeringsomvang. Dus de nu voorgestelde correctie is niet meer dan logisch. De noodzaak van een goede openbare drinkwatervoorziening voor de volksgezondheid staat immers niet ter discussie!
Op zichzelf zegt de overschrijding van risicogrenzen nog niets over de werkelijke risico's. Ook niet over cumulatie van risico's en wat voor effecten deze hebben op het aquatisch milieu. In zijn algemeenheid wordt verwezen naar onderzoek in het buitenland waaruit blijkt dat er effecten zijn op vissen (geslachtsverandering) en macrofaunagemeenschappen gerelateerd aan de aanwezigheid van effluent met medicijnresten. "Gezien de vergelijkbare gehalten van medicijnresten die in het Nederlandse oppervlaktewater worden gevonden, zijn die effecten ook in Nederland niet uit te sluiten". Zou juist daar niet meer onderzoek naar moeten worden gedaan?
In dit H2O-artikel staat inderdaad dat er liters zouden zijn vergeleken, maar dat klopt niet. In het RIVM-rapport is te lezen dat voor onkruidbestrijdingsmiddelen de hoeveelheid werkzame stof is vergeleken. Er is dus rekening gehouden met de hoeveelheid werkzame stof per middel en in het rapport kunt u per stof de ontwikkeling in de verkoopcijfers zien. Het klopt inderdaad dat je kg glyfosaat niet zomaar met kg organische zuren kunt vergelijken. Maar dat er een factor 16 over het hoofd is gezien, klopt niet.
Het rapport laat ook zien hoeveel verkochte eenheden er zijn per jaar per type middel. Hierin is er geen sterke afname in het aantal verkochte eenheden te zien. Maar ook hier geldt dat het middel met de ene werkzame stof mogelijk een andere verpakkingsgrootte heeft dan het middel met de andere werkzame stof. Kortom: zie voor meer details het RIVM-rapport. De reactie dat de toename van het gebruik aan insecticiden zou zijn veroorzaakt door de buxusmot is op basis van de beschikbare gegevens niet te onderbouwen, maar het zou best mee kunnen spelen. Mogelijk geeft een nader onderzoek hier meer duidelijkheid over.
Ik dacht dat dit al lang gebeurde bij 300+ zuiveringen in Nederland gebaseerd op het onderzoek van KWR? Is toch ook al een input voor het landelijke Corona Dashbord. Wat is hier anders aan ? Wordt er samengewerkt en voortgebouwd op het werk van KWR?
Te vrezen valt dat deze ideeën stranden op onbegrip en verwijten, want misschien zit alle benodigde kennis er in, maar het mist uiteindelijk draagvlak. De partijen achter de energie-ideeën in H2O zouden ook moeten kunnen melden dat intensief is meegedacht door de huidige gebruikers van het IJsselmeer. En dat is helaas niet het geval, en is ook niet simpelweg op te lossen door mee te liften op een natuurproject?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.