0
0
0
s2sdefault

Om de biodiversiteit in het Noordzeekanaalgebied te stimuleren, heeft startup ReefSystems drie kunstmatige riffen geplaatst. De riffen moeten zorgen voor een nieuw leefgebied voor lokale- en migrerende vissoorten en schaal- en schelpdieren. De komende 2 jaar gaan onderzoekers van de Wageningen Universiteit & Research het effect meten met moderne moleculaire technieken (eDNA).

Het zogeheten MOSES-systeem is opgebouwd uit meerdere modulaire betonnen blokken. Aan de binnenzijde van een blok kan het kleinere waterleven zich verschuilen voor grotere roofdieren, voedsel vinden en een veilige ruimte vinden om zich voort te planten. Het buitenoppervlak fungeert als hard substraat voor koralen, mosselen, oesters en andere schelpdieren. Dankzij deze ‘microhabitats’ kunnen populaties weer gaan groeien. 

Jesse de Bont 180 vk vrij a Jesse de BontVorige week werd, met behulp van een kraan, de ruim 600 kg wegende constructie nabij het Marineterrein (zoet water) in Amsterdam in getakeld. Daarnaast zijn in de Moezelhaven (brak water) en in IJmuiden (zout water) vergelijkbare systemen geplaatst. Een bewuste keuze vertelt Jesse de Bont van ReefSystems. “Het Noordzeekanaal is een directe verbinding tussen de Noordzee en de Nederlandse binnenwateren, waar veel migratie plaatsvindt.” 

Wolhandkrab
Een eerdere proef in het kanaal verliep succesvol. De Bont: “We hebben een tijdje geleden een losse module in het water gelegd, die na 12 dagen al vrijwel volledig was begroeid met algen. Tussen de begroeiing zagen we een hoop waterinsecten, die voedsel zijn voor vissen. Ook troffen we meerdere kokerwormen, een aantal tralie mossels en één kleine wolhandkrab aan.”

De plaatsing is een gevolg van de samenwerking tussen Port of Amsterdam, Rijkswaterstaat en Wageningen Universiteit & Research. Laatstgenoemde gaat het effect van het systeem op het waterleven monitoren met behulp van eDNA. Doordat vissen altijd DNA achterlaten in het water, is het mogelijk om aan de hand van een monster te meten hoeveel vis er aanwezig is in het water. 

30 modules
Vorig jaar zijn er 30 modules geïnstalleerd in het Haringvliet en bij de Brouwersdam. De Bont vervolgt: “Drie weken geleden bleek dat de modules waren vol gegroeid met verschillende wieren en zeepokken. Zo werden er mosdiertjes, krabben en zeesterren visueel waargenomen. Voor de duikers was het zelfs even zoeken. De installatie bij de Brouwersdam was volledig opgenomen door de natuur.”

Met het project in het Noordzeekanaalgebied hoopt De Bont een stap richting grotere kunstmatige rif installaties in het windmolenparken in de Noordzee te zetten. “Helaas zijn er momenteel allerlei wetten en bepalingen, waardoor het installeren van permanente kunstmatige rif-installaties in de Noordzee nog verboden is. Daarom zijn we druk bezig met het ontwikkelen van een nieuw kunstmatig rif dat biologisch afbreekbaar is, zodat het rif niet verwijderd hoeft te worden, maar vanzelf verdwijnt.” 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Eens met insteek van Hans Middendorp. Droge voeten is geen vanzelfsprekendheid meer en verhogen van de waterschapslasten ligt voor de hand. Ook al gaat het om wateroverlast op straat; het watersysteem is immers een geheel. Waterschappen moeten m.i. wel veel vroeger betrokken worden bij strategische planvorming rond woningbouw e.d. zodat problemen met wateroverlast (en ook verdroging) vooraf beter voorkomen kunnen worden.
Heel bijzonder dat de Unie van Waterschappen om extra geld vraagt aan het Rijk voor klimaatadaptatie, terwijl de waterschappen juist hun onafhankelijkheid koesteren en ook hun eigen belasting heffen. Klimaatadaptatie is vooral waterbeheer, waarin ook hemelwateroverlast en verdroging structureel een plek moeten krijgen. Financiële dekking voor klimaatadaptieve maatregelen komt dan logischerwijs uit een opslag op de bestaande watersysteemheffing, of uit een nieuwe klimaatheffing door de waterschappen.
Hulde! We zijn op weg naar een waterbewuste samenleving daar ben ik van overtuigd. Het zal op alle schalen en niveaus moeten. Maar ik maak me zorgen, maak me druk maar vegeet niet te spelen. Ook Leonardo da Vinci raakte zo geinteresseerd in water omdat de problemen in zijn tijd met water heel groot waren en economieen (gemeenschappen in vrede) er aan ten over konden gaan. Maar toch speels volhouden. Ik ga sneeuw verzamelen met de kleinkinderen, misschien wel sneeuw maken. De mens moet blijven geloven dat hij inventief is en optimistisch mag zijn.
Er kan toch ook kanalen gegraven worden naar de Dode zee en of Sahara.
Ik zou videocamera's plaatsen in het zicht en verdekt opgesteld.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.