0
0
0
s2smodern

Van afgesleten rubber van autobanden komt 62 procent in de bodem terecht en 18 procent in het oppervlaktewater. Dat blijkt uit een studie van onderzoekinstituut Deltares.

Cover WM 300 De studie is gepubliceerd in Water Matters, het kennismagazine van H2O dat vandaag uitkomt. De modelstudie van Deltares voor de stroomgebieden van de Seine en de Schelde maakt duidelijk dat ongeveer een vijfde van de auto- en wegdeeltjes die afslijten in het oppervlaktewater terechtkomt. Deze uitkomst is ook relevant voor Nederland, aldus de onderzoekers Arjen Markus, Marc Weeber, Jos van Gils en Dick Vethaak.

Deltares deed dit onderzoek met een Amerikaanse partner, in opdracht van de Europese bandenfabrikanten. De industrie heeft nu een beter zicht op de verspreiding van bandenstof en gebruikt de resultaten bij de productontwikkeling. De studie is ook gepresenteerd aan het Directoraal-generaal Milieu van de Europese Unie. 

Schaars
Rechtstreekse metingen van de hoeveelheid autobandenstof zijn schaars. De onderzoekers moesten daarom schattingen maken op basis van het autogebruik. Deze schattingen zijn uitgedrukt in tonnen autoband- en wegdeeltjes omdat deze in samengeklonterde vorm in het milieu worden aangetroffen. Van zo’n deeltje bestaat ongeveer de helft uit autobandenrubber.

De onderzoekers richtten zich op het stroomgebied van de Schelde en de Seine. Ze raamden in het stroomgebied van de Schelde de uitstoot op 12.600 ton autoband- en wegdeeltjes per jaar. In het stroomgebied van de Seine bedroeg dit 27.600 ton autoband- en wegdeeltjes per jaar.

De meeste deeltjes komen vrij in stedelijk gebied, aldus de onderzoekers.

Modelberekeningen leiden voor het stroomgebied van de Seine tot de volgende getallen: 

  • 62 procent eindigt in de bodem;
  • 18 procent komt in het oppervlaktewater terecht; 
  • 18 procent komt via de bodem in het riool en wordt onderschept in rioolwaterzuiveringen;
  • 2 procent ontwijkt naar de atmosfeer.

Vergelijkbare getallen gelden voor de Schelde. De Nederlandse situatie was geen onderwerp van deze studie, maar er is geen reden om aan te nemen dat die sterk afwijkt, aldus de onderzoekers.

Bagger
In het water zakt het meeste stof uit naar de waterbodem. Na baggeren kan dit weer op het land terechtkomen. Slechts een klein deel (2 procent van de totale uitstoot) wordt met het water meegevoerd en komt uiteindelijk mogelijk in zee terecht.

Welke gevolgen al deze emissies hebben voor mens en milieu is moeilijk aan te geven. Ook het gedrag op lange termijn van het bandenstof in de bodem en in het water is onbekend. Wel is uit laboratoriumonderzoek bekend dat er allerlei stoffen in het water vrij kunnen komen, zelfs als de rubberdeeltjes zelf geen schade veroorzaken.

Negen onderzoeken
Het onderzoek naar de verontreiniging van rubber deeltjes van autobanden is een van de negen onderzoeken die in Water Matters zijn opgenomen. De overige acht zijn:
 

  • De faalkansen van boezemkaden
  • Snel signaleren van storingen in drinkwaternetwerken
  • Hoe maak je een waterleidingnet ‘intrinsiek slim’
  • Restwater bierbrouwer Bavaria gebruiken voor landbouwirrigatie
  • Geen overbodige luxe: onafhankelijk validatiemeetnet voor meten grondwaterstand
  • Werkt organische stof als waterbuffer?
  • Maaiveldafvoer, een onbekend verschijnsel
  • Verwijderen stikstof en methaan uit afvalwater, een veelbelovende techniek 

 

 

MEER INFORMATIE
Water Matters April 2019
Water Matters April 2019 (Engelse versie)

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Mensen kunnen niet snel genoeg geiinformeerd worden. Tot op heden kent de Belg de klimaatwijziging als iets exotisch op de televisie. De fruitteelt, de landbouw zou zoveel mogelijk moeten aangepast worden aan de nieuwe verwachting. Weer "een nieuw normaal" houdt de bevolking passief.
Ik geef lezingen in landbouw-dorpen. Vlaanderen kennen ze "en daar zal niet gebeuren, wij kennen wel ons klimaat. Onze grootouders hebben het allemaal gekend. Wat ze aan de Noordpool doen kan mij nie schelen". Ik heb het over een 12 tal positive sel-re-enforcing feedbackloops met uitleg uiteraard. En het feit dat dit een spin-off heeft voor de ganse planeet. Het is moeilijk. De laatste keer kwam een man af met een vraag voor gans de zaal. "Als u wil stuur ik naar een psychiatrische instelling. Een.(globale) opwarming met meer dan 2 :. Ideaal voor de barbecue en familiefeesten.. slecht voor de landbouw, droger, hoe kan u dat weten? En u zegt: dit leidt tot conflicten. De mensen gaan meer buitenkomen en elkaar ontmoeten."
Het afschaffen van de Watertoets met de invoering van de Omgevingswet is gewoon géén goed idee. Maak water leidend in de afwegingen over ruimtelijke ontwikkelingen tussen rijk, provincies, gemeenten en waterschappen.. Functie volgt peil! Wat nodig is, is meer realisme en minder 'maakbaarheidsdenken' van stedenbouwkundigen en politici. De Algemene Waterschapspartij wil de rol van de waterschappen juist verstreken. "Want ook na lang overleg stroomt het water nog steeds naar het laagste punt".
Oh, er is 12 miljoen zoek maar "dat heeft geen materiële invloed". Natuurlijk niet. Is dit nou slechte communicatie of gewoon arrogantie? Geen woord van spijt. Of is het ook eigenlijk meer een 'bancair ongelukje', zoals vergeten om de parkeermeter te vullen? De waterschapsbank is geen gewone bank, maar een bank die risicoloos geld uitleent aan overheden. Want de overheid kan niet failliet gaan. En zijn er nog consequenties? Dit jaar geen bonussen en gratificaties voor de directie van de Waterschapsbank? Daar had H2O wel even mogen doorvragen!
De vraag is altijd wat van de opgegeven informatie betrouwbaar is. Nog niet te spreken over de kwaliteit van zuiveren, het toezicht daarop en het toezicht op de "lozers"?
Zo sprak ik vorig jaar overheidsmedewerkers uit Colombia. Zij moesten hun bedrijven zo ver zien te krijgen dat ze aan gingen koppelen op een rwzi. Hoe moeilijk dat wel niet bleek te zijn. Dan moest de overheid in ieder geval al niet moeilijk gaan doen over normeringen in aangeboden afvalwater en dergelijke, want anders gebeurde er gewoon niets.
Ik vrees dat de verkregen informatie erg onbetrouwbaar is.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.