Het actualiseren van vergunningen voor industriële lozingen is een tweede fase ingegaan. Na een pilot waarin 66 vergunningen tegen het licht werden gehouden, lichten 3 adviesbureaus nu 120 vergunningen van door Rijkswaterstaat geselecteerde bedrijven door. De screening is halverwege, maar nu al wordt de conclusie getrokken dat de beoordeling een ‘enorme klus’ en ook ‘zeer noodzakelijk’ is. Veel lozingsvergunningen zijn niet up-to-date.

Rijkswaterstaat heeft 800 vergunningen voor industriële lozingen in beheer. Incidenten met opkomende stoffen als Pyrazool, GenX en melamine waren de aanleiding om de industriële lozingsvergunningen van bedrijven tegen het licht te houden met als onderzoeksvragen: zijn ze actueel, adequaat en volledig.

In een pilot werden de eerste 66 vergunningen doorgelicht door de adviesbureaus Witteveen+Bos en Royal HaskoningDHV. De pilot die in 2018 begon, toonde aan dat Rijkswaterstaat onvoldoende zicht heeft op de staat van de vergunningen en op de vraag of ze nog up-to-date zijn.

Ook maakte de pilot duidelijk dat er weinig informatie beschikbaar is over de omvang van lozingen van specifieke probleemstoffen door de bedrijven. Voorts concludeerden de adviesbureaus dat niet in alle vergunningen beleid voor zeer zorgwekkende stoffen (ZZS) was opgenomen en hetzelfde gold voor het implementeren van de best beschikbaar technieken (BBT).

Schrik
Zo’n 25 procent van de vergunningen moest op korte termijn aangepast worden omdat de ZZS-data onvoldoende aandacht kregen, zei Jan Appelman van Royal HaskoningDHV, een van de projectleiders van de pilot, gisteren tijdens een webinar op de vakbeurs Aqua Nederland. “25 procent, daar hadden we wel schrik van. Nog eens zo'n 50 procent van de vergunningen moest op de wat langere termijn worden aangepast.”

De pilot toonde ook aan: er is een inhaalslag nodig om alle resterende lozingsvergunningen te beoordelen. Rijkswaterstaat zette een vervolgproject op om nog eens 120 vergunningen van bedrijven verdeeld over heel Nederland te beoordelen. De rijksdienst, die kampt met een tekort aan deskundigen, heeft de klus opnieuw uitbesteed. Nu aan 3 adviesbureaus, te weten Witteveen+Bos, Royal HaskoningDHV en Tauw. 

Bezie en herzie
De 3 bureaus beoordelen 120 door Rijkswaterstaat geselecteerde bedrijven die direct lozen op wateren van Rijkswaterstaat of indirect op zuiveringsinstallaties. Het zijn industriële lozingsvergunningen met de meeste risico’s en de opdracht is: bezie en herzie de vergunningen. Dat moet in 3 jaar gerealiseerd zijn. 

De start was moeizaam omdat Rijkswaterstaat moeite had om invulling te geven aan de afspraak dat de vergunningen digitaal zouden worden aangeleverd; de nodige vergunningen stonden op papier en die verzameld moesten worden. Eenmaal gedigitaliseerd werden de vergunningen in zip-bestanden aangeleverd, die moesten worden uitgezocht.

Enorme klus
De drie bureaus werken samen en hebben de 120 vergunningen verdeeld. Ze zijn nu 1,5 jaar bezig en ze trekken de conclusie dat het ‘een enorme klus’ is. Enerzijds door de ontoereikende documentatie en informatie, anderzijds door de ’verwevenheid’ van dossiers. Bovendien is het een toer om feiten te checken, stoffen te beoordelen en alle andere gegevens boven tafel te krijgen in deze ‘zware dossiers’.

Conclusie is ook dat de nu ingezette inhaalslag ‘zeer zeker noodzakelijk’ is. “Zeker met het oog op de Omgevingswet die eraan komt”, zei Claartje Zomer van Witteveen+Bos. “Lozingsactiviteiten die nu onder het activiteitenbesluit vallen, komen straks als vergunningsplicht terug in de dossiers.” Ook stelde ze vast dat de milieuruimte schaars wordt, wat een adequaat beheer van en toezicht op lozingsvergunningen vereist.

Lange weg
Wat dat aangaat is er nog een lange weg te gaan. Als de 120 vergunningen zijn geactualiseerd en waar nodig omgezet in door de Rijkswaterstaat te beoordelen nieuwe ontwerpbeschikkingen, dan zijn er nóg ruim 600 vergunningen te gaan. Ook de waterschappen hebben zo’n 800 vergunningen voor industriële lozingen in beheer.

“De 120 vergunningen waar we nu mee bezig zijn, zijn een topje van de ijsberg”, stelde Zomer. In dat opzicht baart de beschikbare kennis om de vergunningen te beoordelen zorgen. Die is bij Rijkswaterstaat schaars, maar ook niet ruim voorhanden bij adviesbureaus. Om die reden betrekken de 3 adviesbureaus in het nu gaande beoordelingstraject van de 120 vergunningen jonge medewerkers bij het proces, zodat zij kennis opdoen die later van pas komt bij de beoordeling van de overige lozingsvergunningen.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Zijn waterschappen nog wel van deze tijd?
Interessant artikel van Stephan Kuks over de toekomst van de waterschappen. Zelf vraag ik mij af of de waterschappen wel in staat zijn om antwoord te geven op de grote maatschappelijke vragen, die ook hij noemt. Hij zegt: "Nu wordt het tijd dat waterschappen duidelijk maken dat er vanuit water en bodem grenzen zijn, en dat de ruimtelijke ontwikkelingsmogelijkheden van Nederland hierop moeten worden aangepast.” Dat lijkt op het oog een logische uitspraak, maar de grote vraag is of het huidige waterschap deze vraag wel inhoud kan geven. En niet vanwege dat het waterschap niet deskundig zou zijn, maar meer vanwege de samenstelling van het bestuur en dat het mandaat op de genoemde onderwerpen zeer beperkt is.
En natuurlijk, prachtig als Kuks vindt dat de waterschappen duidelijk stelling moeten nemen in het maatschappelijk debat over de toekomst van ons land, maar welke stelling dan? Het belang van de boeren? Het belang van de natuur? Het belang van woningbouw? Deze discussie hoort in eerste instantie thuis op het allerhoogste politieke niveau. Daar heeft men het de afgelopen decennia lelijk laten liggen, maar dat betekent niet dat nu het waterschap aan bod is. En natuurlijk voor het waterbeheer zijn de waterschappen de ogen en de oren van de samenleving. De waterschappen zijn bij uitstek degenen die van onderop knelpunten en ideeën kunnen aandragen om het beleid op provinciaal en nationaal niveau effectief vorm te geven. Maar ik moet er niet aan denken dat de waterschappen dat in die breedheid zelf zouden moeten gaan oppakken.
En om dan ook maar tegelijk tegen een heilig huis aan te schoppen, we zouden ons zelfs kunnen afvragen of waterschappen en het functioneren ervan nog wel van deze tijd is. Zeker als het gaat om ruimtelijke ordening en klimaat heeften provinciaal bestuur veel meer mandaat en dus veel meer slagkracht. Wat mij betreft zou het waterbeheer zo overgeheveld kunnen worden naar de provincie en zouden waterschappen omgevormd kunnen worden tot uitvoeringsorganisaties die het dagelijks waterbeheer doen. De RWZI’s zouden nutsbedrijf kunnen worden. Zeker zij zouden daarmee grote stappen kunnen maken in de efficiency van de waterzuivering.
Wat bedoel ik daarmee? In de afgelopen 10 tot 20 jaar zijn de RWZI ’s zich steeds meer gaan toeleggen op terugwinning van grondstoffen(fosfaat, cellulose, biogas, etc). Maar een grote doorbaak met substantieel resultaat heb ik tot nu toe niet echt gezien, misschien met uitzondering van een aantal initiatieven, zoals Waterstromen. Het succes van een goede afzet van reststromen wordt bepaald door kwantiteit en kwaliteit.
Eind vorige eeuw werd in de autobranche de organisatie Autorecycling Nederland opgericht. Ik was daarbij betrokken. Doel was om een hoger hergebruik te realiseren bij demontage van auto’s. Voor het ophalen een paar rubber strips per bedrijf was namelijk nooit veel belangstelling vanwege de geringe baten. Maar als je als verwerkingsbedrijf bij alle autodemontagebedrijven rubber kan ophalen, wordt het ineens interessant. Ook voor het autodemontage bedrijf, sommig restafval kreeg ineens een positieve geldwaarde.
Dat kan ook zomaar voor de RWZI’s gelden. Als ze met z’n allen gaan samenwerken en op landelijk niveau collectief contracten gaan afsluiten met afnemers dan kan dat voor beide partijen interessant worden. Bijvoorbeeld voor struviet. Zeker nu de totale gevolgen van kunstmest steeds meer onder het vergrootglas komen, zou struviet een geweldige vervanger kunnen zijn.
En een centrale organisatie, zoals ARN bij de autosector heeft nog meer voordelen. Je kunt een veel directere samenwerking met partijen als Wetsus en KWR tot stand brengen, waarbij uit een deel van de opbrengsten van de restproducten onderzoek gefinancierd kan worden om nog effectiever en efficiënter te worden met de terugwinning. Je zou dan ook kunnen kijken in hoeverre je samenwerkingen zou kunnen aangaan met bedrijven, die nu hun afvalwater moeten voorzuiveren. Bij Waterstromen werd zo’n samenwerking al tot stand gebracht met een voedselproducent en een leerlooier.
En als het echt succesvol zou worden, zou het zelfs kunnen leiden tot lagere belastingen(verontreinigingsheffing). Wat mij betreft is er wel één belangrijke voorwaarde aan verbonden, namelijk dat het zuiveren van communaal afvalwater altijd een publieke aangelegenheid blijft.
Klinkt goed! Maar waarom wordt dit niet bij alle waterschappen ingevoerd? Dan ontstaan er meer mogelijkheden tegen lagere prijzen.
Afsluiten van de Nieuwe Waterweg met zeesluizen (Plan Spaargaren) zal de riviersedimentstroom naar het zuidwesten voeren. Daar is behoefte aan sediment. Het baggeren in de binnengelegen (oude) Rotterdamse havens wordt daardoor tot een minimum beperkt. Zeewaartse afhandeling van schepen (containertransferia) op de Maasvlakten maken tevens dat de Nieuwe Waterweg mag verondiepen. Binnenvaartschepen hebben immers een geringe diepgang. Bovendien wordt het rivierpeil dankzij zeesluizen meer beheersbaar.

Wil Borm
Adviesgroep Borm & Huijgens - integraal waterbeheer
Interessant artikel en mooi initiatief.. wel jammer dat er meerdere keren over waterpomp gesproken wordt terwijl het warmtepomp is.
Redactie: dank, is gecorrigeerd.
Energetisch mooi maar hoe worden de kosten binnen de perken gehouden, zodat de “gewone” burger het nog kan betalen? Hoe bedrijfszeker is de installatie en het net?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!