secundair logo knw 1

De Belgische boterkuipjes die op meerdere plekken langs de Nederlandse Maas werden gevonden | Foto Schone Rivieren

Belgische boterkuipjes in de Biesbosch en Duitse drankkratten langs de Rijn. Het afval dat de onderzoekers van Schone Rivieren na de overstromingen van afgelopen zomer in Nederland aantroffen, laat volgens hen duidelijk zien dat ons land "het afvalafvoerputje van Noordwest-Europa" is.

Van half oktober tot half november gingen honderden vrijwilligers van Schone Rivieren weer op pad om onderzoek te doen langs de oevers van de grote rivieren. Op 24 locaties langs de Maas vonden zij massaal lege boterkuipjes van een Belgische zuivelfabriek. Langs de Rijn lagen drankkratten uit het Moeseldal.

De zuivelfabriek in de Ardennen is gelegen aan de Vesdre, een zijrivier van de Maas, en werd in juli door de watersnood getroffen. Vlak na het noodweer werden op de oevers van de Maas al veel boterkuipjes gevonden, nu bleek dat ze zelfs tot voorbij de Biesbosch (Moerdijk) waren aangespoeld en dus meer dan 200 kilometer hadden afgelegd.

0202 Sylvia SpiertsSylvia Spierts"Hieruit kunnen we concluderen dat behalve ons eigen afval er ook veel afval vanuit het buitenland onze rivieren instroomt", zegt projectleider Sylvia Spierts-Brouwer van Schone Rivieren. "Het is daarom belangrijk om goede afspraken te maken met de ons omringende landen."

Plastic
De boterkuipjes noemt ze "heel interessant" omdat ze op één specifiek moment vrijgekomen zijn vanaf één specifieke locatie. "Daardoor vertellen ze veel over hoe het afval zich verspreidt wanneer het eenmaal in een rivier is beland. We blijven deze boterkuipjes dan ook in de gaten houden."

Het onderzoek van Schone Rivieren, een initiatief van IVN Natuureducatie, Stichting De Noordzee en Plastic Soup Foundation, werd afgelopen najaar voor de achtste keer gehouden. De vrijwilligers deden op 430 locaties langs de grote rivieren in ons land afvalonderzoek. Zij registreerden per 100 meter gemiddeld 145 stuks afval. Een uitschieter, met een hoog aantal kleine stukjes piepschuim in de buurt van Rotterdam, is daarin niet meegenomen.

Het grootste deel van het afval bestaat uit ondefinieerbare stukjes hard en zacht plastic en piepschuim (93 procent). Daarna volgen snoep-, snack,- en chipsverpakkingen en plastic drankverpakkingen, waaronder plastic flesjes.

Statiegeld
Die laatste vallen sinds 1 juli onder de statiegeldregeling. Volgens Schone Rivieren is het nog te vroeg om te concluderen dat deze maatregel effect heeft. Wel werden in het najaar van 2021 minder kleine plastic flesjes aangetroffen dan in het najaar van 2020: gemiddeld twee in plaats van drie flesjes per 100 meter.

"We zijn voorzichtig positief", aldus Spierts-Brouwer. "Maar op basis van één meting willen we geen conclusies trekken. Daarvoor is langere monitoring nodig, want er kunnen ook andere factoren van invloed zijn."

Vanaf 31 december van dit jaar worden, tot vreugde van de onderzoekers, ook drankblikjes met statiegeld belast. Die staan nu op nummer 10 in de top 15 van meest gevonden afvalsoorten.

 

MEER INFORMATIE
Toelichting op website Schone Rivieren
Factsheet najaarsmeting 2021
H2O-bericht: voorjaarsmeting 2021 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.