0
0
0
s2sdefault

Hoe kunnen we het waterbufferend vermogen van de delta vergroten? Twee jaar lang zochten experts in het IABR-Atelier ‘Droogte in de delta’ naar antwoorden op die vraag, in een gelijknamige tentoonstelling op de Internationale Architectuur Biennale Rotterdam (IABR) presenteren zij het resultaat.

De IABR is een tweejaarlijkse internationale manifestatie over architectuur die zich richt op de toekomst van de stad, vanuit de overtuiging dat de wereldwijde klimaatcrisis alleen op te lossen is als we daar beginnen.

‘Down to earth’ is het thema van de negende editie, die zaterdag opent met de tentoonstelling ‘Droogte in de delta’. Vanwege de coronacrisis volgen de andere exposities en activiteiten elkaar verspreid over de komende tien maanden op, zodat grote drukte vermeden wordt. Op 30 oktober volgt de tweede expositie, getiteld ‘Energie, van wie?’

"Met deze twee tentoonstellingen zit de IABR opnieuw bovenop wat voor ons, zonder dat ik aan de ernst van de huidige pandemie wil afdoen, de echte actualiteit blijft, die van de klimaatverandering", verklaart IABR–directeur George Brugmans in een persbericht. "Na drie extreem droge zomers weten we dat zoetwatertekorten dreigen en dat we onze delta moeten aanpakken. En we weten dat onze huizen van het gas af moeten. Maar hoe we dat zo gaan doen dat we iedereen meekrijgen, dat weten we echt niet. Dat moeten we uitzoeken."

Waterveiligheid
Het idee voor de tentoonstelling over droogte in de delta ontstond na de droge zomer van 2018. "We hebben ons land honderden jaren lang steeds slimmer ingericht op het zo snel en efficiënt mogelijk afvoeren van water vanuit het oogpunt van waterveiligheid en landbouwproductiviteit. Maar hoe water vast te houden om het te kunnen gebruiken als we het nodig hebben, dat is een onverwachte uitdaging", aldus de organisatie.

Marco VermeulenMarco VermeulenOnder leiding van de Rotterdamse architect en stedenbouwer Marco Vermeulen werd een IABR-Atelier opgestart, waarin hij samen met partners als Deltares, KWR en Vitens onderzocht welke mogelijkheden er zijn om het waterbufferend vermogen van de delta te vergroten en welke kansen dat oplevert. Vermeulen: "Klimaatverandering dwingt ons om van de Nederlandse watermachine weer een veerkrachtige delta te maken."

Het resultaat van dit ‘ontwerpend onderzoek’ wordt nu in beeld gebracht met een 30 meter brede en 3,5 meter hoge animatie van een doorsnede van de Nederlandse Delta. Die laat in ongeveer 7 minuten zien hoe onze delta nu functioneert, welke problemen zijn ontstaan door klimaatverandering en wat de mogelijke bouwstenen kunnen zijn voor een nieuwe, gemeenschappelijke zoetwaterstrategie in samenhang met andere transitie-opgaven, zoals de energietransitie, voedselproductie en verstedelijking.

"Denk aan een robuuste natuur, de reductie van CO2-uitstoot en de aanleg van waterpleinen en retentieparken", zegt woordvoerder Antoinette Veneman van IABR.

Sponstuin
Als curator van de tentoonstelling selecteerde Brugmans daarnaast vier voorbeelden van concrete projecten, namelijk COASTAR, Watermozaïek Groene Hart, Panorama Waterland en de Sponstuin in Rotterdam. Die laatste bevindt zich tegenover de tentoonstellingslocatie, de Keilezaal in het Merwe-Vierhavensgebied, en is ook te bezoeken.

"De tentoonstelling geeft een totaaloverzicht van alles wat al is bedacht", aldus Veneman. "En het is een uitnodiging om hierover verder van gedachten te wisselen. Dat kan bijvoorbeeld tijdens werksessies of tijdens een rondleiding onder leiding van Marco Vermeulen."

De tentoonstelling ‘Droogte in de delta’ is vanaf zaterdag 19 september tot en met zondag 18 oktober te zien in de Keilezaal, Keilestraat 9-K1, Rotterdam. Er wordt gewerkt met time slots, reserveren is noodzakelijk. Dat geldt ook voor de andere IABR-activiteiten.

  

MEER INFORMATIE
Website ‘Droogte in de delta’

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Eens met insteek van Hans Middendorp. Droge voeten is geen vanzelfsprekendheid meer en verhogen van de waterschapslasten ligt voor de hand. Ook al gaat het om wateroverlast op straat; het watersysteem is immers een geheel. Waterschappen moeten m.i. wel veel vroeger betrokken worden bij strategische planvorming rond woningbouw e.d. zodat problemen met wateroverlast (en ook verdroging) vooraf beter voorkomen kunnen worden.
Heel bijzonder dat de Unie van Waterschappen om extra geld vraagt aan het Rijk voor klimaatadaptatie, terwijl de waterschappen juist hun onafhankelijkheid koesteren en ook hun eigen belasting heffen. Klimaatadaptatie is vooral waterbeheer, waarin ook hemelwateroverlast en verdroging structureel een plek moeten krijgen. Financiële dekking voor klimaatadaptieve maatregelen komt dan logischerwijs uit een opslag op de bestaande watersysteemheffing, of uit een nieuwe klimaatheffing door de waterschappen.
Hulde! We zijn op weg naar een waterbewuste samenleving daar ben ik van overtuigd. Het zal op alle schalen en niveaus moeten. Maar ik maak me zorgen, maak me druk maar vegeet niet te spelen. Ook Leonardo da Vinci raakte zo geinteresseerd in water omdat de problemen in zijn tijd met water heel groot waren en economieen (gemeenschappen in vrede) er aan ten over konden gaan. Maar toch speels volhouden. Ik ga sneeuw verzamelen met de kleinkinderen, misschien wel sneeuw maken. De mens moet blijven geloven dat hij inventief is en optimistisch mag zijn.
Er kan toch ook kanalen gegraven worden naar de Dode zee en of Sahara.
Ik zou videocamera's plaatsen in het zicht en verdekt opgesteld.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.