0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Moestuinders kunnen volgens het RIVM gebruikmaken van het irrigatiewater in de omgeving van Chemours zonder dat dit voor gezondheidsproblemen zorgt. Het voorlopige advies om het water niet te gebruiken is ingetrokken. Wel raadt het RIVM nog steeds aan om vee niet te drenken.

Dit schrijft minister Cora van Nieuwenhuizen van Infrastructuur en Waterstaat in een brief aan de Tweede Kamer, waarbij ze het rapport van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu aanbiedt. Het RIVM heeft voor de tweede keer een moestuinonderzoek gedaan naar de situatie bij Chemours. Ditmaal is gekeken naar de concentraties van GenX-stoffen en perfluoroctaanzuur (PFOA) in bodem en irrigatiewater.

Op elf locaties rondom de fabriek van Chemours in Dordrecht zijn monsters van grond- en irrigatiewater genomen. De PFOA-concentraties in de bodem liggen aanzienlijk onder de eerder vastgestelde risicogrens voor ‘wonen met moestuingebruik’ (86 ng/g d.s.). Ook de gevonden waarden voor GenX-stoffen in de bodem zijn laag. Hiervoor is nog geen risicogrens afgeleid.

Het RIVM berekende op basis van een zogeheten ‘indicatieve bodemvracht berekening’ hoe lang het duurt voordat irrigeren met veel PFOA en GenX in het water leidt tot overschrijding van de risicogrens. Dit blijkt vele tientallen jaren te duren; uitgaande van schone grond 43 tot 172 jaar bij PFOA. Daarom kan volgens het RIVM het water veilig worden gebruikt voor de irrigatie van moestuinen.

Wel stelt het RIVM dat het gebruik van irrigatiewater leidt tot een beperkte toename van het bodemgehalte en de daarmee samenhangende gezondheidsrisico's. Ook zijn hier en daar de gevonden concentraties van GenX-stoffen en PFOA in sloot- en regenwater erg hoog. Het RIVM wijst erop dat in het kader van de Europese Kaderrichtlijn Water moet worden gestreefd naar een verlaging van de concentratie van stoffen als GenX en PFOA in het oppervlaktewater.

De minister schrijft naar aanleiding hiervan in haar brief: “Op basis van de indicatieve vrachtberekening concludeert het RIVM dat de concentraties GenX en PFOA in bodem en irrigatiewater niet zullen leiden tot gezondheidsproblemen door consumptie van geteelde gewassen. Deze conclusie geldt ook voor langduriger irrigatie met slootwater afkomstig van locaties rondom Chemours. Op grond hiervan trekt het RIVM het eerdere (voorlopige) advies in om het water op deze locaties niet als irrigatiewater te gebruiken. Wel blijft het advies in stand om vee daar niet te drenken, en zijn verhoogde concentraties PFOA en GenX aangetroffen in het oppervlaktewater. Dit wordt gemonitord door de betreffende waterschappen in het gebied: Hollandse Delta en Rivierenland.”

In het eerste onderzoek keek het RIVM naar de opname van GenX-stoffen en PFOA in gewassen. De conclusie was dat de huidige risicogrenzen voor de blootstelling aan deze stoffen niet worden overschreden door de consumptie van groenten uit de moestuinen. Het RIVM adviseerde om gewassen uit moestuinen binnen een straal van een kilometer rondom de fabriek met mate te eten, omdat omwonenden ook via drinkwater en lucht met de stoffen in aanraking komen. Dit advies uit maart 2018 blijft staan.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

KNW Lidmaatschap

"KNW Waternetwerk verbindt waterprofessionals in een uniek platform"

Word ook lid

Laatste reacties op onze artikelen

Bodemdaling en HWBP kunnen niet los van elkaar worden gezien. Bij de veronderstelling dat we in de delta blijven wonen zal het antwoord dan ook moeten zijn temporiseer dijkverhogen (draagvlak slappe bodem is beperkt) en druk het laag gelegen land geologisch op (ongeveer 1/3 deel NL) in het tempo van de zeespiegel stijging. Benut daarvoor de stoffen die we niet langer in de atmosfeer willen stoten (CO2) en bindt deze tot een slurry.
De wet van Pascal zal ons daarbij helpen, waarbij we feitelijk omkeren wat nu in de onttrekking van gas als bodemdaling herkennen. Ga over tot een programma dat gebouwen/huizen niet langer passief gefundeerd zijn, maar eenvoudig waterpas gesteld kunnen worden. Zie dit als een de komende eeuwen doorlopend programma zodat de delta veilig blijft, de rivieren weer geleidelijk onder maaiveld komen en het veenlandschap in zijn charme gepoogd kan worden gelijktijdig te behouden als Carbon link. Slappe bodem wordt dan zelf een non-onderwerp.
De kosten en middelen voor zo'n programma zullen het geleidelijk winnen van steeds hogere en middelen verslindende dijken en waterbouwkundige constructies (denk aan stormvloedkering), zoute kwel wordt stapsgewijs beheerst en de bodemvruchtbaarheid is verzekerd.
Zoek allianties met die partijen die nu aan de bron van de koolstof economie hebben gestaan. Zij beschikken over de juiste expertise om dit proces van dalen in stijging om te zetten en de diepe boring naar zeg drie km diepte veilig te openen, beheren en te sluiten.
Zoek kort gezegd het juist niveau en tijdschema om problemen in de badkuip te beheersen. Dat overstijgt de slappe bodem.
De technologie en ervaring zal wereldwijd toepasbaar zijn en een antwoord geven, anders dan simpel CO2 in de diepe bodem brengen.
Wat een informatie: "De grondwaterstanden zijn momenteel gemiddeld tot laag voor de tijd van het jaar. In de laaggelegen delen zijn ze normaal, maar in de hooggelegen zandgebieden nog altijd ‘zeer laag".. Laat toch eens wat grafieken zien!!!! Er wordt zoveel gemeten. En de deskundigen kunnen het uitleggen.
Het moet zijn community of practice, of die betreffende bouwmarkt moet hier bij betrokken zijn.
N2O + O3
Met ander woorden: lachgas afvangen en ozon toevoegen. O3 kun je maken uit restproduct bij waterstofproductie.
Dus oplosbaar dit probleem?
@Erik van LithWe hebben inderdaad ook designers in het project betrokken. Zij hebben ons geholpen door ons technieken aan te leren die zij gebruiken bij empathisch onderzoek: hoe kom je achter de drijfveren van mensen.
En in vijf gemeenten in Zuid-Nederland zijn ontwerpers met een concreet vraagstuk aan de slag gegaan, samen met ambtenaren en bewoners. Ze vonden het een heel leuk en interessant vraagstuk om aan te werken. Het heeft veel losgemaakt daardoor. We hebben veel van elkaar geleerd.
Als je meer wilt weten, neem dan even contact op met Dick of mij (Karla Niggebrugge, kniggebrugge@brabant.nl)

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het