0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Waterschap Rivierenland en de Europese Investeringsbank (EIB) hebben een financieringsovereenkomst getekend die het waterschap de ruimte biedt om tot 100 miljoen euro te lenen tegen gunstige voorwaarden. De deal biedt Rivierenland de mogelijkheid de financiering van grote projecten te spreiden.

Het waterschap staat voor de versterking van 160 km dijken in het rivierengebied, de uitbreiding van een rioolwaterzuivering en de aanleg van zonnepanelen. "Investeren is nodig. Dankzij de EIB kunnen wij dit doen tegen gunstige voorwaarden", zegt dijkgraaf Co Verdaas van Rivierenland in een verklaring op de website. “We staan de komende jaren voor grote uitdagingen op het gebied van waterveiligheid. Zo moeten we vele kilometers dijk in de komende jaren versterken om het rivierengebied en de rest van Nederland droog te houden.”

Spreiden
Door de financieringsovereenkomst met de Europese bank heeft het waterschap de mogelijkheid om aan meerdere financiers, zoals de Waterschapsbank, aanbiedingen te vragen. Zo kan het de financiering spreiden en onder de meest gunstige voorwaarden lenen, gebaseerd op het aanbod in de markt. 

De EIB maakt de rentevoet op de lening niet bekend. Een woordvoerder van de bank wilde aan het Financieele Dagblad wel kwijt dat de geboden financieringen in het algemeen 'dicht in de buurt van de 1 procent' liggen. 

De EIB heeft de 28 EU-lidstaten als eigenaar (Nederland bezit 4,66% van de aandelen) en kan naar eigen zeggen zeer goedkoop lenen op de kapitaalmarkt. Voorts heeft de bank geen winstoogmerk en hoeft ze alleen haar kosten te dekken. Dit rentevoordeel geeft de bank door aan de partijen die bij haar lenen.

De EIB stelde de laatste vijf jaar voor in totaal €1,2 miljard beschikbaar voor waterprojecten in Nederland. Het gaat onder meer om de Afsluitdijk (€330 miljoen in 2018), de waterschappen Fryslân (€100 miljoen in 2018) en Hollandse Delta (€120 miljoen in 2016) en de drinkwaterbedrijven Oasen (€70 miljoen, 2017), Vitens (€150 miljoen, 2015) en Evides Water (€175 miljoen, 2014).

Noodklok
De financieringsovereenkomst tussen EIB en Rivierenland komt in het jaar waarin het bestuurslid Andries van der Netten van Stigt (VVD) de noodklok over de schuldenpositie van het waterschap luidde. Daar was naar zijn oordeel veel te weinig aandacht voor.

Hij zei in januari tegen de regionale krant de Gelderlander: “Als ik je vertel dat wij met onze 1000 kilometer aan dijken hét dijkenwaterschap van Nederland zijn, en dat we een groot deel van die dijken moeten versterken, dan is dat een enorme opgave. Is het dan nog wel fair om die kosten te dragen met 400.000 huishoudens?” 

Zijn vrees voor de stijgende schuldenlast werd niet gedeeld binnen het waterschap. Uitgangspunt blijft dat dijkversterking jaarlijks niet meer dan 11 miljoen euro kost, tekende de krant als reactie op. “Worden projecten duurder, dan heeft dat consequenties voor het tempo waarin we projecten uitvoeren.”

De nieuwe dijkgraaf Co Verdaas van Rivierenland (beëdigd in maart van dit jaar) sprak afgelopen zomer in soortgelijke bewoordingen tegen de krant: “We zitten in de middenmoot wat betreft de financieringslasten. Alleen zijn er veiligheidsprojecten die duurder worden dan gedacht. Dat komt mede door de hoogconjunctuur. Alles in de bouw is duurder aan het worden. Dus wat we zeggen is: geen paniek, we vertragen nu het tempo omdat de kosten tegenvallen.'' 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

De titel van dit artikel is nietszeggend en had net zo goed kunnen luiden: 'bij alle watergedragen installaties is er een legionellarisico'. Legionella groeit nou eenmaal in een waterig milieu. Omdat risico het product is van kans en effect gaat het in werkelijkheid om de kans dat legionella kan groeien en het effect daarvan voor de omgeving.
Het risico (als resultante) kan dan gewoon heel erg klein zijn en is dat in de meeste gevallen waarschijnlijk ook. De kans op vermeerdering van legionella in een watersysteem houdt verband met veel factoren waarvan de temperatuur de belangrijkste is. De cases in Boxtel en Son hebben geleerd dat hoge temperaturen (> 30 grC) van het afvalwater hoogstwaarschijnlijk een belangrijke rol hebben gespeeld.
Het is ook al langer bekend dat Legionella pneumophila (als gevaarlijkste soort) vooral bij die temperaturen optimaal groeit. Bij effectieve afdekking en afzuiging van een bassin kan het effect naar de omgeving in feite naar nul worden gereduceerd en daarmee het risico! Het is onzinnig om dat op voorhand voor alle systemen te gaan eisen, want de kans op vermeerdering van Legionella pneumophila in biologische systemen met temperaturen < 30 grC zal ongetwijfeld een stuk kleiner zijn. Laten we dat eerst goed onderzoeken.
Verder is het onbegrijpelijk dat de Omgevingsdiensten inzetten op een doelvoorschrift met een harde eis dat er geen legionella in de lucht en het effluent zit. Het is namelijk praktisch gezien gewoon niet haalbaar en het leidt tot hoge maatschappelijke kosten en de toevoeging van veel ongewenste desinfectiemiddelen van effluenten. Vergeet niet dat in de lucht en het effluent van een gemiddelde RWZI ook Legionella pneumophila wordt aangetroffen (in aanzienlijk lage concentraties als bij de zuivering in Boxtel). Hoe zou je in de zuivering Legionella moeten bestrijden? Moeten we al ons RWZI-effluent gaan chloren of met UV behandelen?
Ik lees hier een typisch voorbeeld van een overheid die neigt tot een overreactie om in de toekomst elke aansprakelijkheid te kunnen weerleggen. Ondertussen wordt een groot deel van de industrie opgezadeld met het maken van hoge extra kosten voor het bestrijden van een relatief laag risico.
Jan Pronk maakte ooit als Minister van VROM dezelfde fout bij de Tijdelijke Regeling Legionellapreventie die zo'n beetje voor alle collectieve leidingwatersystemen in Nederland het legionellarisico moest gaan indammen. Dat moest worden teruggedraaid (naar alleen de prioritaire instellingen) want de maatschappelijke kosten die dat veroorzaakte waren simpelweg te hoog.
Leuk dat jullie aandacht besteden aan de notitie over de Nationale analyse waterkwaliteit, maar de stof die het meest overschrijdt is niet aluminium, maar ammonium. Als je dat wijzigt in de titel en tekst van de laatste alinea, klopt het verhaal weer.
Helaas zijn de filmpjes niet via het YouTube kanaal te vinden.
Grappig dat er nu pas actie via een collectief wordt opgestart. Waarom kun je in Nederland anno 2019 niet je douche water hergebruiken in je WC?!? Het zou verplicht moeten worden in nieuwbouw en een mogelijkheid in bestaande bouw, bijv via een platte tank in de kruipruimte.
@Wijnand VisserMet dank. Is aangepast.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het