0
0
0
s2sdefault

Tijdens de Nationale Klimaattop 2016 hebben Rijkswaterstaat en de Unie van Waterschappen de Energiecoalitie gesloten. Zij streven ernaar dat water de derde grote energiebron in ons land wordt naast wind en zon.

Rijkswaterstaat en waterschappen gaan samenwerken om de energiekansen in het waterbeheer optimaal te benutten. Zij willen de grote potentie van water als energiebron beter zichtbaar maken. Dit gebeurt in het kader van de duurzame energietransitie in Nederland, die nodig is vanwege de klimaatverandering. “Het gaat om een gigantische opgave richting 2050”, zegt Rafaël Lazaroms, beleidsmedewerker innovatie bij de Unie van Waterschappen. “Onze leden doen er zelf al veel aan. Zo zijn waterschappen de grootste producenten van biogas. Maar samen met Rijkswaterstaat kunnen wij meer bereiken.”

Lazaroms licht toe waarom: “Waterschappen en Rijkswaterstaat zijn zusterorganisaties met veel vergelijkbare opgaven en taken. Het is dus logisch om nauw samen op te trekken. Daarover hebben we nu afspraken vastgelegd.” De samenwerking in de Energiecoalitie heeft volgens Lazaroms grote schaalvoordelen. Hij noemt de acht thematische expertgroepen, die de waterschappen in maart hebben ingesteld in het kader van de Green Deal Energie. “Hieraan gaan de experts van Rijkswaterstaat meedoen. Zo ontstaat een gemeenschappelijke structuur om kennis te delen. Ook stemmen we onze budgetten voor onderzoek op elkaar af.”

De Energiecoalitie brengt in beeld wat de potentie van waterbeheer is voor afzonderlijke duurzame energiebronnen als wind- en zonne-energie. “Een belangrijke afspraak”, aldus Lazaroms. “We brengen de gehele potentie van waterbeheer in kaart. Deze potentie is groot. Het overzicht wordt uiterlijk in de tweede helft van 2017 gepubliceerd.” Lazaroms wijst wel op de uitdaging om vraag en aanbod bij elkaar te brengen. “Daarvoor benaderen Rijkswaterstaat en waterschappen gezamenlijk andere partijen, zoals gemeenten, provincies, energiebedrijven en woningcoöperaties.”

De coalitiepartijen stimuleren innovatieve projecten. Ze noemen als voorbeelden: drijvende zonnepanelen, ‘slim malen’ met energiezuinige poldergemalen, warmte- en koude-onttrekking uit oppervlaktewater, windturbines bij waterkeringen, blauwe energie en benutting van buffercapaciteit in het watersysteem. Tijdens de Klimaattop presenteerden Rijkswaterstaat en de Unie van Waterschappen een onderzoek naar de energiepotentie van het onttrekken van warmte en koude uit oppervlaktewater. Dat blijkt enorme kansen te bieden. Het watersysteem kan grofweg voorzien in 54 procent van de nationale koudevraag en 12 procent van de warmtevraag. “Het gaat om erg veel Petajoules”, zegt Lazaroms. “Hiermee kunnen ongeveer 1 miljoen woningen en gebouwen worden verwarmd of gekoeld.”

Voor het benutten van water als grote energiebron zijn er nog wel juridische belemmeringen, merkt Lazaroms tot slot op. “Waterschappen mogen bijvoorbeeld wettelijk niet meer energie produceren dan voor eigen gebruik nodig is. Sommige waterschappen zullen rond 2020 tegen die grens aanlopen. Dergelijke belemmeringen moeten verdwijnen. Daarvoor zijn de omstandigheden gelukkig gunstig.”

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Piet en Piet: dank voor jullie inbreng, maar het zit anders. Een adviescommissie geeft advies, in een adviesnota die wordt toegevoegd aan het agendapunt in het Algemeen Bestuur. Daarmee borg je de kennis van de maatschappelijke organisaties. De afweging wordt natuurlijk niet in de adviescommissie gemaakt, maar in het Algemeen Bestuur. Zo wordt de geborgde kennis losgekoppeld van de politieke besluitvorming.
Overigens, de positie van de AWP staat heel duidelijk in dit artikel: "wij vinden dat lobbyorganisatie principieel niet thuishoren in het democratisch gekozen waterschapsbestuur." Maar de realiteit is dat er pas een minimale meerderheid van 1 zetel is in de Tweede Kamer voor volledige afschaffing. Voor een uitgebreide discussie over de voor- en nadelen van een aparte commissie 'maatschappelijke belangen', kijk op mijn LinkedIn profiel: https://www.linkedin.com/posts/hansmiddendorp_toekomst-geborgde-zetels-ligt-in-adviescommissie-activity-6846760569668689921-ENAW
Instellen van een adviescommissie maatschappelijke belangen is een slecht idee. De afweging van verschillende belangen kan in een democratisch samengesteld bestuur prima zijn beslag krijgen. Het leidt tot sterke vertraging in de besluitvorming. Op die punten ben ik het geheel eens met Piet Oudega.
Het is bovendien een illusie te denken dat een adviesraad maatschappelijke belangen tot een eensluidend advies zal komen, zeker als het om belangrijke en complexe zaken gaat.
Het advies van de commissie Boelhouwer is er. Het initiatief wetsvoorstel voor afschaffing van de geborgde zetels ook. Als er eindelijk een kabinet gevormd wordt kan de Kamer met dit onderwerp aan de slag. Alle argumenetn liggen op tafel, en democratische partijen kunnen eigenlijk maar tot één conclusie komen: afschaffen die geborgde zetels. Nu met een soort van compromisvoorstel komen vind ik dan ook niet slim.
Ik verbaas me over deze suggestie. Mij komt het voorstel van Hans Middendorp over als een motie van wantrouwen naar de kiezers en naar de huidige gekozenen in de waterschappen. Een door de kiezers uit verschillende lijsten gekozen bestuur vertegenwoordigt toch per definitie de maatschappelijke belangen? Verstroping van de besluitvorming door een adviescommissie in te voeren die uit vertegenwoordigers van allerlei belangengroepen bestaat, levert geen meerwaarde.
Het is aan het ambtelijk apparaat en de bestuurders van het waterschap om, net zoals bij een gemeente of provincie, de verschillende maatschappelijke belangen bij de voorbereiding en de besluitvorming te betrekken. Daartoe zal men met al die belangengroepen contacten onderhouden, zoals nu ook al gebeurt. Maar dat is iets anders dan elke keer verplicht advies te moeten vragen. De door mij om zijn deskundigheid gewaardeerde AWP zou dit voorstel echt nog eens moeten heroverwegen.
Groet, Piet Oudega (HHNK, PvdA)
Hallo Hans, hele goede gedachte. Ik denk dat de geborgde zetels door hun sterke eigenbelang zorgen voor een veel te behoudend waterschap waar innovatie nauwelijks een kans krijgt. Daarbij weten ze het altijd zo te draaien dat de kosten niet eerlijk worden verdeeld en daarvan is de burger de dupe. Al met al denk ik dat een geheel gekozen bestuur sneller en beter tot besluitvorming kan komen en dat er een hoop bestuurlijke drukte kan worden voorkomen.
Een adviescommissie met alle belangengroepen is dan beter.
groet, Fokke
Dag Hans: ik deel je gedachtengang. Er is één nadeel. Het draagt weer bij aan de ‘bestuurlijke drukte’ waar we allemaal last van hebben. Ik vind de optie waarbij geborgden een kwaliteitszetel krijgen, met een maximum van drie per waterschap, daarom ook een aantrekkelijke optie.
Groet van Adriaan

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.