secundair logo knw 1

Marjolijn van de Zandschulp hijst Sylvo Thijsen, directeur Staatsbosbeheer, in een rode jas van Rijkswaterstaat | Foto Wim Eikelboom

Rijkswaterstaat en Staatsbosbeheer hebben op directieniveau openlijk het conflict bijgelegd over de plaatsing van stalen damwanden in het Zwarte Water.

Marjolijn van de Zandschulp, hoofdingenieur-directeur van Rijkswaterstaat Oost-Nederland, erkende op de landelijke Uiterwaardendag in Ewijk dat haar organisatie ‘vroegtijdig de dialoog had moeten aangaan’ met Staatbosbeheer. "Dat is voor mij de belangrijkste les", sprak Van de Zandschulp in een tweegesprek op het podium met Sylvo Thijsen, directeur van Staatsbosbeheer.

Kortgeleden stond de relatie op scherp tussen beide samenwerkingspartners in het programma Kaderrichtlijn Water. Staatbosbeheer stapte naar de rechter om een stokje te steken voor de plaatsing van stalen damwanden voor natuurherstel in het Zwarte Water. Rijkswaterstaat wil damwanden aanbrengen om luwtes te maken waar vissen kunnen paaien.

Staatbosbeheer vindt stalen oevers vloeken in de kerk van een natuurlijk riviersysteem."Rijkswaterstaat grijpt naar technische ingrepen. Wij vinden dat je voor organisch materiaalgebruik moet gaan bij natuurherste", aldus Staatsbosbeheer-directeur Sylvo Thijsen op de Uiterwaardendag. Zijn organisatie ving bot bij de rechtbank in de poging om de damwanden tegen te houden.

Rijkswaterstaat-directeur Van de Zandschulp reikte de hand met de woorden: "We hebben van elkaar te leren". Onder het motto ‘zand erover’ deed ze Thijsen op het podium een feloranje Rijkswaterstaatjas aan. Desgevraagd bevestigde Van de Zandschulp dat de plaatsing van 1,8 kilometer damwanden in het Zwarte Water doorgaat. Staatsbosbeheer legt zich erbij neer.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Mooi verwoord. Het kabinet in spé heeft velen verleid met termen als 'het geven van duidelijkheid', terwijl er in de praktijk door in te zetten in bewezen niet duurzaam beleid, er grote onzekerheden gaan ontstaan. Ook hier moet het gezegde van 'de wal keert het schip' zich klaarblijkelijk nog maar weer eens in de praktijk gaan bewijzen.
Geheel eens met de reactie van dhr. Peters. "Natuur is leuk", maar even niet als het de landbouw in de weg zit. Dan poetsen we het weg als lastig (kleine snippers??) of ongewenst. Gemiste kans want, afgezien de intrinsieke verantwoording die de overheid en haar burgers heeft voor het behoud van onze natuur is het ook van groot belang voor drinkwater, economie (recreatie/vestigingsklimaat), wetenschap en het welbevinden van miljoenen mensen. En dat poets je niet weg tegen de marginale landbouw- en visserijbelangen. 
Ik vond het regeerakkoord een verademing na jaren waarin de werkende meerderheid de hobbies van allerlei clubs betaalde. Als kostwinner betaalde ik sowieso elke maand al een flinke boete. Er is in het hele akkoord toch ook geen enkele veroordeling te lezen voor mensen die vrijwillig kiezen "groen" te leven? Als je dat wilt, ben je toch vrij daarin?
Passende citaten: "Er wordt ingezet op: Een nieuwe, regio-specifieke derogatie van de Nitraatrichtlijn (gebaseerd op gemeten waterkwaliteit zoals in andere landen). En nog een: Daarvoor worden voor natuur, waterkwaliteit, klimaat en luchtverontreiniging waar mogelijk bedrijfsspecifieke emissiedoelen geformuleerd." Wat zijn dat voor criteria? In welke regio's moet dan worden gemeten en waar en bij welke bedrijven passen we dan welke criteria toe? Wie gaat al die gegevens verzamelen en al die metingen desgewenst opnieuw doen? Hoe lang gaat dat duren en hoeveel vervuiling moeten we dan nog toestaan?  En waar slaat 'waar mogelijk' op? We weten toch allang welke industriële vervuiling er is, waar die zich bevindt, en er is toch een kaderrichtlijn water? Dit gaat inderdaad over een ander land. Een ongewenst land.
Tja Jos, Nederland weer van “ons”. Het lijkt mij dat er verschillende “ons” zijn. In veel herken ik mij niet. Kennelijk behoor ik tot een ander “ons”. De “plannen”, ik word er nogal verdrietig van. Ik heb veel bewondering voor jou strijd en lees jouw publicaties graag.