0
0
0
s2smodern

De Nederlandse en Belgische kustgemeenten zullen de komende drie jaar de strijd tegen afval op strand en in de zee coördineren.

Dit volgt uit een op 10 maart ondertekende samenwerkingsovereenkomst tussen het Ministerie van Infrastructuur en Milieu, Rijkswaterstaat en KIMO Nederland & België, de vereniging van Nederlandse en Belgische kustgemeenten. Samen willen ze afval op strand en in de zee efficiënter bestrijden.

KIMO Nederland & België zal ook de komende drie jaar het secretariaat blijven voeren en de coördinatie op zich nemen van de twee Green Deals waarin maatregelen voor een schonere kust en zee zijn opgenomen: de Green Deal Visserij voor een Schone Zee en de Green Deal Schone Stranden. De samenwerkingsovereenkomst eindigt in 2020, als ook de Green Deals aflopen.

Afval in zee en op strand is een groot en nog steeds groeiend probleem. Met de twee Green Deals wil de overheid samen met relevante partijen een concrete aanpak ontwikkelen om minder afval te veroorzaken en al aanwezige afval te verwerken. "Bij de Green Deal voor het strand doen we dat bijvoorbeeld met paviljoenhouders en voor de zee met de visserij en de havens," zegt Lars Hopman van KIMO.

"De nieuwe overeenkomst geeft ons de zekerheid die nodig is om nieuwe partners te zoeken en deze Green Deals zo verder te versterken. Afval op het strand willen we bijvoorbeeld tegengaan door het gesprek te zoeken met de leveranciers van de strandpaviljoens. Om te kijken of we iets aan de gebruikte verpakkingen kunnen doen. De Green Deal Visserij willen we uitbreiden door er nog meer partners uit de afvalverwerking bij te betrekken en nog meer in te zetten op hergebruik van de materialen."

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Over het merken van een van deze vissoorten, nl de zeeforel. Op deze vis vist een kleine groep liefhebbers in de voordelta nabij het Haringvliet en Waterweg.
Elk jaar vangen we diverse mooie vissen die natuurlijk worden teruggezet. Misschien kan dit kleine groepje sportvissers op deze manier een grote bijdrage leveren.
Ook in dit waterschap laat het bestuur dus zijn oren hangen naar de boeren. Want waarom wordt er, voordat er een beslissing wordt genomen over het zoutgehalte, wél met hen gesproken en niet met bijvoorbeeld natuurorganisaties?
Hoe moeilijk kan het zijn. Stel de stuwen wat hoger in en het lagere veen komt weer onder water te staan. Kost niks. Scheelt al wel gelijk veel aan het inklinken van het veen en de uitstoot van CO2. Misschien moet de tractor dan wat lichter worden of moeten we gewoon het groene hart weer het oerbos van Nederland laten worden. Al die vlakke weilanden met nauwelijks een koe er op is toch ook niks. CO2 uitstoot omlaag door waterpeil omhoog!
@Pieter den Besten Interessante conclusies naar aanleiding van onderzoek naar governance Marker Wadden. Cultuurverschillen van organisaties kunnen bijdragen aan beter resultaat van samenwerking. Samenstelling van het projectteam is doorslaggevend, dat is ook mijn ervaring bij complexe inrichtingsvraagstukken, waarbij niet het van belang is een koppeling tussen theorie en praktijkkennis te maken. Ik hoop dat de conclusies voor betere governance bij andere inrichtingsprojecten opgevolgd worden, zodat er nog betere resultaten gerealiseerd kunnen worden.
Super om zoveel jaren betrokken te zijn geweest in die governance. Inderdaad een voorbeeld samenwerking tussen heel verschillende organisaties. Mijn nr 1 leerervaring: elkaar ruimte gunnen en daarbij geduld opbrengen, en samen ook de credits ontvangen.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.