0
0
0
s2smodern

De jaarlijkse rapportage van de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) over de kwaliteit van ons drinkwater bevestigt wat de Gezondheidsraad begin november constateerde: in 1,08 procent van de monsters blijkt het loodgehalte hoger dan de norm van 10 microgram per liter.

Dat komt vooral door de loden leidingen en kranen die in huizen van voor 1960 soms nog aanwezig zijn. Voor leidingen binnenshuis zijn de eigenaren zelf verantwoordelijk.

In zijn advies ‘Loodinname via kraanwater’ trok de Gezondheidsraad hierover aan de bel. Hoge concentraties lood zijn schadelijk voor de gezondheid, vooral bij zuigelingen en jonge kinderen. Maar ook volwassenen lopen een grotere kans op hart- en vaataandoeningen en nierproblemen, aldus de raad.

Minister Cora van Nieuwenhuizen van Infrastructuur en Waterstaat vroeg daarop de ILT om de overschrijdingen inzichtelijk te maken. In zijn jaarrapportage over 2018 brengt de inspectie daarom voor het eerst ook de individuele loodmetingen over de afgelopen vier jaar in beeld.

 

-advertentie-

 

Gemiddelde loodgehalte
In 95 (1,08 procent) van de 8.820 monsters bleek het gehalte hoger dan de norm van 10 microgram per liter. De meeste overschrijdingen telde Dunea, bij Waterbedrijf Groningen, Waterleiding Maatschappij Limburg en Oasen was er geen enkele overschrijding.

Woordvoerder Fabian Paardekooper noemt het niet verrassend dat de uitkomst van de ILT op vergelijkbare cijfers uitkomt als de Gezondheidsraad. ''We maken gebruik van dezelfde metingen.’’

Net als voorgaande jaren keek de inspectie nu ook naar het gemiddelde loodgehalte per distributiegebied. Voor deze gemiddelden zijn de normen voor lood in 2018 niet overschreden.

99,9 procent
Uit de metingen, die de drinkwaterbedrijven verplicht moeten uitvoeren, blijkt verder dat ons drinkwater vorig jaar – net als in 2017 en 2016 - in 99,9 procent van de gevallen aan de gestelde kwaliteitsnormen voldeed.

Er werden bijna 640.000 metingen uitgevoerd na de laatste zuiveringsstap (‘af pompstation’) en in het distributienet (‘aan het tappunt’). Daarbij was in 672 gevallen (0,1 procent) sprake van een normoverschrijding, maar er waren volgens de inspectie geen directe gevolgen voor de volksgezondheid.

Naast het wettelijk meetprogramma onderzoeken de drinkwaterbedrijven het drinkwater ook na werkzaamheden, klachten en incidenten. Als zij hierbij een normoverschrijding vinden, melden zij dit aan de ILT. In 2018 heeft de ILT 181 van zulke meldingen ontvangen. Drinkwaterbedrijven hebben, hierbij steeds direct de juiste maatregelen genomen, aldus het rapport.

Ontheffingen
Ook voor oppervlaktewater dat gebruikt wordt om drinkwater van te maken, gelden wettelijke normen. Als hierin een verontreinigende stof wordt aangetroffen, moeten drinkwaterbedrijven eerst een ontheffing aanvragen. De ILT verleent een ontheffing alleen als er geen risico is voor de gezondheid van de consument. In 2018 werden veertien ontheffingen verleend.

 

MEER INFORMATIE
Rapport Drinkwaterkwaliteit 2018
Bericht over advies GezondheidsraadLood in drinkwater nog probleem in tienduizenden huizen met oude leidingen
Bericht over rapport Drinkwaterkwaliteit 2017

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Michaël BentvelsenHet onderzoek heeft helaas niet gekeken naar slijtagedeeltjes van banden van het wegverkeer. Was mooi geweest als die ook meegenomen hadden kunnen worden, maar vereist blijkbaar andere analysetechniek.
En hoe zit het dan met de 120 verdwenen bomen aan de zuiderlandsezeedijk/zuidijk bij Oude-Tonge?
Waarom is daar zo niet mee omgaan, ook daar waren vleermuizen en was er landschapswaarden.
En waarom komen er daar geen bomen terug?
@Reintje PaijmansDank voor uw aanvulling. Inderdaad de dennenbossen zijn aangeplant om 'woeste gronden te ontginnen' en voor de productie van hout voor in onze mijnen. Dat was mij bekend.
Zijn de rubbers afkomstig van slijtage van autobanden dat via de lucht als fijnstof en afspoeling van de weg in het oppervlaktewater terecht komt. Bandenslijpsel is volgens mij een onderschat milieuprobleem qua milieuimpact. Wel allemaal gillen als er rubberkorrels op de sportvelden (wat spoelt daar niet van uit) liggen waar de kindjes aan bloot staan, maar ondertussen zelf rijgedrag niet aanpassen.
Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.