0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

De problemen met zuiveringsslib zijn door het stilleggen van vier verbrandingsovens van het Amsterdamse Afval Enegiebedrijf (AEB) op scherp komen te staan. Het tekort aan verwerkingscapaciteit voor slib was echter al langer bekend. De grote vraag is waar het overtollige slib definitief heen moet.

Sinds 2013 worden slibaanbod en verwerkingscapaciteit gemonitord, in opdracht van de Vereniging voor Zuiveringsbeheerders (waarin alle 21 waterschappen vertegenwoordigd zijn). Een jaar geleden heeft Royal HaskoningDHV het rapport Inventarisatie slibeindverwerking uitgebracht, met als belangrijkste conclusie: de Nederlandse capaciteit om slib te verwerken is de komende jaren onvoldoende robuust.

Tot 2023 dreigt er een tekort aan verwerkingscapaciteit van 50.000 tot 100.000 ton slib. Met calamiteiten, zoals nu bij AEB, was daarbij geen rekening gehouden. Daardoor is het probleem onverwacht op scherp komen te staan.

Ruud van Esch 180 vk Ruud van EschDe vraag is of de sector hier op voorbereid had móeten zijn, door eerder extra capaciteit te realiseren. Maar volgens Ruud van Esch, senior beleidsadviseur Waterketen en Circulaire Economie bij de Unie van Waterschappen, is dat niet realistisch. “Het risico dat vier van de zes ovens van een bedrijf als AEB in één keer uitvallen, is zo klein, daar kun je geen rekening mee houden. Als je dat risico moet uitsluiten, gaan de kosten van de slibverwerking enorm omhoog. Dat is maatschappelijk niet te verantwoorden.”

Tegenvallers
De belangrijkste oorzaak voor het gebrek aan capaciteit is dat de waterschappen in 2011-2012 collectief de keuze hebben gemaakt om geen extra capaciteit te bouwen. Ze gingen ervan uit dat de hoeveelheid slib flink zou afnemen door de bouw van energie- en grondstoffenfabrieken en andere innovatieve ontwikkelingen. Maar dat is tegengevallen, onder meer door vertraging in oplevering en lange opstarttijden van de fabrieken.

Een andere belangrijke oorzaak is dat overtollig Nederlands slib niet meer naar Duitsland kan worden getransporteerd. Door aanscherping van de Duitse wetgeving mag het slib ook daar niet meer over akkers worden uitgereden.

Oplossingen
Een definitieve oplossing voor het slibprobleem is er nog niet. De gesprekken tussen de Unie van Waterschappen, de Vereniging van Zuiveringsbeheerders, de eindverwerkingsbedrijven en het ministerie van IenW zijn in volle gang. Daarbij wordt overlegd over de mogelijkheden voor het tijdelijk opslaan en vooral ook het definitief storten van slib.

Het storten van slib is de allerlaatste optie in de afvalhiërarchie van het ministerie van I&W. Optie 1 is verbranden, optie 2 is exporteren, daarna komt opslaan en pas als dat niet lukt: storten. Het lijkt er echter op dat er de komende jaren niet aan het storten van slib kan worden ontkomen. Maar in welke depots dat moet, particuliere depots of rijksdepots, is ook nog niet bekend. Daar zijn dan ook weer ingewikkelde ontheffingsprocedures voor nodig.

Eind november organiseert de Vereniging van Zuiveringsbeheerders een conferentie waar betrokken partijen verder gaan nadenken over mogelijke oplossingen en hoe die in de toekomst kunnen worden voorkomen.

 

MEER INFORMATIE
AGV realiseert met spoed opslag voor zuiveringsslib in Amsterdamse haven

Lees in H2O oktober hoe betrokkenen het slibprobleem zien en willen oplossen

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Jammer dat alleen de zomerperiode is bekeken, want in de winter kan het effect juist omgekeerd zijn. In groenstroken of elementen zakt het neerslagoverschot naar grondwater. Op verhard oppervlakte wordt hemelwater veelal afgevoerd. De hydrologische effecten kunnen van gebied tot gebied nogal verschillen (hoge zandgrond is anders dan veenpolder).
De combinatie van vergroenen, alsmede vasthouden en infiltreren van regenwater kan zorgen voor een stijging van gemiddelde zomergrondwaterstanden in een woonwijk.
Dit probleem is ontstaan door het baggeren van vaarwegen voor zandaanvoer wat een nieuw recreatiestrand moet worden. HHNK heeft recent schade van €1miljoen op zich genomen toen de provincie opdracht had gegeven om bij Zijpersluis het Noordhollandas kanaal te baggeren. De watersnoodramp van Anna Paulowna wordt ook aan vaarwegverdieping toe geschreven. Dijkverhoging en baggeren geeft meer kans op dijkfalen.
Als er met maaionderhoud zoveel fauna weg wordt gemaaid, hoe komt het dan dat elk jaar weer de beek/ sloot weer is aangevuld met fauna?
De conclusie dat mobiliteit van fauna niet werkt, zou suggereren dat je de beek/sloot leegmaakt en ondanks dat het nooit eerder is onderzocht, toch nog steeds fauna in sloot aanwezig is. We maaien al jaren.
Met het afzetten van het team van Linus Pauling, is waarschijnlijk de weg vrij gemaakt voor malafide water organisaties, waar we er al genoeg van hebben in Europa. Het is mij in elk geval helder, dat niemand hier ook maar een fractie van de kennis bezit van 1 van de mensen uit het team van Linus.
Het spijt me te moeten lezen met wat voor gekonkel jullie proberen ons drinkwater op peil te brengen. Het doet me niet alleen walgen van de wijze waarop er gesjoemeld wordt met cijfers, waarden en giftige stofjes in ons drinkwater. Het doet me ook twijfelen aan het gezonde verstand van waterdeskundigen, die blijkbaar eerder voor het behoud van hun salaris willen gaan, dan voor de gezondheid van de bevolking.
Het is helder, dat hier geen enkele chemicus met enig hart de verantwoording draagt.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het