0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Bij de helft van het aantal metingen troffen onderzoekers van het project Schone Rivieren kleine plastic korrels, ofwel nurdles, aan. Het daadwerkelijke aantal ligt volgens hen nog hoger.

Dat blijkt uit de resultaten van het tweede rivierafvalonderzoek langs de Maas en de Waal in 2018, die onlangs zijn gepresenteerd. De initiatiefnemers van Schone Rivieren, IVN Natuureducatie, Plastic Soup Foundation en Stichting De Noordzee, inventariseren samen met vrijwilligers het soort afval op de rivieroevers.

In totaal troffen zij vorig jaar bijna 77.000 stuks afval aan, waarvan 84 procent uit plastic bestaat. Op bijna de helft van het aantal plekken (43 procent) werden bovendien zogenaamde nurdles aangetroffen, een halffabrikaat voor plastic producten. Het daadwerkelijke aantal ligt volgens de onderzoekers veel hoger, omdat er alleen op de hoogste hoogwaterlijn wordt verzameld.

''Dit duidt op lekkage bij de bron’’, zegt IVN-woordvoerder Annemijn van Hilten. ''Die bolletjes zijn heel gevaarlijk voor dieren, want die zien het voor voedsel aan. Maar voor ons is het vooral ook een teken om in gesprek te gaan met het bedrijfsleven: hoe kunnen we dit voorkomen?’’

Hotspots
In de top vijftien staan verder sigarettenfilters, piepschuim en wattenstaafjes. Ook werden weer bijzondere vondsten gedaan, zoals een usb-stick, een kapstok, een stofzuigermondstuk en een badkamertegel.

De resultaten zijn volgens Schone Rivieren lastig te vergelijken met die uit 2017, toen voor het eerst onderzoek werd gedaan. Toen gingen slechts 30 vrijwilligers op pad, nu waren dat er 221.

Wel rolden er uit dit onderzoek tien ‘hotspots’ waar de ergste vervuiling werd aangetroffen: meer dan 1200 items over een lengte van 100 meter. De meeste hotspots lagen langs de Maas, met als topper een trace in Limburg waar 8892 items werden geteld. Het ging vooral om stukken plastic, piepschuim en voedselverpakkingen.

Plasticvrije rivierdelta
De komende jaren willen de initiatiefnemers het project uitbreiden tot alle rivieren in Nederland. Dat is mogelijk dankzij een gift van 1,9 miljoen euro van de Nationale Postcode Loterij. ‘’We zijn druk bezig met de plannen’’, aldus Van Hilten.

Volgens IVN, Plastic Soup Foundation en Stichting De Noordzee laten de resultaten van het onderzoek duidelijk zien dat de rivieren enorm zijn vervuild. En via de rivieren belandt het plastic uiteindelijk in zee. De partijen pleiten daarom voor een aanpak bij de bron, zoals de invoering van statiegeld op kleine flesjes en het leggen van meer verantwoordelijkheid bij producenten. Hun ambitie is een plasticvrije rivierdelta in 2030.

Behalve metingen organiseert Schone Rivieren ook regelmatig opruimacties. Dat gebeurt elders in het land ook al, bijvoorbeeld onder de noemer Schone Schelde. Daarmee willen de initiatiefnemers graag samenwerken, zegt Van Hilten.

Rijkswaterstaat
Bij de presentatie van de onderzoeksresultaten kondigde Rijkswaterstaat aan ook op samenwerking in te zetten. ‘’Dit is het moment om de initiatieven die er zijn te verbinden aan de beleidsvorming op plastic zwerfafval in rivieren’’, verklaarde adviseur Wilma Middel van Rijkswaterstaat. Zij is in opdracht van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat bezig met het ontwikkelen van beleid hiervoor.

Rijkswaterstaat faciliteert rivierschoonmakers al met de zwerfafvalophaalregeling, door het verzamelde afval kosteloos af te voeren en te verwerken.

 

MEER INFORMATIE
Resultaten rivierafvalonderzoek 2018
Rivieren meest vervuild door plastic verpakkingen
Nieuwe maatregelen tegen plastic in rivieren
Zeeuwse organisaties werken samen aan Schone Schelde

 

 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

@MartinBeste Martin,
Dank voor je vraag.
Het bufferend vermogen is niet gelijk aan de (mate van) opname van CO2 uit de lucht, maar voor de mate waarin het water 'weerstand' biedt tegen verandering in de pH t.g.v. dosering van zuur of base. Het bufferend vermogen komt overeen met het totaal carbonaatgehalte van water. Carbonaat komt van nature in het water door oplossing van kalk (calciumcarbonaat) tijdens de passage door een kalkhoudende bodem. Natuurlijk grondwater bevat ook vrijwel altijd veel meer koolzuur (CO2) dan in evenwicht is met de lucht.
In onze techniek voegen we zoutzuur aan het water toe om de pH te verlagen en daardoor het bufferend vermogen van het water te verlagen (zoutzuur zet waterstofcarbonaat om in opgelost CO2). Hierdoor wordt de hoeveelheid CO2 in het water nog hoger dan van nature. Het meeste koolzuur blazen we vervolgens in speciale ontgassingstoren uit.
De hoeveelheid chloride die we toevoegen is veel lager dan de smaakgrens, ongeveer een factor 10 lager. Daar proef je dus niets van.
Groet, Weren (WML)
Scheur in Westerdijk is al jaren oud.
@Roel van SwamDank. Aangepast.
Op de Braakman zal de opbrengst 1,9 MWh zijn, neem ik aan.
Begrijp ik het goed dat er zoutzuur aan het water wordt toegevoegd om de pH te verlagen en daardoor het bufferend vermogen (de opname van CO2 uit de lucht) te verminderen? Wat betekent dit toevoegen van chloride voor de smaak?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het