secundair logo knw 1

Foto's Guus Schoonewille

De Nederlandse editie van de Wetskills Water Challenge beleefde op de tweede dag van de Amsterdam International Waterweek haar finale. Het team dat een aanpak bedacht voor de bodemdaling veengebieden werd door de jury tot beste pitch uitgeroepen. De bekendmaking van de winnaar was vervolgens een enthousiast intermezzo van het slotakkoord van het tweedaagse congres in de RAI in Amsterdam.

Zes teams van internationale samenstelling, in totaal 26 jonge waterprofessionals uit 11 landen, presenteerden hun aanpak voor uiteenlopende projecten in een pitch voor een deskundige jury. Elk team presenteerde in twee minuten het bedachte en uitgewerkte plan van aanpak, een schets die in twee intensieve weken ('een snelkookpan') tot stand moest komen.

Wetskills winnend team

De pitch van het winnende team was ‘amazing’, schetste juryvoorzitter Henk Ovink even later tijdens de afsluitende bijeenkomst van het congres. “Het blaasde ons omver. De jury was unaniem in haar oordeel.” De jonge waterprofessionals bedachten een aanpak die boeren in staat stelt het grondwater in het veengebied nauwgezet te volgen en te beheren. Dat gebeurt met een app.

Geen 'blame game'
“Het is geen ‘blame game’ van de landbouw, boeren worden betrokken bij de oplossing”, zei Ovink, die tevens vaststelde dat de aanpak eenvoudig te kopiëren is en is toe te passen in andere delen van de wereld, waar soortgelijke problemen (bodemdaling, CO2-uitstoot) zich voordoen in veengebieden.

De overige teams ontwikkelden plannen voor een bioboost in de tuinbouw; duurzame water- en sanitaire voorzieningen voor schoolkinderen in Ghana; gedecentraliseerd waterkwaliteitsbeheer in plattelandsgemeenschappen in Tanzania; een lange termijnoplossing voor klimaatbestendige landbouw in Zambia; participatie van burgers en gemeenten in klimaatbestendig maken van werkgebied van het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier.

 

MEER INFORMATIE 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Helemaal mee eens. Omwille van klimaat adaptatie en vergroten van de waterbuffering, moeten wij dan niet veel meer samenwerken met agrariërs om zoveel mogelijk zoet water in de natte periode in de bodem te brengen? Met een solide aanvoerbron van water en peil gestuurde drainage moet dat toch mogelijk zijn? En zoals Ernest ook aangeeft, bij een goede open bodemstructuur kunnen gewassen dieper wortelen en kunnen de haspels (langer) binnen blijven. 
Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.