0
0
0
s2smodern

Rijkswaterstaat en andere betrokken partijen stellen het ophogen van de Roggenplaat in de Oosterschelde een jaar uit, vanwege vertraging met vergunningen. De zandplaat wordt al jarenlang steeds kleiner.

 

De Roggenplaat fungeert als ‘wegrestaurant’ voor tienduizenden trekvogels en als rustplaats voor een grote populatie zeehonden. Door de komst van de Oosterscheldekering is de stroming minder sterk en vindt er geen natuurlijke opbouw van zandplaten meer plaats. Door de zogeheten ‘zandhonger’ wordt de Roggenplaat steeds lager en kleiner.

Voor kustvogels als de rosse grutto en de zilverplevier betekent dat een steeds schaarser gedekte tafel. Zeehonden komen naar de Roggenplaat om hun jongen er te zogen en tot rust te komen tijdens laag tij. Zij hebben door de zandhonger steeds minder plek.

Zonder menselijk ingrijpen zal de Roggenplaat waarschijnlijk binnen dertig jaar zijn functie als ecologisch wegrestaurant hebben verloren. Al enige jaren zijn er daarom plannen voor een flinke zandsuppletie. De samenwerkende partijen achter dat plan zijn Provincie Zeeland, ministeries van Infrastructuur en Milieu en Economische Zaken, Nationaal Park Oosterschelde, Natuurmonumenten en Rijkswaterstaat.

De suppletie zou komende winter plaatsvinden. Doordat het vergunningentraject meer tijd in beslag neemt dan gedacht én omdat de winterperiode de meest geschikte is om het werk uit te voeren, is deze week besloten het project een jaar uit te stellen. Het uitstel biedt volgens Rijkswaterstaat meer ruimte voor aanvullende nulmetingen, die belangrijk zijn voor de monitoring van de zandsuppletie. De monitoring is onder meer van belang voor de mosselvisserijsector, die nadelige gevolgen van de zandsuppletie vreest.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Over het merken van een van deze vissoorten, nl de zeeforel. Op deze vis vist een kleine groep liefhebbers in de voordelta nabij het Haringvliet en Waterweg.
Elk jaar vangen we diverse mooie vissen die natuurlijk worden teruggezet. Misschien kan dit kleine groepje sportvissers op deze manier een grote bijdrage leveren.
Ook in dit waterschap laat het bestuur dus zijn oren hangen naar de boeren. Want waarom wordt er, voordat er een beslissing wordt genomen over het zoutgehalte, wél met hen gesproken en niet met bijvoorbeeld natuurorganisaties?
Hoe moeilijk kan het zijn. Stel de stuwen wat hoger in en het lagere veen komt weer onder water te staan. Kost niks. Scheelt al wel gelijk veel aan het inklinken van het veen en de uitstoot van CO2. Misschien moet de tractor dan wat lichter worden of moeten we gewoon het groene hart weer het oerbos van Nederland laten worden. Al die vlakke weilanden met nauwelijks een koe er op is toch ook niks. CO2 uitstoot omlaag door waterpeil omhoog!
@Pieter den Besten Interessante conclusies naar aanleiding van onderzoek naar governance Marker Wadden. Cultuurverschillen van organisaties kunnen bijdragen aan beter resultaat van samenwerking. Samenstelling van het projectteam is doorslaggevend, dat is ook mijn ervaring bij complexe inrichtingsvraagstukken, waarbij niet het van belang is een koppeling tussen theorie en praktijkkennis te maken. Ik hoop dat de conclusies voor betere governance bij andere inrichtingsprojecten opgevolgd worden, zodat er nog betere resultaten gerealiseerd kunnen worden.
Super om zoveel jaren betrokken te zijn geweest in die governance. Inderdaad een voorbeeld samenwerking tussen heel verschillende organisaties. Mijn nr 1 leerervaring: elkaar ruimte gunnen en daarbij geduld opbrengen, en samen ook de credits ontvangen.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.