secundair logo knw 1

Net zoals dat in Nederland het geval is, bevat het oppervlakte- en grondwater in Vlaanderen nog altijd te veel nitraat en fosfaat. De afname van de nutriënten is gestagneerd. Er zijn extra en gerichte maatregelen nodig om een duidelijke verbetering te realiseren.

Dat stelt bestuurder Toon Denys van de Vlaamse Landmaatschappij in het Mestrapport dat de maatschappij jaarlijks uitbrengt over het mestbeleid en de milieukwaliteit.

Het evaluatierapport richt zich deze keer op de resultaten van het 5e mestactieprogramma (MAP5) in Vlaanderen. Dat programma loopt tot 2018. Uit het rapport blijkt dat er in de afgelopen vier jaren, de looptijd van het actieprogramma, een status quo is opgetreden, met als gevolg dat er onvoldoende sprake is van verbetering van de kwaliteit van het oppervlakte- en grondwater.

Niet toereikend
Middels het in 5e mestactieprogramma vormgegeven mestbeleid wordt de diffuse verontreiniging van oppervlakte- en grondwater door de land- en tuinbouw aangepakt, conform de Europese Nitraatrichtlijn. De doelstellingen van MAP5 worden bij lange na niet gehaald, ook al zijn er regionaal wel grote verschillen.

In 21 procent van de MAP meetpunten in het oppervlaktewater is een overschrijding van de drempelwaarde van 50 mg nitraat per liter gemeten. Dat percentage zou volgens de doelstelling van MAP5 in 2018 maximaal vijf mogen zijn.

De fosfaatnorm werd in het winterjaar 2016-2017 in 67 procent van de metingen overschreden. Dat lijkt iets beter dan de drie voorgaande jaren, stelt het Mestrapport, maar daar wordt wel de kanttekening bij geplaatst dat het verschil tussen praktijksituatie en doelstelling nog groter is dan voor nitraat. De in het verleden opgebouwde fosfaatvoorraad in de bodem en het riviersediment zal nog jaren van invloed zijn op de normoverschrijdingen.

Grondwater
De grondwaterkwaliteit vertoont grote regionale verschillen. Tijdens de evaluatieperiode 2013-2016 werd een daling van gemiddelde nitraatconcentratie in de bovenste filter vastgesteld bij 14 van de 38 hydrogeologisch homogene zones, aldus het rapport. Positief is de verdere verbetering in sommige grote zones, staat in het Mestrapport. “Voor 4 zones blijft de situatie min of meer stabiel. In 10 van de 38 zones treedt volgens de trend een lichte stijging op.”

Met de vaststelling dat de concentraties nutriënten in opper- en grondwater nog te hoog zijn, worden in Vlaanderen dezelfde conclusies getrokken als in Nederland. Hier stelde de Commissie voor de milieueffectrapportage vorige week in een rapport vast dat de maatregelen in het zesde actieprogramma Nitraatrichtlijn onvoldoende zijn om de gestelde milieudoelen van de Nitraatrichtlijn, Grondwaterrichtlijn en de Kaderrichtlijn Water op tijd te halen.

De commissie trok de conclusie dat er grote stappen moeten worden gezet in het Nederlandse mestbeleid om de doelen te halen. De aanbeveling van de Vlaamse Landmaatschappij dat er in Vlaanderen extra en gericht maatregelen nodig zijn om verbetering te bereiken is een soortgelijke boodschap.

 

Meer informatie over mestbeleid

Lees het mestrapport van de Vlaamse Landmaatschappij over het 5e Mestactieprogramma in Vlaanderen. 
Het Vlaams infocentrum land- en tuinbouw voorziet een strenger mestbeleid.
De onafhankelijke Commissie voor de milieueffectrapportage in Nederland vindt het 6e actieprogramma Nitraatrichtlijn ontoereikend.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.