secundair logo knw 1

Turkije is een van de landen waar de zoetwaterfauna het meest bedreigd wordt l Foto FreeImages

Van alle vissen, kreeftachtigen en libellen die wereldwijd in zoet water leven, dreigt bijna een kwart als soort uit te sterven. Dat blijkt uit een groot internationaal onderzoek waaraan tachtig wetenschappers meewerkten. Als belangrijkste bedreigingen noemen zij watervervuiling en de aanleg van dammen.

De onderzoekers analyseerden aan de hand van de Rode Lijst van bedreigde soorten maar liefst 23.496 soorten vissen, kreeftachtigen en libellen die in zoet water leven. Daaruit concluderen ze, in een artikel in Nature, dat ongeveer 23 procent van de soorten op wereldschaal bedreigd is, variërend van 30 procent van de kreeftachtigen tot zo’n 16 procent van de libellen. 

De belangrijkste bedreigingen zijn volgens hen watervervuiling (54 procent van de bedreigde soorten), de aanleg van dammen (39 procent), habitatvernietiging door bijvoorbeeld ontbossing of agro-industrie (27 procent) en invasieve soorten of ziekten (28 procent). 

Tropen
De grootste diversiteit aan zoetwatervissen, kreeftachtigen en libellen komt voor in de tropen, maar de gebieden met het grootste aantal bedreigde soorten zijn vooral die rond de Middellandse Zee, Turkije en de Levant. 

Dat komt door de grote diversiteit, het relatief kleine oppervlak zoetwaterbiotopen en de grote vraag naar water voor huishoudelijk en agrarisch gebruik, zegt onderzoeker Vincent Kalkman van Naturalis Biodiversity Center in een toelichting.   

Kleine kanttekening is wel dat van – eveneens ­– 23 procent van alle soorten te weinig informatie beschikbaar was om een goede inschatting te kunnen maken. Het gaat dan vooral om soorten in tropische gebieden als de Amazone, Madagascar en Indonesië.

Natuurbeleid
In Nederland is de biodiversiteit in zoetwater de afgelopen decennia juist toegenomen, zo meldde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) vorige maand op basis van de Living Planet Index. Daaruit bleek echter ook dat op land een sterke afname van het aantal soorten te zien was.     

Volgens het wereldwijde onderzoek is in het internationale natuurbeleid nog weinig aandacht voor de specifieke bedreigingen van zoetwaterbiotopen. Het beleid richt zich vooral op de bescherming van vogels, zoogdieren, amfibieën en reptielen, vanuit het idee dat daarmee ook andere diersoorten voldoende beschermd zijn. Kalkman: "Maar dat is voor een goede bescherming van zoetwaterdiversiteit dus niet afdoende."

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Helemaal mee eens. Omwille van klimaat adaptatie en vergroten van de waterbuffering, moeten wij dan niet veel meer samenwerken met agrariërs om zoveel mogelijk zoet water in de natte periode in de bodem te brengen? Met een solide aanvoerbron van water en peil gestuurde drainage moet dat toch mogelijk zijn? En zoals Ernest ook aangeeft, bij een goede open bodemstructuur kunnen gewassen dieper wortelen en kunnen de haspels (langer) binnen blijven. 
Dit is geen Deens bedrijf, maar een Amerikaans bedrijf genaamd Moleaer.
In Nederland zijn er een aantal bedrijven die dezelfde technolgie leveren.
Waarom wordt er niet samengewerkt met Nederlandse bedrijven?
Eens Jos. De #bodem en de #ondergrond zijn inderdaad de grootste regenton, zeker op de hoge zandgronden. En bodemstructuurbederf (de verslemping, verdichting en versmering van de bodem) is één van de meest ondergewaardeerde problemen binnen de klimaatadaptatie en agrarische transitie. Als boeren binnen een week droogte aan het beregenen slaan en bij forse buien buien geultjes naar de sloot graven, dan zegt dat alles over hun (slechte) bodemstructuur. #herstelsponswerkinglandschap #herstelsponswerkingbodem
Hans was een bijzonder plezierig mens om mee te werken. Ik mocht een belangrijke bijdrage doen als Esri consultant aan de Atlas voor een Schone Maas. Ik was geschokt toen ik hoorde dat Hans ALS had. Ik heb nadien nog een aantal keren contact gezocht, ook nadat ik niet meer bij Esri werkte. Wat mij opviel in zijn reacties was altijd de wil om nog het maximale uit zijn leven te halen. Nog genieten van wat er nog te genieten viel. Zijn familie was hem alles. Hij verheugde zich op reizen met zijn kinderen en zijn gezin. Een mooie man is heen gegaan. Ik wens de familie en zijn naasten veel sterkte 
@Peter VonkDe beschikbaarheid van (zoet) water zou qua prioriteitsstelling op de eerste plaats moeten komen te staan. Zonder komt de hele samenleving tot stilstand zoals blijkt uit de huidige realiteit. Des te merkwaardiger is het daarom dat de zeewaartse optie nauwelijks doordringt tot bestuurlijk en politiek Nederland, zelfs niet als denkmodel. Als er iets is waaraan ik niet kan wennen is het dit wel. Misschien helpt meer druk vanuit de naastbetrokken regio's voor een herijkte agendasetting.