secundair logo knw 1

Anne Hummelen (rechts), programmadirecteur van TKI Watertechnologie, overhandigt de routekaart ‘Actiegericht meten voor waterkwaliteitsbeheersing’ aan Martin van Gelderen (links), afdelingshoofd Stoffen en Waterketen bij het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat | Foto Ivar Pel

Nieuwe meettechnieken alleen zijn niet voldoende om het Nederlandse waterkwaliteitsbeheer te verbeteren. Waterbeheerders moeten meetgegevens ook sneller kunnen vertalen naar concrete maatregelen. Dat is de kern van de nieuwe routekaart ‘Actiegericht meten voor waterkwaliteitsbeheersing’, die TKI Watertechnologie heeft aangeboden aan het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat.

De routekaart werd vorige week gepresenteerd in het VPdelta fieldlab in Diergaarde Blijdorp in Rotterdam. Het document is in opdracht van TKI Watertechnologie opgesteld en beschrijft welke rol meettechnologie en informatievoorziening kunnen spelen bij slimmer en doelmatiger waterkwaliteitsbeheer.

De timing is volgens de opstellers belangrijk omdat de deadline van de KRW nadert. Volgens de routekaart groeit de zorg dat die doelen niet tijdig worden gehaald. Dat kan gevolgen hebben voor onder meer natuur, volksgezondheid, economische ontwikkeling en vergunningverlening.

De routekaart waarschuwt, net als het Rapport Wennink, dat zonder aanvullende maatregelen een situatie kan ontstaan die qua impact vergelijkbaar is met de stikstofcrisis.

Van meten naar handelen
Centraal staat het concept ‘actiegericht meten’. Daarbij gaat het niet alleen om meer of nauwkeuriger meten, maar vooral om het sneller verzamelen, verwerken en vertalen van gegevens naar handelingsperspectief. Het uitgangspunt: weten wat je moet en meten wat je doet.

Daarvoor kunnen onder meer innovatieve sensoren, remote sensing, kunstmatige intelligentie en digitale tweelingen worden ingezet. Ook een goede infrastructuur voor data- en informatievoorziening is volgens de routekaart noodzakelijk. Daarmee kunnen afwijkingen sneller worden gesignaleerd en bronnen van vervuiling beter worden geïdentificeerd. Vervolgens kunnen maatregelen gerichter worden gekozen en de effecten daarvan worden gevolgd.

Volgens Anne Hummelen, directeur van TKI Watertechnologie, ligt juist in die vertaalslag een belangrijke opgave. “Innovatie in waterkwaliteitsmetingen is volop in beweging, ook in de innovatieprojecten van TKI Watertechnologie. De routekaart laat zien dat de grootste opgave niet meer alleen de meettechnologie is, maar het vertalen van data naar inzichten en acties die bijdragen aan een betere waterkwaliteit."

Ook het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat ziet behoefte aan nieuwe meetmethoden. “IenW zoekt betaalbare, innovatieve meettechnieken om de kwaliteit van Nederlandse wateren en waterketen betrouwbaar, fijnmazig en continu te kunnen meten. Dat is belangrijk met het oog op het halen van de KRW-doelen. We moeten daar gezamenlijk de schouders onder zetten, daarom is het mooi dat deze routekaart betrokkenen in de waterwereld en de overheid dichter bij elkaar brengt”, aldus Martin van Gelderen, afdelingshoofd Stoffen en Waterketen bij het ministerie.

Meer samenhang nodig
De benodigde innovaties komen volgens de routekaart nog onvoldoende snel en in samenhang tot stand. Daarom wordt gepleit voor een meerjarige, gecoördineerde aanpak waarin overheid, kennisinstellingen, waterbeheerders en bedrijfsleven samenwerken.

Daarbij worden verschillende onderdelen genoemd: nieuwe meettechnologie, een nationale data-infrastructuur, expertsystemen die besluitvorming ondersteunen en praktijkgerichte fieldlabs. Om deze ontwikkelingen verder te brengen zijn volgens de routekaart regie, samenwerking en langjarige investeringen nodig.

Fieldlabs kunnen daarbij dienen als plek waar technologie onder praktijkomstandigheden wordt getest. In Diergaarde Blijdorp gebeurt dat al. Jos Verdoold, hoogheemraad van Hoogheemraadschap Schieland en de Krimpenerwaard en stuurgroeplid van VPdelta: “In fieldlab Diergaarde Blijdorp komt al veel innovatiekracht samen. Het is waardevol om binnen ons eigen beheergebied zo’n plek te hebben waar onderzoek plaatsvindt en waar, samen met innovatieve bedrijven en collega’s van het waterschap wordt geëxperimenteerd met nieuwe manieren van monitoring”.

Ook voor wetenschappelijk onderzoek bieden zulke proeftuinen mogelijkheden, zegt Doris van Halem, hoogleraar drinkwaterkwaliteit aan de TU Delft. “Mijn wetenschapshart gaat sneller kloppen van zo’n proeftuin om betere inzichten te verkrijgen. En mijn ingenieurshart wordt erg blij om op basis van die inzichten met concrete oplossingen aan de slag te gaan”.

Fieldlab krijgt vervolg
Het fieldlab in Diergaarde Blijdorp krijgt de komende jaren een vervolg. Hoogheemraad Stijn van Boxmeer van het Hoogheemraadschap van Delfland maakte tijdens de bijeenkomst bekend dat Delfland en de TU Delft de komende twee jaar verder invulling zullen geven aan Diergaarde Blijdorp als fieldlab.

TKI Watertechnologie ziet de routekaart als startpunt voor intensievere samenwerking rond actiegericht meten. De inzet is uiteindelijk om niet alleen steeds beter te weten hoe het met de waterkwaliteit is gesteld, maar meetgegevens ook sneller te gebruiken om daadwerkelijk bij te sturen.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

We mogen dankbaar zijn dat we in Nederland leiding-/kraanwater hebben. Feit is wel dat het optimaal zuiveren van rivier- en grondwater, om er 118 liter kraan-/drinkwater per persoon per dag van te maken, steeds moeilijker wordt.  Als theeproever ontdekte ik, reeds in 1981, dat water 90-99,9% zuiverder kan zijn dan leidingwater; thee bereid met zuiver water is onvergelijkbaar helderder, geuriger, smakelijker dan dezelfde thee bereid met regulier leidingwater.  
Het thuis (na)zuiveren van leidingwater met omgekeerde osmose apparatuur, 'gewoon' te tappen uit een kraan op het aanrecht, doe ik inmiddels 45 jaar en ervaar dat iedere dag als een ZEGEN met 5 hoofdletters en... zeker iet alleen voor thee. Bij alle zorgen, waar terecht veel aandacht voor is, wil ik een lans breken voor dit goede nieuws, voor deze optimale vorm van waterzuivering, die, in mijn visie, in mijn vaste overtuiging, vroeger of later, stap voor stap, steeds breder ingevoerd zal gaan worden. Centrale zuivering  en thuis (na)zuiveren kan naast elkaar bestaan en vullen elkaar prima aan. Het zal een enorme cultuurverandering worden... en die gaan (helaas) langzaam.
@Marco AlHet meeste water is niet het water dat we zien. Het meeste water zit in de bodem
Jaarlijks 4000 kilo PFAS-medicijnen via de slikkers in het riool.

98% daarvan kan onmiddellijk verboden worden, patenten zijn er af.
Een hele boeiende studie die de meerwaarde van het meewegen van het effect op de toekomst in de besluiten van vandaag laat zien. Binnen Min. IenW, Deltacommissaris en RWS heb ik hiervoor de methodiek Toekomst aan Tafel ontwikkeld. Deze methodiek bevat instrumenten die binnen het beleidsontwikkeling de impact op de toekomst tastbaar en concreet maken (zoals ook hierboven uitgebreid is gedaan voor de klimaatdijk), om zo mee te wegen in het besluit. Als je hier meer over wilt weten, kom vooral op de lijn. 
Interessante ontwikkeling! Ik ben benieuwd of bij doelsturing ook het benedenstroomse gebied waarin mogelijk strengere doelen gelden meegenomen wordt?