Nieuwe bodemdalingskaarten in de Klimaateffectatlas laten tot in detail zien hoeveel de Nederlandse bodem de komende decennia bij ongewijzigd beleid gaat dalen. De kaarten zijn onder meer bedoeld voor gemeenten bij het uitvoeren van de verplichte klimaat-stresstest, maar kunnen ook fungeren als wake-up call: willen we dit echt laten gebeuren?

De nieuwe bodemdalingskaarten in de Klimaateffectatlas zijn ontwikkeld door Deltares, TNO-GDN en Wageningen Environmental Research. De kaarten zijn uitgebreider en gedetailleerder dan de eerdere bodemdalingskaarten in de atlas, vertelt Gilles Erkens, bodemdalingexpert bij Deltares. “Je kunt tot in detail – 100 bij 100 meter – zien hoeveel daling er in een gebied optreedt tot 2050 als er geen beperkende maatregelen worden genomen.”

Met name in West- en Noord-Nederland is die daling bij ongewijzigd beleid flink. “Van West-Nederland is dat bekend, maar we zien aan de nieuwe kaarten dat de bodem in Groningen en Friesland evenveel kan gaan dalen als in het westen, met name door drooglegging van veengebieden en door aardgaswinning.”

Bodemdaling heeft effect op de klimaatgevoeligheid van gebieden, en is daarom belangrijk om mee te nemen in de stresstest voor klimaatverandering, die alle Nederlandse gemeenten de komende twee jaar moeten uitvoeren. Erkens: “Een dalende bodem betekent dat overstromingen zich over een groter gebied kunnen uitstrekken, dieper zijn en langer duren. We neutraliseren dat risico in ons land met excellent waterbeheer, maar het is natuurlijk de vraag hoe ver je daar in wilt gaan. De bodemdalingskaarten helpen om per gebied te besluiten: waar laten we dit gebeuren en accepteren we de kosten, en waar willen we maatregelen nemen? Bodemdaling is een tijdje niet zo in het nieuws geweest – op de gevolgen van de Groningse aardwinning na. We hopen dat de kaarten ertoe bijdragen dat er weer wat meer bewustwording komt. Nederland is al ontzettend laag. Willen we die ontwikkeling echt verder laten gaan?”

Naast overstromingen is schade aan ondergrondse leidingen en fundamenten van woningen een tweede belangrijk risico van bodemdaling. Ook voor het in kaart brengen en eventueel aanpakken van dat risico, kunnen de bodemdalingskaarten behulpzaam zijn. De kaarten laten niet alleen de verwachte daling zien, maar ook de oorzaken daarvan, zoals gaswinning, lage grondwaterstanden en het ophogen van gebieden door zand aan te brengen. Beleidsmakers en bestuurders krijgen daarmee ook handvatten om de daling tegen te gaan.

De Klimaateffectatlas brengt de gevolgen van hitte, droogte (waaronder bodemdaling), wateroverlast en overstromingen in kaart. De atlas is bedoeld voor gemeenten, provincies en waterschappen , maar ook voor bijvoorbeeld scholen en geïnteresseerde burgers.

Klik hier voor de Klimaateffectatlas
Klik hier voor meer informatie over de nieuwe bodemdalingskaarten

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Mooi onderzoek. Met de hete zomers van nu is het fijn om vlakbij zwemwater te hebben en het water op de hoek van de straat ( in mijn geval) kan dan een enorme aantrekkingskracht hebben. Mooie aanvulling op het onderzoek, zou een vergelijking met nabijgelegen “ officiële zwemwaterlocaties” kunnen zijn: op welke punten scoren deze beter ( en waar minder) als zwemlocatie… , wat is de capaciteit … en hoe nabijgelegen zijn deze locaties.
Hoezo een nieuwe bestuurscultuur in de politiek? Handje-klap van de ChristenUnie om zo veel als mogelijk alles bij het oude te houden. Dat je in 2022 met een amendement op basis van het advies uit 2015 - is echt oude wijn in nieuwe zakken. De commissie Boelhouwer was duidelijk: of alle geborgde zetels opheffen, of max. 2 zetels voor boeren en 2 zetels voor natuurbeheerders (die steeds 'natuur' worden genoemd). Geborgde zetels natuur zijn overbodig, zelfs Natuurmonumenten wil er vanaf. En dan meteen de waterschapsbelasting op natuurterreinen afschaffen, Natuur wordt uit publiek geld betaald en landelijk gaat het slechts om 0.25% van de totale opbrengst van de watersysteemheffing.
Juni wordt ook droog: veel NW winden, dwz. wat buien, maar die zullen geen zoden aan de dijk zetten.
Mocht het in Juli weer warm en zonnig worden dan zal er een fors escalerend waterprobleem zijn.
Je sommetje klopt niet, Hans, want de lozing van N was altijd al veel groter dan van P. Stel in 1990 was de lozing van N 5 keer zo groot als P, dus 5:1. N is afgenomen met 64%, er is dus nog over 0,36*5 = 1,8. Van P is 74% verwijderd, dus nog over 0,26*1 = 0,26. De verhouding N:P is dan nu geworden 1,8:0,26 oftewel (afgerond) 7:1. Er is dus nu meer stikstof ten opzichte van fosfor in de lozing, dan het geval was in 1990.
"64% minder lozing dan in 1990" juicht dit artikel. Dan praat je dus over 2 procent verbetering per jaar. Of anders gezegd: na 32 jaar is de restlozing met twee-derde afgenomen. De zuiveringstechniek is in deze periode geëvolueerd van alleen aerobe beluchting naar anaerobe technieken, dus zo verrassend is dit niet.
De hamvraag die onbeantwoord blijft, is wat de impact is van de restlozing op de doelen van de KRW. Uit de berekeningen van het CBS zou blijken dat stikstof uit rwzi's nog voor 18% bijdraagt aan de totale belasting, en fosfaat nog voor 25% aan de totale belasting. Maar het gaat nog steeds om enorme hoeveelheden: 14,3 miljoen kg N en 1,64 miljoen kg P.
De afname in kg N is veel groter is dan in kg P. De verhouding tussen N en P is verschoven. Met als gevolg dat blauwalgen (die zelf stikstof binden) "in het voordeel zijn" vergeleken met groenalgen, die stikstof uit het oppervlaktewater opnemen. Dertig jaar geleden was er nog veel 'groene soep', inmiddels zijn de drijflagen van blauwalgen een hardnekkig probleem.
Het zou dus zomaar kunnen zijn dat het verwijderen van stikstof nu voldoende is, maar dat de verwijdering van fosfaat nog veel beter moet. Behalve wellicht als de rwzi (bijna) rechtstreeks op zee loost, dan is goed ook goed genoeg.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!