secundair logo knw 1

Beeld Universiteit Twente

Droogte en waterschaarste zijn in Twente een steeds urgenter probleem. Om Twente weerbaarder te maken tegen droogte start het Climate Centre van de Universiteit Twente, met steun van het KlimaatInitiatief Nederland (KIN), een nieuw kennis-in-actieproject. Het doel: wetenschap en praktijk structureel dichter bij elkaar brengen.

Het Climate Centre werkt in dit project samen met de Provincie Overijssel, Waterschap Vechtstromen, De Twentse Golf en het KNMI. Initiatiefnemer Joanne Vinke-de Kruijf, expert op het gebied van klimaatbestendige infrastructuursystemen aan de Universiteit Twente, benadrukt de urgentie.

“Door klimaatverandering heeft Nederland steeds vaker te maken met droogte. In Twente vormt dit een extra urgent probleem doordat water op onze hoge zandgronden nauwelijks kan worden vastgehouden. We zien een toename aan onderzoek en uitvoeringsprojecten om dit te verbeteren, maar we merken dat een gezamenlijke visie ontbreekt.”

Transitiegerichte samenwerking
Met het nieuwe project wil Vinke-de Kruijf die gezamenlijke visie ontwikkelen. “Doel is om tot een meer transitiegerichte samenwerking tussen onderzoekers en de regionale partners te komen. Dat vraagt ook om nieuwe vaardigheden van jonge onderzoekers. Zij moeten de transitiecontext waarin ze werken begrijpen, hun aandeel en rol in de transitie bepalen en hun rol vervolgens op een goede manier invullen. Op deze manier kan wetenschappelijke kennis gerichter bijdragen aan een effectieve lange-termijn aanpak van droogte in Twente.”

joannevinkeJoanne Vinke-de Kruijf

De gevolgen van droogte zijn nu al merkbaar. Naast schade voor landbouw en natuur speelt ook een groeiend tekort aan drinkwater. Waterbedrijf Vitens waarschuwde eerder voor de risico’s en volgens watergraaf Stefan Kuks van Waterschap Vechtstromen is de impact inmiddels concreet. Tijdens een symposium over droogte en waterschaarste aan de UT in juni stelde hij dat 25 bedrijven in Twente geen toegang tot drinkwater kregen vanwege een tekort aan productiecapaciteit.

“Droogte en watertekort hebben nu al impact op de economie en leefomgeving in Twente, het is niet iets van de verre toekomst", zegt Vinke-de Kruijf. "Het beperken van deze negatieve effecten is een langdurig proces waar we nog lang aan moeten blijven werken. Met dit project willen we hier een bijdrage aan leveren zodat we als regio beter om kunnen gaan met deze nieuwe werkelijkheid.”

Transistieblik
In de komende maanden wordt met een ‘transitieblik’ gekeken naar bestaande initiatieven in de regio. Het Climate Centre organiseert daarnaast gezamenlijke evenementen met de betrokken partners. In juni vond al een symposium plaats, en ook tijdens het Climate Event op 5 november staat droogte op de agenda. 

“Na iedere activiteit verspreiden we een vragenlijst waarin we deelnemers vragen te reflecteren op de activiteit en de gewenste transitie. Deze reflecties moeten samen met onze eigen reflecties en analyse resulteren in een gezamenlijk position paper over de transitie in Twente en hoe die versneld kan worden”, zegt Vinke-de Kruijf.

Een belangrijk onderdeel is ook de training van jonge onderzoekers. Zij worden gestimuleerd om hun onderzoek niet alleen wetenschappelijk te verantwoorden, maar ook praktisch toepasbaar te maken. Vinke-de Kruijf: “Het is ontzettend interessant om even uit te zoomen van je eigen onderzoek en te kijken: hoe dragen we als individuele onderzoekers eigenlijk bij aan deze grote maatschappelijke uitdaging? Hoe kunnen we het verschil maken? Uiteindelijk is dat immers waar we het voor doen.”

Hoewel het project een looptijd van zeven maanden heeft, is het nadrukkelijke streven om tot een langdurige samenwerking te komen. “We denken al na over de volgende stap, bijvoorbeeld het organiseren van een Crutzen-workshop. Maar daar gaan we over in gesprek met onze partners. Hoe dan ook willen we de samenwerking voor de lange termijn vorm geven. En hoewel Twente ons achterland is, kijken we ook over onze grenzen heen: we leggen onze reflecterende aanpak ook vast zodat onze aanpak en geleerde lessen ook toepasbaar zijn in andere regio’s. En andersom leren wij ook van ervaringen van anderen, bijvoorbeeld uit Oost-Brabant.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Waarom geen gescheiden sanitatie, waarom niet iets gebaseerd op het aloude Liernur systeem met een modern sausje, waarom na al die mislukkingen. het fout lopen van Almere? Het is toch genoeg hgedemosnytrrwerd dat het verdunnen van poep en pies niet de oplossing is. Stel 3000 woningen, 10.000 mensen. Poep en pies is 2,5 l per persoon per dag: Dat is 25000 l of wel 25 m3/dag. En daar zit dan bijna alle stikstof en fosfor in, en alle medicijnresten. En dan een riolering om het grijswater en ook het vervuilde regenwater op te vangen. En maak daar wat moois van
Moet er dan een soort deltawerken komen in alle grote rivieren en kanalen om dichter bij zee het zout water tegen te houden en de waterlopen kunstmatig hoog te houden? Met de bestaande stuwen zijn het voorkomen van verzilting en meer water vast houden tegenstrijdig.

Ik denk niet dat ecologen en de Raad van State staan te springen.
Op 26 augustus 2026 rond 3 uur zag ik langs de Mark thv Galder een boer zijn mesttank lozen in de Mark. Kan dat zomaar?
Het is wel weer duidelijk hoe de wind waait bij meneer Nielen. Eerst natuurlijk met de zware industrie praten, en uiteindelijk, omdat het moet, ook nog eventjes met de natuurorganisaties. Ach, de toekomstige generatie lost het wel weer op. 
Gelukkig zijn de buitensporige klimaatscenario's van het IPCC drastisch naar beneden bijgesteld. Ik snap dat het creatief gezien leuk is om scenario's te maken over een mogelijke geopolitieke omstandigheden maar dit lijkt mij vooral koffiedik kijken. Het is inmiddels evident dat r van een klimaatcrisis geen sprake is. Het vasthouden van zoetwater en desnoods omzetten van zoutwater is niet meer dan een technische uitdaging. Adaptatie is de enige juiste richting. Het is van belang dat de mens weer op nummer 1 komt en daar opvolgende de natuur. Dat betekend de vele verwijderde dammen weer opbouwen om het water vast te houden en de bodem de tijd te geven in de bodem te dringen.