0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Een aantal aardappelrassen, witte kool, rode uien en broccoli blijken prima geschikt om te groeien op zilte landbouwgrond. Mits er gebruik gemaakt wordt van een speciale irrigatiemethode waarbij het zoute water rechtstreeks op de wortels de planten wordt gedruppeld.

Dit blijkt uit het rapport Crop Salt Tolerance, opgesteld door een publiekprivaat consortium bestaande uit het Zilt Proefbedrijf, Universiteit Leiden, Wageningen Universiteit, Vrije Universiteit Amsterdam en De Waddenacademie. Het onderzoek werd uitgevoerd in opdracht van staatssecretaris Van Dam van Economische Zaken.

Bij het Zilt Proefbedrijf op Texel werd naar geschikte gewassen gezocht en is de irrigatiemethode ontwikkeld. "We hebben goed gekeken naar de wortels, want dat is de bron waar het water wordt opgenomen," vertelt Marc van Rijsselberghe van Zilt Proefbedrijf. "Het was een survival of the fittest. In totaal hebben we hebben 750 verschillende gewassen water gegeven met een steeds hoger zoutgehalte. Dan houd je uiteindelijk alleen de geschikte gewassen over."

Staatssecretaris Van Dam stelde vorig jaar 200.000 euro beschikbaar voor het onderzoek en gaat nu 400.000 euro extra vrij maken om een kenniscentrum op te zetten en de expertise zo internationaal over te dragen. In landen als Pakistan, Bangladesh en Ghana wordt met Nederlandse steun al geëxperimenteerd met landbouw op verzilte grond en dankzij het extra budget kan nu ook onderzocht worden of het in Egypte en Colombia mogelijk is.

Bij gebruik van de speciaal ontwikkelde irrigatiemethode, aan de wortels in plaats van het klassieke sproeien op de bladeren, kan overal ter wereld voedsel worden verbouwd op verzilte grond. Wereldwijd geldt ongeveer een miljard hectare nu als onbruikbare, verzilte grond en naar verwachting zal in 2030 circa 125.000 hectare Nederlandse grond zijn verzilt. Eerdere pogingen om landbouw op verzilte grond te bedrijven – bijvoorbeeld via gewasveredeling en het ontzilten van de bodem – waren niet succesvol.

 

MEER INFORMATIE
Hier kunt u het rapport downloaden (pdf) 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

De titel van dit artikel is nietszeggend en had net zo goed kunnen luiden: 'bij alle watergedragen installaties is er een legionellarisico'. Legionella groeit nou eenmaal in een waterig milieu. Omdat risico het product is van kans en effect gaat het in werkelijkheid om de kans dat legionella kan groeien en het effect daarvan voor de omgeving.
Het risico (als resultante) kan dan gewoon heel erg klein zijn en is dat in de meeste gevallen waarschijnlijk ook. De kans op vermeerdering van legionella in een watersysteem houdt verband met veel factoren waarvan de temperatuur de belangrijkste is. De cases in Boxtel en Son hebben geleerd dat hoge temperaturen (> 30 grC) van het afvalwater hoogstwaarschijnlijk een belangrijke rol hebben gespeeld.
Het is ook al langer bekend dat Legionella pneumophila (als gevaarlijkste soort) vooral bij die temperaturen optimaal groeit. Bij effectieve afdekking en afzuiging van een bassin kan het effect naar de omgeving in feite naar nul worden gereduceerd en daarmee het risico! Het is onzinnig om dat op voorhand voor alle systemen te gaan eisen, want de kans op vermeerdering van Legionella pneumophila in biologische systemen met temperaturen < 30 grC zal ongetwijfeld een stuk kleiner zijn. Laten we dat eerst goed onderzoeken.
Verder is het onbegrijpelijk dat de Omgevingsdiensten inzetten op een doelvoorschrift met een harde eis dat er geen legionella in de lucht en het effluent zit. Het is namelijk praktisch gezien gewoon niet haalbaar en het leidt tot hoge maatschappelijke kosten en de toevoeging van veel ongewenste desinfectiemiddelen van effluenten. Vergeet niet dat in de lucht en het effluent van een gemiddelde RWZI ook Legionella pneumophila wordt aangetroffen (in aanzienlijk lage concentraties als bij de zuivering in Boxtel). Hoe zou je in de zuivering Legionella moeten bestrijden? Moeten we al ons RWZI-effluent gaan chloren of met UV behandelen?
Ik lees hier een typisch voorbeeld van een overheid die neigt tot een overreactie om in de toekomst elke aansprakelijkheid te kunnen weerleggen. Ondertussen wordt een groot deel van de industrie opgezadeld met het maken van hoge extra kosten voor het bestrijden van een relatief laag risico.
Jan Pronk maakte ooit als Minister van VROM dezelfde fout bij de Tijdelijke Regeling Legionellapreventie die zo'n beetje voor alle collectieve leidingwatersystemen in Nederland het legionellarisico moest gaan indammen. Dat moest worden teruggedraaid (naar alleen de prioritaire instellingen) want de maatschappelijke kosten die dat veroorzaakte waren simpelweg te hoog.
Leuk dat jullie aandacht besteden aan de notitie over de Nationale analyse waterkwaliteit, maar de stof die het meest overschrijdt is niet aluminium, maar ammonium. Als je dat wijzigt in de titel en tekst van de laatste alinea, klopt het verhaal weer.
Helaas zijn de filmpjes niet via het YouTube kanaal te vinden.
Grappig dat er nu pas actie via een collectief wordt opgestart. Waarom kun je in Nederland anno 2019 niet je douche water hergebruiken in je WC?!? Het zou verplicht moeten worden in nieuwbouw en een mogelijkheid in bestaande bouw, bijv via een platte tank in de kruipruimte.
@Wijnand VisserMet dank. Is aangepast.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het