0
0
0
s2sdefault

Koudwatertapinstallaties raken veel vaker met legionella besmet dan installaties waaruit warm water wordt getapt. Het gaat vaak al fout in de ontwerp- en bouwfase, stelt kennisinstituut ISSO.

Jaarlijks zijn er volgens het RIVM tussen de drie- en vierhonderd meldingen van patiënten met een legionellalongontsteking. Naar schatting overlijden twintig tot dertig mensen hieraan. De bron van de besmetting is steeds vaker te vinden in koudwaterleidingen. Deze conclusie trekt ISSO, kennisinstituut voor installatietechniek, op basis van het onderzoek Drinkwaterveiligheid en legionella: waar en waarom gaat het mis?.

Hierbij is een enquête gehouden onder alle marktpartijen. De legionellabacterie wordt veelvuldig aangetroffen in installaties; 74 procent van de gebouweigenaren zegt dat ze wel eens te maken hebben gehad met legionella in de installatie. Installaties met koud water blijken veel vaker besmet te raken dan warmwatertapinstallaties: 88 procent om 29 procent. ISSO heeft het over een opvallend resultaat, omdat de juiste groeitemperatuur van de legionellabacterie tussen 25 en 50 graden ligt. Volgens ISSO hebben installateurs en adviseurs jarenlang vooral aandacht besteed aan warmwaterinstallaties en onvoldoende oog gehad voor het legionellagevaar in koudwaterinstallaties.

De belangrijkste oorzaken voor besmetting zijn onvoldoende verversing en ongewenste opwarming van koud water. Verder wordt doorwarming bij mengkranen vrij vaak genoemd. ISSO wijst erop dat het geregeld voorkomt dat koudwaterleidingen door warme leidingschachten lopen of te dicht naast verwarmingsleidingen liggen. Vaak komt dit door een verkeerd bouwonderwerp. Installateurs staan dan later meestal voor een voldongen feit. Bijvoorbeeld omdat volgens het ontwerp van het gebouw geen aparte leidingschachten mogelijk zijn of in betonnen vloeren de koud- en warmwaterleidingen niet ver genoeg uit elkaar kunnen worden gelegd.

Uit het onderzoek blijkt dat er een duidelijke behoefte is aan onafhankelijk toezicht. Dit wordt verzorgd door de Inspectie Leefomgeving en Transport en de drinkwaterbedrijven. Het toezicht door de ILT op prioritaire locaties (onder meer hotels, ziekenhuizen en zwembaden) wordt als ruim voldoende beschouwd. Van de ondervraagden zegt 38 procent dat meer controles door het drinkwaterbedrijf nodig zijn. Verder is 39 procent voorstander van meer kwaliteitscontrole in de bouw door het opstellen van andere contracten.

ISSO beveelt aan dat de bouw- en installatiesector meer aandacht gaat besteden aan de praktijkrichtlijnen voor het veilig aanleggen en beheren van leidingwaterinstallaties. Het is zaak dat architecten en aannemers legionellabesmetting ook als hun probleem zien. Ook is het nodig om de kwaliteit van risicoanalyses en beheersplannen te verbeteren. ISSO pleit ervoor dat gebouwen al in de ontwerpfase ‘legionellaproof’ zijn. Het kennisinstituut wil dit onder meer stimuleren door een betere informatievoorziening via een online platform en voorlichting aan eigenaren van gebouwen.

Meer informatie:

Onderzoeksrapport Drinkwaterveiligheid en legionella

Vakartikel over legionellabesmetting en –preventie

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Eens met insteek van Hans Middendorp. Droge voeten is geen vanzelfsprekendheid meer en verhogen van de waterschapslasten ligt voor de hand. Ook al gaat het om wateroverlast op straat; het watersysteem is immers een geheel. Waterschappen moeten m.i. wel veel vroeger betrokken worden bij strategische planvorming rond woningbouw e.d. zodat problemen met wateroverlast (en ook verdroging) vooraf beter voorkomen kunnen worden.
Heel bijzonder dat de Unie van Waterschappen om extra geld vraagt aan het Rijk voor klimaatadaptatie, terwijl de waterschappen juist hun onafhankelijkheid koesteren en ook hun eigen belasting heffen. Klimaatadaptatie is vooral waterbeheer, waarin ook hemelwateroverlast en verdroging structureel een plek moeten krijgen. Financiële dekking voor klimaatadaptieve maatregelen komt dan logischerwijs uit een opslag op de bestaande watersysteemheffing, of uit een nieuwe klimaatheffing door de waterschappen.
Hulde! We zijn op weg naar een waterbewuste samenleving daar ben ik van overtuigd. Het zal op alle schalen en niveaus moeten. Maar ik maak me zorgen, maak me druk maar vegeet niet te spelen. Ook Leonardo da Vinci raakte zo geinteresseerd in water omdat de problemen in zijn tijd met water heel groot waren en economieen (gemeenschappen in vrede) er aan ten over konden gaan. Maar toch speels volhouden. Ik ga sneeuw verzamelen met de kleinkinderen, misschien wel sneeuw maken. De mens moet blijven geloven dat hij inventief is en optimistisch mag zijn.
Er kan toch ook kanalen gegraven worden naar de Dode zee en of Sahara.
Ik zou videocamera's plaatsen in het zicht en verdekt opgesteld.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.