Het gebruik van regenwater om drinkwater te bereiden is ingewikkelder dan veel mensen denken. Dat concludeert KWR Watercycle Research Institute uit een literatuurstudie die het eind vorig jaar heeft uitgevoerd. KWR onderzocht de kwaliteit en kwantiteit van opgevangen regenwater, de watervraag van huishoudens en de kosten van decentrale zuivering.

KWR voerde het onderzoek uit in opdracht van waterbedrijven Waternet en Oasen, naar aanleiding van vragen van klanten over het zelf maken van drinkwater. Het blijkt dat veel klanten denken dat regenwater schoon is en zich afvragen of het niet beter voor het milieu is als zij zelf drinkwater bereiden. Vier van de tien drinkwaterbedrijven onderzoeken momenteel de mogelijkheden voor decentrale bereiding van drinkwater, meldt Roberta Hofman-Caris, een van de onderzoekers. Ook diverse commerciële partijen, zoals architecten en bedrijven als MijnWaterfabriek en Hemels Water hebben hier interesse in getoond, aldus KWR.

Bevindingen
Uit de studie blijkt dat regenwater dat op daken wordt opgevangen schoner is dan oppervlaktewater, maar zeker niet schoon. Neerslag bevat meestal (lage) concentraties ionen, maar soms ook organische microverontreinigingen, zoals pesticiden en polyclyclische aromatische koolwaterstoffen (PAKs). Microbiologische verontreiniging door vervuiling van het oppervlak, bijvoorbeeld ontlasting van vogels op het dak, vormt het grootste gevaar bij gebruik als drinkwater. Bovendien bevat het opgevangen water vaak hoge concentraties metalen. Wel is regenwater vrij van bijvoorbeeld medicijnresten, verzorgingsproducten en zoetstoffen. Het water is niet geschikt om te drinken, maar wel als zogeheten huishoudwater, voor bijvoorbeeld het spoelen van het toilet.

Kosten
Uit het onderzoek blijkt verder dat de bruikbare hoeveelheid water die kan worden opgevangen bij lange na niet de behoefte van huishoudens dekt, slechts ongeveer 25%. Bovendien zijn de kosten voor drinkwaterzuiveringssystemen voor individuele huishoudens zeer hoog in verhouding tot centrale bereiding door drinkwaterbedrijven. Bereiding van drink- of huishoudwater op wijk- of buurtniveau is eventueel wel mogelijk.

In Vlaanderen wordt al wel regenwater opgevangen om als huishoudwater te gebruiken. Daar is het bij nieuwbouw zelfs verplicht een opvanginstallatie te installeren. In Nederland mogen momenteel alleen drinkwaterbedrijven drinkwater produceren en distribueren. Wettelijk gezien is het mogelijk dat zij hiervoor regenwater gebruiken. Voor individuele huishoudens is bereiding van drinkwater niet toegestaan.

Eisen
Ook al onderzoeken drinkwaterbedrijven de mogelijkheid van decentrale drinkwaterbereiding, branchevereniging Vewin ziet nog geen trend of toenemende belangstelling. Volgens de koepelorganistatie krijgen drinkwaterbedrijven hier slechts sporadisch vragen over en is er geen toename van deze vragen te herkennen. Mochten er vragen komen, dan wijzen de waterbedrijven op de eisen waar men aan moet voldoen voor het maken van drinkwater, stelt Vewin. In de Drinkwaterwet en het Drinkwaterbesluit staan eisen geformuleerd voor personen en instanties die drinkwater willen leveren. Ook wijzen ze op de veiligheid en risico's voor de gezondheid.

 

Lees ook de studie van KWR naar de bereiding van drinkwater uit opgevangen regenwater die is gepubliceerd als vakartikel op de website van H2O: Regenwater als bron voor drinkwater in Nederland: een haalbare kaart?

 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Dries Buitenwerf Eindelijk, het d-woord viel
Watertekort: In Nederland is het de gewoonte om water altijd vanaf oppervlakte te infiltreren in de bodem, nu weten we als we altijd een richting door een filter gaan dat dit filter dichtslaat en we steeds minder water via deze route naar het diepere grondwater zullen stromen. Als we willen voorkomen dat het diepere zoete grondwater vervolgens door zeewater wordt aangevuld zullen we dus in Oost Nederland het grondwater van onderaf moeten aanvullen cq ipv 100 m boven afpomphoogte infiltreren op 100 m onder afpomp hoogte in moeten pompen. Water dat onder druk op deze diepte (boven het zoute grondwater) wordt toegevoerd zal geen verstopping creëren en zout water wegdrukken. De weg naar boven gaat heel traag omdat het water afhankelijk van de soortelijke massa verschillen meest horizontaal zal bewegen. Als er vervolgens 100 m hoger water wordt opgepompt, zal er minder zeewater naar binnen worden getrokken.
STELLING: We zijn veel te laat, lopen achter de feiten aan en de klimaatverandering komt echt op stoom. Waar halen we de mankracht vandaan om er wat aan te doen? Op naar Duitsland.
In een interessant artikel in The Guardian wordt het succes gedeeld van onder andere De Grensmaas:
https://www.theguardian.com/environment/2022/sep/20/dutch-rewilding-project-turns-back-the-clock-500-years-aoe
Wat opvalt is de lange termijn waarin dat project zich afspeelt: de planfase begon in 1990.
Nu zijn de grenzen van ons watersysteem bereikt. Maar niet alleen van het water systeem: de biodiversiteit staat onder druk, overal speelt milieuvervuiling: in de lucht, de bodem, het water en de het diepere grondwater. Er zit een grote energietransitie aan te komen en er wordt geroepen om een systeemverandering (het werkelijke probleem is onze engineerings-maatschappij). Daarnaast staan alle sectoren te spingen om mensen: de grenzen zijn bereik van wat in Nederland uitgevoerd kan worden.
Op de achtergrond speelt de exponentiele ontwikkeling van de klimaat verandering: hitte, droogte, extreme neerslag, stormen en extreem weer: ze worden heftiger, talrijker en duren langer. Zo komt ook onze voedselvoorziening (en die van de gehele wereld) onder druk.
Een hybride giga crisis dreigt: alles klapt in een keer om. Zoals een helder meertje in een keer troebel wordt, a la migraine aanval. https://www.delta.tudelft.nl/article/spinoza-winnaars-gaan-migraine-te-lijf
We wisten in 1972 - met het uitkomen van het rapport: Grenzen aan de Groei (MIT - Club van Rome) - dat het deze kant uit zou gaan. We zitten precies op het voorspelde scenario.
Dat betekent voor ons Deltalandje: houd sterk rekening met plan D.
Zowel voor mitigatie (bovenstrooms investeren en voorkomen) als voor de meerslaagse veiligheid liggen veel van de toekomst scenario's buiten Nederland... in Duitsland. Daar ligt een deel van onze onvoorkoombare toekomst.
Nederland kan geen zeespiegelstijging voorblijven. De Waddenzee verdrinkt bij meer dan 3mm/jr. Hoe graag we dat ook zouden willen. Dat beeld moet nu eens duidelijk worden. We zijn kwetsbaar, we blijven kwetsbaar en we worden steeds kwetsbaarder. En we hebben niet de menskracht om te 'dweilen'.
Dat betekent bv: stop de Zuid-plaspolder. Het geeft een compleet verkeerd beeld en een vals signaal van veiligheid.
https://www.waterforum.net/geen-land-ter-wereld-zou-onder-9-meter-nap-bouwen/
Voorkomen is beter dan niet te genezen: maar we zijn 50 jaar te laat om klimaatverandering te voorkomen. De klimaatverandering is een feit. Multi-stress de norm. Het gaat nu voor NEDERland om de vraag waarop we inzetten voor 2100: Ik stel: op naar hoger Nederland en richting Duitsland.
Plaatje: Eindhoven was vroeger een bloeiende badplaats - toneelstuk uit 1982 - toen was het gevoel van urgentie veel hoger dan nu.
https://theaterencyclopedie.nl/wiki/Eindhoven_was_vroeger_een_bloeiende_badplaats_-_Zuidelijk_Toneel_Globe_-_1982-02-06
Dit artikel presenteert resultaten gebaseerd op onderzoek dat van den Akker ruim vijf jaar geleden heeft gepubliceerd in Stromingen. Op zijn methodiek is destijds van diverse kanten inhoudelijke kritiek geleverd (Olsthoorn, 2014a,b,c; Leenen, 2014). Hieraan gaat hij nu volledig voorbij. Ook negeert hij dat zijn aanpak fysisch-wiskundig gezien aantoonbaar onjuist is (Zaadnoordijk, 2017) en ontkent hij het inzicht van de NHV-werkgroep Achtergrondverlaging (van Bakel e.a., 2017).

- Bakel, J. van, E. Querner, G. Rot, G. Schouten, N. Straathof, W. Vaarkamp, J.P. Witte, W.J. Zaadnoordijk (2017) Zicht op Achtergrondverlaging, rapport van de Werkgroep Achtergrondverlaging van de Nederlandse Hydrologische Vereniging, Wageningen, mei 2017.
- Leenen, H. (2014) Reactie op artikel "Tussen Theis en Hantush"van Cees van den Akker, Stromingen, 20, nummer 3, p.65-69.
- Olsthoorn, T. (2014a) De dynamica van de verlaging van Terwisscha of in vergelijkbare situaties, revisited, Stromingen, 20, nummer 1, p15-33.
- Olsthoorn, T. (2014b) Tussen De Glee en Dupuit, revisited, Stromingen, 20, nummer 1, p35-55.
- Olsthoorn, T. (2014c) De fysische onderbouwing van de overdrachtsfactor nader bekeken, Stromingen, 20, nummer 3, p.11-25
- Zaadnoordijk, W.J. (2017) Kanttekeningen bij gebruik van differentiaalvergelijking van v/d Akker, notitie 7 maart 2017, beschikbaar op: http://www.debakelsestroom.nl/kennisbank/attachment/memobijdiffvergvdakker_v4_opm-jvb-20-maart-2017/.

Willem Jan Zaadnoordijk, Flip Witte en Jan van Bakel
Vanmorgen Noorderzeedijk tussen Roptazijl en Harlingen. Bijna dagelijkse realiteit.
Er wordt hier het nodige door elkaar gehaald. Jonge zalm migreert stroomafwaarts naar zee en hebben daarbij voornamelijk last van waterkrachtcentrales en niet van gemalen en maar in heel beperkte mate van stuwen (daar kunnen ze met het water overheen). Jonge paling migreert wel stroomopwaarts, in de eerste instantie als glasaal en later als gepigmenteerde juveniele aal. Maar stroomopwaarts migreren met de stroom mee? Dat is heel bijzonder. Schieraal migreert stroomafwaarts met de stroming mee, hoewel dat slechts een deel van de populatie betreft. Een deel van de schieraal migreert aanzienlijk langzamer dan de stroming en onderbreekt zelfs haar migratie voor langere perioden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!