secundair logo knw 1

Proeflocatie op de Knardijk, Flevoland | Foto TNO

Nederland heeft ongeveer 17.000 kilometer dijk. In het Klimaatakkoord staat opgenomen dat zonne-energiesystemen zoveel mogelijk geïntegreerd moeten worden in gebouwen of infrastructuur. Tegen die achtergrond onderzocht het project ‘Zon op Dijken’ hoe zonnesystemen op dijken zouden kunnen functioneren. Vooral op verharde dijken ziet het project kansen.

Het project is uitgevoerd door een consortium onder leiding van TNO, met verder onder andere kennisinstituten en waterschappen. Maarten Dörenkämper, namens TNO projectleider bij ‘Zon op Dijken’ kijkt positief terug op het onderzoek. “Op twee dijklocaties hebben we vier systemen getest. Van elk systeem en elke opstelling hebben we geleerd, ook heel praktisch over het proces van het bouwen van zonnesystemen op dijken.”

Maarten DorenkamperMaarten DörenkämperBij het project Zon op Dijken zijn vier zonnesystemen ontworpen, gebouwd en gemonitord. Het ging daarbij om een systeem op paaltjes, een systeem in het vlak van de dijk op betonelementen, een hangend systeem en een systeem waarbij het dijkgras vervangen werd door een verharde fundering.

Grasbedekking
Volgens Dörenkämper fungeerden de systemen technisch goed. “Maar we hebben natuurlijk ook gekeken of de zonnesystemen de primaire functie van de dijk niet aan zouden tasten.” Voor de waterkerende functie is de kwaliteit van de grasbedekking van de dijk van groot belang.

Tijdens het onderzoek bleek in eerste instantie dat de kwaliteit van het gras achteruit gaat als de zonnepanelen een groot gedeelte van het licht wegnemen. “Maar door op slimme plekken panelen weg te halen, ging de kwaliteit weer omhoog. Dat is positief, maar hiervoor is langer onderzoek nodig om de uiteindelijke effecten van zulke zonnesystemen op de grasbedekking van de dijk vast te stellen.”

Verharde dijken
Over zonnesystemen op verharde dijken durven de onderzoekers nu al een positief advies te geven. Dörenkämper en zijn collega's onderzochten daarbij zowel een meer modulair systeem als een systeem dat een groter verhard oppervlak nodig heeft. “We concluderen dat systemen die op een dijkverharding worden aangebracht en die goed in te passen zijn in de huidige dijkenbouwpraktijk zonder veel aanvullend onderzoek kunnen worden toegepast op dijken. Ik zou me voor kunnen stellen dat waterschappen die bezig zijn met dijkversterking deze optie in het achterhoofd houden.”

Hoewel Nederland dus vele kilometers dijk ter beschikking heeft, denkt Dörenkämper niet dat het verstandig is om alle dijken voor zonne-energie te gebruiken. “Als deel van het onderzoek hebben we ook gekeken naar het maatschappelijk draagvlak. Dan zie je dat zonne-energie minder wordt gewaardeerd op dijken waar veel wordt gerecreëerd. Het lijkt me dan ook het verstandigst om dijken te gebruiken met een meer industrieel karakter. Bijvoorbeeld naast een snelweg.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Tja Jos, Nederland weer van “ons”. Het lijkt mij dat er verschillende “ons” zijn. In veel herken ik mij niet. Kennelijk behoor ik tot een ander “ons”. De “plannen”, ik word er nogal verdrietig van. Ik heb veel bewondering voor jou strijd en lees jouw publicaties graag.
Ik zal nader onderzoek doen naar de feitelijke cijfers die hierbij horen Dit weet ik wel dat mn veelal graslanden die grenzen aan Natura-2000 gebieden vrijwel 100% vrij zijn van toepassing chemische gewasbeschermingsmiddelen. Deze ondernemers moeten zoiets via loonwerkers laten uitvoeren en dat zijn relatief hoge kosten EN zij hebben weinig problemen met wat kruiden in get gras. Uitgezonderd wel daar waar distelvelden jaren zijn gekweekt door onzorgvuldig natuurbeheer!
Goed dat er naar de toelatingseisen voor individuele middelen wordt gekeken, maar realiseer je dat de giftigheid in het water veroorzaakt wordt door de cocktail aan middelen. Voor het waterleven zijn het naast de bestrijdingsmiddelen ook de PAK's, zware metalen en ammoniak die schade aanrichten. Gezamenlijk zijn ze er voor verantwoordelijk dat meer dan een derde van de Nederlandse oppervlaktewateren zo giftig is dat de biologische doelen niet gehaald kunnen worden. En dan zijn er nog de 'nieuwe stoffen' die vanwege persistentie en specifieke gevaren voor de mens en het milieu schadelijk zijn.
@Bertha AntonissenDat lijkt me uitgesloten. Die bufferstroken zijn Europees voorgeschreven en dienen ook ter voorkoming van afspoeling meststoffen naar het oppervlaktewater. Overschrijding van de nitraatnorm voor KRW-wateren is voor zo ver ik weet de veruit grootste / meest algemene oorzaak van het niet halen van de KRW-normen voor de KRW-wateren. 
Mooi initiatief! We hebben nog 2,5 jaar.....