secundair logo knw 1

De Noor is deels al in het landschap ingesleten l Foto Natuurmonumenten

Het is een van de meest bijzondere natuurgebieden van Zuid-Limburg: de Noorbeemden. Maar doordat de beekbodem van de Noor zich steeds verder uitslijt, dreigt de natuur te verdrogen. De komende weken gaat Natuurmonumenten het meest kwetsbare deel van de beek daarom ophogen.

De ontwikkeling is al een aantal jaren aan de gang, zegt de natuurorganisatie. Bij hevige regen krijgt de Noor steeds grotere hoeveelheden water te verwerken. Door verharding en veranderd landgebruik krijgt dat water minder kans om in de bodem weg te zakken en daardoor stroomt het sneller naar de beek.

De kracht van dat water zorgt ervoor dat de beek steeds verder in het landschap inslijt. Op sommige plekken dreigt hij zelfs door een ondoorlatende bodemlaag heen te breken. Daardoor kan het water ondergronds verdwijnen en neemt de verdroging van de Noorbeemden verder toe.

Dat baart Natuurmonumenten zorgen, want het gaat om een voor Nederland uniek gebied, met zeldzame kalktufbronnen, natte hooilanden en vochtige bossen. In dit Natura 2000-gebied leven bijzondere planten- en diersoorten, zoals goudveil, echte koekoeksbloem en vliegend hert.

Natuurlijk materiaal
Behalve door verdroging wordt het Noordal ook nog eens bedreigd door wateroverlast en een verslechterende waterkwaliteit. Zo bleek in 2024 dat het grondwater bij de kalktufbronnen veel te veel nitraat en fosfaat bevat, waardoor minstens drie bijzondere mossoorten dreigen te verdwijnen.

Voor Natuurmonumenten redenen genoeg om nu in te grijpen en de beekbodem te verstevigen. Het meest kwetsbare deel van de Noor wordt over een lengte van 150 meter versterkt en 90 centimeter opgehoogd. Dat gebeurt met natuurlijk materiaal dat past in het gebied en dat goed bestand is tegen de stroming van het water. Het doel is verdere inslijting tegen te houden en verdere verdroging te voorkomen.

De werkzaamheden duren naar verwachting vier tot vijf weken. Daarna wordt onderzocht hoe effectief de maatregel is. Mogelijk volgen later ook ingrepen op andere locaties langs de Noor.

Bredere aanpak
De maatregelen zijn mogelijk dankzij financiële steun van de Europese Unie en de provincie Limburg en maken deel uit van een bredere aanpak om water langer vast te houden in het Noordal. Hiervoor werkt Natuurmonumenten sinds 2023 samen met andere partners, waaronder Waterschap Limburg, in het project Liquid Commons Noordal.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

We mogen dankbaar zijn dat we in Nederland leiding-/kraanwater hebben. Feit is wel dat het optimaal zuiveren van rivier- en grondwater, om er 118 liter kraan-/drinkwater per persoon per dag van te maken, steeds moeilijker wordt.  Als theeproever ontdekte ik, reeds in 1981, dat water 90-99,9% zuiverder kan zijn dan leidingwater; thee bereid met zuiver water is onvergelijkbaar helderder, geuriger, smakelijker dan dezelfde thee bereid met regulier leidingwater.  
Het thuis (na)zuiveren van leidingwater met omgekeerde osmose apparatuur, 'gewoon' te tappen uit een kraan op het aanrecht, doe ik inmiddels 45 jaar en ervaar dat iedere dag als een ZEGEN met 5 hoofdletters en... zeker iet alleen voor thee. Bij alle zorgen, waar terecht veel aandacht voor is, wil ik een lans breken voor dit goede nieuws, voor deze optimale vorm van waterzuivering, die, in mijn visie, in mijn vaste overtuiging, vroeger of later, stap voor stap, steeds breder ingevoerd zal gaan worden. Centrale zuivering  en thuis (na)zuiveren kan naast elkaar bestaan en vullen elkaar prima aan. Het zal een enorme cultuurverandering worden... en die gaan (helaas) langzaam.
@Marco AlHet meeste water is niet het water dat we zien. Het meeste water zit in de bodem
Jaarlijks 4000 kilo PFAS-medicijnen via de slikkers in het riool.

98% daarvan kan onmiddellijk verboden worden, patenten zijn er af.
Een hele boeiende studie die de meerwaarde van het meewegen van het effect op de toekomst in de besluiten van vandaag laat zien. Binnen Min. IenW, Deltacommissaris en RWS heb ik hiervoor de methodiek Toekomst aan Tafel ontwikkeld. Deze methodiek bevat instrumenten die binnen het beleidsontwikkeling de impact op de toekomst tastbaar en concreet maken (zoals ook hierboven uitgebreid is gedaan voor de klimaatdijk), om zo mee te wegen in het besluit. Als je hier meer over wilt weten, kom vooral op de lijn. 
Interessante ontwikkeling! Ik ben benieuwd of bij doelsturing ook het benedenstroomse gebied waarin mogelijk strengere doelen gelden meegenomen wordt?