De monumentale entree van Diergaarde Blijdorp in Rotterdam krijgt een innovatief systeem voor de opslag en het hergebruik van regenwater. Dit bestaat uit Bufferblocks en het biofiltersysteem Bluebloqs.

Het laatste Bufferblock is vrijdag gelegd en dat werd met een kleine ceremonie gevierd. Blijdorp is een proeftuin in het kader van het innovatieprogramma VPdelta onder leiding van de TU Delft. Dat is de dierentuin al vanaf het begin van het programma 3,5 jaar geleden, vertelt Lindsey Schwidder, projectmanager waterinnovaties bij het Valorisatie Centrum van de universiteit.

Lindsey SchwidderLindsey Schwidder

“Er is al veel onderzoek gedaan, omdat de diergaarde aanzienlijke uitdagingen op het gebied van waterkwaliteit heeft. Logisch met alle dieren die in het water poepen en plassen. Daarom is er al een aantal maatregelen toegepast om de kwaliteit te verbeteren. Maar het gaat ook om waterkwantiteit. Door de droge zomers zijn de mensen van Blijdorp gaan beseffen dat er veel drinkwater wordt gebruikt. Ook staan bij piekbuien diverse plekken onder water. Zoals het voorplein bij de oude entree.”

Twee innovaties
Het voorplein is flink verzakt door de jaren heen en moest worden opgehoogd. Dat leidde tot het idee om de opknapbeurt te combineren met de aanleg van een buffer voor regenwater. De bedrijven Hillblock en Field Factors hebben hiervoor het plan gemaakt. Zij passen twee eigen innovaties toe: respectievelijk het betonnen waterbuffersysteem Bufferblock en het biofiltersysteem Bluebloqs. Schwidder: “Deze oplossingen zijn eerst getest in de WaterStraat, een proeftuin op The Green Village op de campus van TU Delft.”

Regenwater zal via de omringende daken van het voorplein worden opgevangen en dan met de Bufferblocks worden gebufferd. Vervolgens zorgt Bluebloqs voor zuivering. Dit levert volgens Schwidder een goede waterkwaliteit op: “Het water is geschikt om te worden hergebruikt voor de irrigatie van planten en het schoonmaken van dierenverblijven.” De verwachting is dat Blijdorp hiermee ongeveer negenduizend kubieke meter kraanwater per jaar bespaart. Ook voorkomt het nieuwe opvangsysteem overbelasting van het riool.

Onder de grond is nu 490 vierkante meter aan Bufferblocks geplaatst. Het zuiveringssysteem wordt nog aangelegd; daarmee start de aannemer in januari. De werkzaamheden aan het voorplein zullen rond het voorjaar van 2021 worden afgerond.

Naar een circulair watersysteem
Het blijft niet bij deze maatregel. “Diergaarde Blijdorp heeft de ambitie om toe te werken naar een volledig circulair watersysteem”, zegt Schwidder. Waarom is deze proeftuin eigenlijk interessant voor TU Delft? “Het is een echte omgeving, maar eentje die wel is afgeschermd van de stad. Dat maakt het gemakkelijker om nieuwe oplossingen te testen, omdat risico’s kleiner zijn. Want in de praktijk gebeuren er toch altijd dingen die je niet helemaal had voorzien. Het is daarmee ook een heel leuke plek voor onze studenten om experimenten en onderzoek te doen.”

Het hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard en de gemeente Rotterdam hebben financieel bijgedragen aan de aanleg van het regenopvangsysteem. Schwidder: “Het is voor hen een mooie showcase. Blijdorp trekt in een normaal jaar 1,7 miljoen bezoekers uit alle lagen van de bevolking. Er worden ook veel mensen bereikt die nog niet zo met natuurbehoud en water bezig zijn. Wij zijn nu samen aan het kijken naar de educatieve invulling en denken onder meer aan blauwe klinkers en leuke interactieve presentaties op het plein. Mogelijk kunnen bezoekers straks ook iets meenemen om thuis wat aan klimaatadaptatie te doen, zoals een Blijdorp-regenton.”

Dat Diergaarde Blijdorp in het begin niet goed op de hoogte was van het waterverbruik, is volgens Schwidder geen uitzondering. “Ik merk in gesprekken met bedrijven en organisaties dat dit veel vaker voorkomt. Het is niet altijd onwil maar soms ook onwetendheid dat ze niets doen aan verduurzaming en klimaatadaptatie. Als mensen onze proeftuinen bezoeken en zien welke innovatieve oplossingen mogelijk zijn en wat daarmee kan worden bespaard, zijn ze dikwijls meteen enthousiast.”


MEER INFORMATIE
Diergaarde Blijdorp over het klimaatbestendig voorplein
Website van innovatieprogramma VPdelta
H2O-bericht: de WaterStraat nog vier jaar open
H2O-bericht: Field Factors wint Urban Water Challenge
H2O-bericht: eerste toepassing Bufferblocks

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Dries Buitenwerf Eindelijk, het d-woord viel
Watertekort: In Nederland is het de gewoonte om water altijd vanaf oppervlakte te infiltreren in de bodem, nu weten we als we altijd een richting door een filter gaan dat dit filter dichtslaat en we steeds minder water via deze route naar het diepere grondwater zullen stromen. Als we willen voorkomen dat het diepere zoete grondwater vervolgens door zeewater wordt aangevuld zullen we dus in Oost Nederland het grondwater van onderaf moeten aanvullen cq ipv 100 m boven afpomphoogte infiltreren op 100 m onder afpomp hoogte in moeten pompen. Water dat onder druk op deze diepte (boven het zoute grondwater) wordt toegevoerd zal geen verstopping creëren en zout water wegdrukken. De weg naar boven gaat heel traag omdat het water afhankelijk van de soortelijke massa verschillen meest horizontaal zal bewegen. Als er vervolgens 100 m hoger water wordt opgepompt, zal er minder zeewater naar binnen worden getrokken.
STELLING: We zijn veel te laat, lopen achter de feiten aan en de klimaatverandering komt echt op stoom. Waar halen we de mankracht vandaan om er wat aan te doen? Op naar Duitsland.
In een interessant artikel in The Guardian wordt het succes gedeeld van onder andere De Grensmaas:
https://www.theguardian.com/environment/2022/sep/20/dutch-rewilding-project-turns-back-the-clock-500-years-aoe
Wat opvalt is de lange termijn waarin dat project zich afspeelt: de planfase begon in 1990.
Nu zijn de grenzen van ons watersysteem bereikt. Maar niet alleen van het water systeem: de biodiversiteit staat onder druk, overal speelt milieuvervuiling: in de lucht, de bodem, het water en de het diepere grondwater. Er zit een grote energietransitie aan te komen en er wordt geroepen om een systeemverandering (het werkelijke probleem is onze engineerings-maatschappij). Daarnaast staan alle sectoren te spingen om mensen: de grenzen zijn bereik van wat in Nederland uitgevoerd kan worden.
Op de achtergrond speelt de exponentiele ontwikkeling van de klimaat verandering: hitte, droogte, extreme neerslag, stormen en extreem weer: ze worden heftiger, talrijker en duren langer. Zo komt ook onze voedselvoorziening (en die van de gehele wereld) onder druk.
Een hybride giga crisis dreigt: alles klapt in een keer om. Zoals een helder meertje in een keer troebel wordt, a la migraine aanval. https://www.delta.tudelft.nl/article/spinoza-winnaars-gaan-migraine-te-lijf
We wisten in 1972 - met het uitkomen van het rapport: Grenzen aan de Groei (MIT - Club van Rome) - dat het deze kant uit zou gaan. We zitten precies op het voorspelde scenario.
Dat betekent voor ons Deltalandje: houd sterk rekening met plan D.
Zowel voor mitigatie (bovenstrooms investeren en voorkomen) als voor de meerslaagse veiligheid liggen veel van de toekomst scenario's buiten Nederland... in Duitsland. Daar ligt een deel van onze onvoorkoombare toekomst.
Nederland kan geen zeespiegelstijging voorblijven. De Waddenzee verdrinkt bij meer dan 3mm/jr. Hoe graag we dat ook zouden willen. Dat beeld moet nu eens duidelijk worden. We zijn kwetsbaar, we blijven kwetsbaar en we worden steeds kwetsbaarder. En we hebben niet de menskracht om te 'dweilen'.
Dat betekent bv: stop de Zuid-plaspolder. Het geeft een compleet verkeerd beeld en een vals signaal van veiligheid.
https://www.waterforum.net/geen-land-ter-wereld-zou-onder-9-meter-nap-bouwen/
Voorkomen is beter dan niet te genezen: maar we zijn 50 jaar te laat om klimaatverandering te voorkomen. De klimaatverandering is een feit. Multi-stress de norm. Het gaat nu voor NEDERland om de vraag waarop we inzetten voor 2100: Ik stel: op naar hoger Nederland en richting Duitsland.
Plaatje: Eindhoven was vroeger een bloeiende badplaats - toneelstuk uit 1982 - toen was het gevoel van urgentie veel hoger dan nu.
https://theaterencyclopedie.nl/wiki/Eindhoven_was_vroeger_een_bloeiende_badplaats_-_Zuidelijk_Toneel_Globe_-_1982-02-06
Dit artikel presenteert resultaten gebaseerd op onderzoek dat van den Akker ruim vijf jaar geleden heeft gepubliceerd in Stromingen. Op zijn methodiek is destijds van diverse kanten inhoudelijke kritiek geleverd (Olsthoorn, 2014a,b,c; Leenen, 2014). Hieraan gaat hij nu volledig voorbij. Ook negeert hij dat zijn aanpak fysisch-wiskundig gezien aantoonbaar onjuist is (Zaadnoordijk, 2017) en ontkent hij het inzicht van de NHV-werkgroep Achtergrondverlaging (van Bakel e.a., 2017).

- Bakel, J. van, E. Querner, G. Rot, G. Schouten, N. Straathof, W. Vaarkamp, J.P. Witte, W.J. Zaadnoordijk (2017) Zicht op Achtergrondverlaging, rapport van de Werkgroep Achtergrondverlaging van de Nederlandse Hydrologische Vereniging, Wageningen, mei 2017.
- Leenen, H. (2014) Reactie op artikel "Tussen Theis en Hantush"van Cees van den Akker, Stromingen, 20, nummer 3, p.65-69.
- Olsthoorn, T. (2014a) De dynamica van de verlaging van Terwisscha of in vergelijkbare situaties, revisited, Stromingen, 20, nummer 1, p15-33.
- Olsthoorn, T. (2014b) Tussen De Glee en Dupuit, revisited, Stromingen, 20, nummer 1, p35-55.
- Olsthoorn, T. (2014c) De fysische onderbouwing van de overdrachtsfactor nader bekeken, Stromingen, 20, nummer 3, p.11-25
- Zaadnoordijk, W.J. (2017) Kanttekeningen bij gebruik van differentiaalvergelijking van v/d Akker, notitie 7 maart 2017, beschikbaar op: http://www.debakelsestroom.nl/kennisbank/attachment/memobijdiffvergvdakker_v4_opm-jvb-20-maart-2017/.

Willem Jan Zaadnoordijk, Flip Witte en Jan van Bakel
Vanmorgen Noorderzeedijk tussen Roptazijl en Harlingen. Bijna dagelijkse realiteit.
Er wordt hier het nodige door elkaar gehaald. Jonge zalm migreert stroomafwaarts naar zee en hebben daarbij voornamelijk last van waterkrachtcentrales en niet van gemalen en maar in heel beperkte mate van stuwen (daar kunnen ze met het water overheen). Jonge paling migreert wel stroomopwaarts, in de eerste instantie als glasaal en later als gepigmenteerde juveniele aal. Maar stroomopwaarts migreren met de stroom mee? Dat is heel bijzonder. Schieraal migreert stroomafwaarts met de stroming mee, hoewel dat slechts een deel van de populatie betreft. Een deel van de schieraal migreert aanzienlijk langzamer dan de stroming en onderbreekt zelfs haar migratie voor langere perioden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!