0
0
0
s2sdefault

In de haven van Stavoren is de Shoreliner geïnstalleerd. Het door Tauw ontwikkelde systeem vangt plastic op een natuurlijke manier op, waarna dit kan worden verwijderd. Deze oplossing is ook geschikt voor het plasticvrij houden van getijdenparken en monitoring.

De Shoreliner is op 3 mei officieel in gebruik genomen door wethouder Erik Faber van de gemeente Súdwest-Fryslân. Het systeem bestaat uit een drijvende tube van zo’n zestig meter lang met een zeildoek eronder en een opvangbak. Hiermee wordt voorkomen dat drijfvuil en microplastics het talud van de haven van Stavoren kunnen bereiken. Advies- en ingenieursbureau Tauw is verantwoordelijk voor ontwerp, vergunningaanvraag en uitvoering.

Voor tweede keer toegepast
Gustav Egbring 180 vk Gustav EgbringProjectmanager Gustav Egbring van Tauw licht de werking van het systeem toe: “De haven is een beetje een dood eind. Omdat de wind hoofdzakelijk vanuit het zuidwesten komt, ligt de Shoreliner in het noordoostelijke deel. Het vuil wordt door de wind en via de geleider naar de opvangbak gedreven. Die zal eens in de twee à drie maanden met behulp van een kraan worden geleegd. Het systeem beweegt netjes met de waterstand mee. In de opvangbak zit een deurtje dat dichtgaat bij bijvoorbeeld wind uit het noorden.”

Het is voor de tweede keer dat het nieuwe systeem in de praktijk wordt toegepast, vertelt Egbring. “De uitvinders van het systeem Paul Stook en Auke Piersma hadden het idee om hiermee de baai van Rio de Janeiro plasticvrij te houden tijdens de Olympische Zomerspelen van 2016. Ondanks enkele bezoeken met een Nederlandse delegatie van het bedrijfsleven heeft dit ten slotte niet geleid tot een project. We zijn daarna verdergegaan en daaruit kwam een pilot in de Rotterdamse Lekhaven voort. Hier hebben we, net als nu in Stavoren, over de volle breedte van de haven het opvangsysteem neergelegd. Daarmee wonnen we in 2018 de prijs voor het meest duurzame havenproject in Rotterdam.”

Systeem doorontwikkeld
Tauw werkt bij de Shoreliner samen met de middelgrote bedrijven Buitink Technology die het zeildoek levert en Van Kaam die het opvangoog maakt. Egbring: “Wij hebben met zijn drieën al doende de constructie verbeterd. Het systeem is voor Stavoren doorontwikkeld. De ophanging aan de palen is verbeterd met een soort dobberconstructie. Ook is een stevig zeildoek aangebracht en zijn er verbeteringen aan het opvangoog en het sluitstuk richting de kademuur doorgevoerd.”

Het verzamelde afval wordt niet alleen verwijderd, maar ook door Tauw geanalyseerd. Egbring wijst op de ervaring in de Maasstad. “De afgelopen twee jaar is ruim vijfhonderd kilo aan drijfvuil uit de Lekhaven gehaald. Dit analyseren we. Wij hebben hiermee inzicht gekregen in onder andere de hoeveelheid microplastics die zich in het verzamelde drijfvuil bevindt. Dat heeft veel data opgeleverd, die Tauw verder deelt binnen de Community of Practice Plastic voor de Maas-Rijndelta.”

Nu ook voor getijdepark
Tauw gaat in opdracht van de gemeente Schiedam nu een Shoreliner ontwerpen om het nieuwe getijdepark in de Wilhelminahaven plasticvrij te houden. Tevens is het plasticafvangsysteem recent als innovatie opgenomen in het programma Schone Rivieren, waarin IVN, Plastic Soup Foundation en Stichting De Noordzee de komende vijf jaar - naast het opruimen van de oevers met vrijwilligers - een grootschalig afvalonderzoek opstarten. “Het systeem is voor diverse soorten wateren geschikt”, zegt Egbring. “De omstandigheden moet hiervoor wel gunstig zijn. Het gaat echt om maatwerk.”

Volgens Egbring neemt de belangstelling voor het systeem duidelijk toe, ook vanuit het buitenland. “Het thema van het verwijderen van plasticsoep is hot op dit moment. Het is belangrijk dat de opdrachtgever bij zo’n innovatie zijn nek wil uitsteken. De gemeente Súdwest-Fryslân durft dat.”

 

MEER INFORMATIE
Tauw over opvang plastic in Stavoren

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Ik verbaas me over deze suggestie. Mij komt het voorstel van Hans Middendorp over als een motie van wantrouwen naar de kiezers en naar de huidige gekozenen in de waterschappen. Een door de kiezers uit verschillende lijsten gekozen bestuur vertegenwoordigt toch per definitie de maatschappelijke belangen? Verstroping van de besluitvorming door een adviescommissie in te voeren die uit vertegenwoordigers van allerlei belangengroepen bestaat, levert geen meerwaarde.
Het is aan het ambtelijk apparaat en de bestuurders van het waterschap om, net zoals bij een gemeente of provincie, de verschillende maatschappelijke belangen bij de voorbereiding en de besluitvorming te betrekken. Daartoe zal men met al die belangengroepen contacten onderhouden, zoals nu ook al gebeurt. Maar dat is iets anders dan elke keer verplicht advies te moeten vragen. De door mij om zijn deskundigheid gewaardeerde AWP zou dit voorstel echt nog eens moeten heroverwegen.
Groet, Piet Oudega (HHNK, PvdA)
Hallo Hans, hele goede gedachte. Ik denk dat de geborgde zetels door hun sterke eigenbelang zorgen voor een veel te behoudend waterschap waar innovatie nauwelijks een kans krijgt. Daarbij weten ze het altijd zo te draaien dat de kosten niet eerlijk worden verdeeld en daarvan is de burger de dupe. Al met al denk ik dat een geheel gekozen bestuur sneller en beter tot besluitvorming kan komen en dat er een hoop bestuurlijke drukte kan worden voorkomen.
Een adviescommissie met alle belangengroepen is dan beter.
groet, Fokke
Dag Hans: ik deel je gedachtengang. Er is één nadeel. Het draagt weer bij aan de ‘bestuurlijke drukte’ waar we allemaal last van hebben. Ik vind de optie waarbij geborgden een kwaliteitszetel krijgen, met een maximum van drie per waterschap, daarom ook een aantrekkelijke optie.
Groet van Adriaan
Citaat: 'De Unie wijst erop dat de waterschappen komend jaar meer dan ooit tevoren investeren in veilige dijken en in schoon en voldoende water: 1,8 miljard euro.' Maar de Unie 'vergeet' te melden dat deze 1,8 miljard de opbrengst is van de Watersysteemheffing voor alle waterschappen samen. Dat is dus niet *extra* geld, maar reguliere financiering van droge voeten en schoon water. Het is mooi om dit geld voor de kerntaken van de waterschappen te labelen als een klimaatbeheer, maar er blijft dus extra geld nodig om, zoals de Unie stelt: "Er is wel extra rijksgeld voor decentrale overheden nodig om Nederland versneld aan te passen aan weersextremen."
Het pleidooi van VNG, IPO en Unie voor 1,8 miljard euro voor uitvoering van het Klimaatakkoord (2022-2024) is niet gehonoreerd. Maar als het Rijk de kosten voor klimaatadaptatie niet wil betalen, dan zit er voor de waterschappen niets anders op om naast de watersysteemheffing een aparte klimaatadaptatie-heffing in te voeren. Een heffing van 2 tientjes voor alle tien miljoen huishoudens in Nederland levert 200 miljoen per jaar op. Over drie jaar is dat 600 miljoen en dat is precies één-derde van het bedrag van 1,8 miljard dat VNG, IPO en Unie samen vragen. Zo eenvoudig kan het zijn.
Er wordt 6,7 miljard euro uitgetrokken voor klimaat en het deltaprogramma zoetwater krijgt 100 miljoen. Dat is dus ongeveer 1,5% van dit enorme bedrag. Verder is in 2018 besloten om het Deltafonds uit te breiden van het wegwerken van de achterstand in het onderhoud van dijken naar wateroverlast door klimaatverandering. En nu moet er volgens de deltacommissaris 800 miljoen bij. Wie kan dit balletje-balletje nog volgen? Volgens mij komt het deltaprogramma dus nog steeds structureel geld tekort. Enige journalistieke duiding is wel op z'n plaats!

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.