0
0
0
s2smodern

De bedrijfsverslagen over 2018 van de drinkwaterbedrijven voldoen volgens de Inspectie Leefomgeving en Transport aan de wettelijke eisen. Hetzelfde geldt voor de financiële resultaten, op een paar uitzonderingen na.

De Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) houdt toezicht op de bedrijfsverslagen en drinkwatertarieven van de tien drinkwaterbedrijven. Dat gebeurt in het kader van de doelmatigheid. Gisteren heeft Cora van Nieuwenhuizen een brief aan de Tweede Kamer gestuurd, waarin zij ingaat op de resultaten van de toetsing van de bedrijfsverslagen over 2018. Deze verslagen voldoen aan alle eisen die de Drinkwaterwet hieraan stelt, laat de minister van Infrastructuur en Waterstaat weten.

De bedrijfsverslagen zijn op tijd ingeleverd en beschikken over een goedkeurende verklaring van een registeraccountant. Ook geven ze inzicht in de kosten, waaronder vermogenskosten, opbrengsten en activawaarden. De ILT zal van de inhoud van de bedrijfsverslagen over 2018 gebruikmaken bij het toezicht op de drinkwatertarieven van 2020.

Solvabiliteit onder wettelijke grens
Bij de brief van de minister zit een bijlage waarin de financiële resultaten in 2018 worden toegelicht. De ILT keek daarbij ook naar de ontwikkeling van een aantal indicatoren in de periode 2014 - 2018. De inspectiedienst beoordeelde of de solvabiliteit (het eigen vermogen in verhouding tot het balanstotaal) niet boven het wettelijke maximum van 70 procent uitkwam. Alle drinkwaterbedrijven bleven twee jaar geleden onder deze grens. De gemiddelde solvabiliteit was 42 procent, even hoog als in 2017. Het Drentse WMD had met 23 procent een relatief lagere solvabiliteit. Dat kwam vooral door het beëindigen van de activiteiten in het verliesgevende dierenpark Wildlands Adventure Zoo Emmen.

Een ander financieel kengetal is de gewogen gemiddelde vermogenskostenvoet (WACC): het redelijk rendement op geïnvesteerd vermogen. Deze norm mocht de afgelopen twee jaar niet boven 3,4 procent uitkomen. Acht drinkwaterbedrijven bleven er in 2018 onder, twee niet. Dunea overschreed de wettelijke toegestane vermogenskosten met 900.000 euro (een WACC van 3,56 procent) en Waternet met 2,2 miljoen euro (een WACC van 4,1 procent). Zij moeten de overschrijding uiterlijk dit jaar compenseren in hun vermogenskosten.

Balanstotaal en eigen vermogen in 2018Het balanstotaal (blauw) en het eigen vermogen (groen) van de tien drinkwaterbedrijven in 2018 in beeld gebracht (in miljoenen euro’s). Bij Waternet is alleen het balanstotaal weergegeven vanwege de afwijkende organisatiestructuur.

Wisselende kosten bij buitenlandprojecten
De ILT besteedt ook aandacht aan de kosten van projecten om de drinkwatervoorziening in het buitenland te stimuleren. Deze kosten mogen niet hoger zijn dan 1 procent van de gerealiseerde omzet van de drinkwaterlevering. Geen enkel waterbedrijf overschreed deze norm. Samen werd ruim 7 miljoen euro in buitenlandse projecten (gemiddeld 0,49 procent) gestoken. Er zijn grote verschillen: Waternet (0,86 procent), Vitens (0,75 procent) en Evides (0,66 procent) gaven het meest uit, WMD (0 procent), Oasen (0,03 procent) en Brabant Water (0,13 procent) het minst.

Negen drinkwaterbedrijven haalden in 2018 een positief rendement bij hun niet-wettelijke nevenactiviteiten. De uitzondering is WMD dat door de problemen bij Wildlands een negatief rendement van 68 procent had. De sector behaalde een gemiddelde gewogen rendement van 5,5 procent op niet-wettelijke activiteiten, beduidend hoger dan de WACC van 3,4 procent voor de wettelijke drinkwatertaak. Zonder WMD was het gemiddelde rendement in 2018 zelfs 7,9 procent geweest.

 

MEER INFORMATIE
ILT over de toetsingsresultaten
Tweede Kamerbrief van minister
Verliezen WMD bij nevenactiviteiten

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Mensen kunnen niet snel genoeg geiinformeerd worden. Tot op heden kent de Belg de klimaatwijziging als iets exotisch op de televisie. De fruitteelt, de landbouw zou zoveel mogelijk moeten aangepast worden aan de nieuwe verwachting. Weer "een nieuw normaal" houdt de bevolking passief.
Ik geef lezingen in landbouw-dorpen. Vlaanderen kennen ze "en daar zal niet gebeuren, wij kennen wel ons klimaat. Onze grootouders hebben het allemaal gekend. Wat ze aan de Noordpool doen kan mij nie schelen". Ik heb het over een 12 tal positive sel-re-enforcing feedbackloops met uitleg uiteraard. En het feit dat dit een spin-off heeft voor de ganse planeet. Het is moeilijk. De laatste keer kwam een man af met een vraag voor gans de zaal. "Als u wil stuur ik naar een psychiatrische instelling. Een.(globale) opwarming met meer dan 2 :. Ideaal voor de barbecue en familiefeesten.. slecht voor de landbouw, droger, hoe kan u dat weten? En u zegt: dit leidt tot conflicten. De mensen gaan meer buitenkomen en elkaar ontmoeten."
Het afschaffen van de Watertoets met de invoering van de Omgevingswet is gewoon géén goed idee. Maak water leidend in de afwegingen over ruimtelijke ontwikkelingen tussen rijk, provincies, gemeenten en waterschappen.. Functie volgt peil! Wat nodig is, is meer realisme en minder 'maakbaarheidsdenken' van stedenbouwkundigen en politici. De Algemene Waterschapspartij wil de rol van de waterschappen juist verstreken. "Want ook na lang overleg stroomt het water nog steeds naar het laagste punt".
Oh, er is 12 miljoen zoek maar "dat heeft geen materiële invloed". Natuurlijk niet. Is dit nou slechte communicatie of gewoon arrogantie? Geen woord van spijt. Of is het ook eigenlijk meer een 'bancair ongelukje', zoals vergeten om de parkeermeter te vullen? De waterschapsbank is geen gewone bank, maar een bank die risicoloos geld uitleent aan overheden. Want de overheid kan niet failliet gaan. En zijn er nog consequenties? Dit jaar geen bonussen en gratificaties voor de directie van de Waterschapsbank? Daar had H2O wel even mogen doorvragen!
De vraag is altijd wat van de opgegeven informatie betrouwbaar is. Nog niet te spreken over de kwaliteit van zuiveren, het toezicht daarop en het toezicht op de "lozers"?
Zo sprak ik vorig jaar overheidsmedewerkers uit Colombia. Zij moesten hun bedrijven zo ver zien te krijgen dat ze aan gingen koppelen op een rwzi. Hoe moeilijk dat wel niet bleek te zijn. Dan moest de overheid in ieder geval al niet moeilijk gaan doen over normeringen in aangeboden afvalwater en dergelijke, want anders gebeurde er gewoon niets.
Ik vrees dat de verkregen informatie erg onbetrouwbaar is.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.