0
0
0
s2smodern

Als eerste waterschap in Nederland heeft hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK) gisteren het certificaat voor de CO2-Prestatieladder ontvangen. Dat instrument moet bedrijven en overheden helpen bij het terugdringen van de CO2-uitstoot. 

Marko Cortel vk a 180 Marko Cortel''Het geeft inzicht in het energieverbruik en laat ons zien waar verbeteringen mogelijk zijn’’, zegt woordvoerder Marko Cortel van het hoogheemraadschap. De Unie van Waterschappen verwacht dat er binnenkort meer waterschappen volgen.

HHNK heeft, net als de andere waterschappen, als doelstelling om in 2025 helemaal geen koolstofdioxide meer uit te stoten. In 2018 bedroeg de uitstoot nog 65.419 ton. Het hoogheemraadschap is een van de grootste energieslurpers van Noord-Holland.

Dit komt vooral door de elektriciteit en het aardgas die nodig zijn voor het zuiveren van afvalwater en het op het juiste peil houden van de waterstand, aldus HHNK.

Estafettestokje
''Inmiddels zijn we bezig met een ambitieus programma’’, vertelt Cortel. ''We leggen zonnepanelen op onze zuiveringsterreinen en werven en stappen over op energiezuinige technologie in het zuiveringsproces. Maar daarmee redden we het niet.’’

Enkele jaren geleden gaf het hoogheemraadschap daarom gehoor aan een oproep van toenmalig staatssecretaris Sharon Dijksma om mee te doen met de CO2-Prestatieladder. ''Omdat wij al vergevorderde plannen hadden, hebben we aangeboden het symbolische estafettestokje aan te nemen’’, aldus Cortel. ‘’Daarmee beloofden wij toe te werken naar een certificering. Die hebben we nu.’’

De CO2-Prestatieladder is oorspronkelijk ontwikkeld door ProRail en sinds 2011 in eigendom en beheer van de Stichting Klimaatvriendelijk Aanbesteden en Ondernemen (SKAO). Uit onderzoek van de Universiteit Utrecht blijkt dat bedrijven die gecertificeerd zijn op deze ladder twee keer zo snel CO2 reduceren dan het Nederlands gemiddelde, meldt de stichting op de website.

Goede voorbeeld
Bij aanbestedingen verlangde HHNK al langer dat aannemers zich certificeerden voor een bepaald niveau op de CO2-Prestatieladder. Cortel: ''Als waterschap willen we zelf ook het goede voorbeeld geven.’’

De ladder kent vijf niveaus of treden. HHNK is in eerste instantie gecertificeerd voor trede 3. Dat wil zeggen dat het hoogheemraadschap binnen de eigen organisatie de doelen voor CO2-reductie behaalt. ''Daar hebben we zelf voor gekozen’’, verklaart de woordvoerder. ''In de toekomst kunnen we dat uitbreiden naar trede 4.’’

Onder begeleiding van de Unie van Waterschappen en de SKAO onderzochten nog zes waterschappen het afgelopen jaar wat het betekent om zelf een CO2-certificaat te halen. De verwachting is dat binnenkort nog drie waterschappen hun certificaat in ontvangst mogen nemen, drie andere zijn bezig met de voorbereidingen daarvoor.

HHNK heeft het estafettestokje gisteren overgedragen aan de gemeente Alkmaar, die de CO2-Prestatieladder wil inzetten bij het gemeentelijke duurzaamheidsbeleid.

 

MEER INFORMATIE
Wat is de CO2-Prestatieladder?
Nieuwsbericht HHNK
Nieuwsbericht Unie van Waterschappen
CO2-uitstoot in waterbouwsector daalt

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Leuk artikel en een relevant onderwerp. Omdat hier inderdaad vaak niet goed over nagedacht wordt. Dit ziet er goed uit. Ik heb nog wel een overweging. De methode kan ook afhangen van wat je precies wil berekenen. Er wordt hier uitgegaan van een situatie waarin alle metingen een waarde zouden moeten hebben. Als ik naar figuur twee, drie en vijf kijk, ziet dit er meer uit als een scheve distributie met een hoop extra nullen. Ik denk dat dat zeker kan voorkomen, vooral bij microverontreinigingen.
Niet alle plekken worden bijvoorbeeld beïnvloed door emissiebronnen. Mogelijk wil je dan alleen de gemiddelde concentratie van alle metingen waar de verontreiniging ook echt aanwezig is. Dan zou een methode waar je de verdeling schat, en daarmee het aantal nullen vaststelt, en alleen een gemiddelde waarde aan een deel van de metingen (de niet-nullen) geeft, nauwkeuriger zijn voor het gemiddelde. Ook als je de fractie waar iets gemeten is wil weten, zou dit handig zijn. Ik vraag me af of deze aanpak ook gebruikt wordt.
Uitstekende aanvullingen Jos. Er is een "gesprek" ontstaan dat de toekomstige drinkwatervoorziening van Nederland kan vormgeven. Na Ozon-Actieve Kool Filtratie (AKF) en na UV/H2O2-AKF is het drinkwater microbiologisch betrouwbaar; dat bewijzen respectievelijk Waternet en PWN dagelijks op hun drinkwaterproductielocaties. De conventionele coagulatie, flocculatie, sedimentatie en snelfiltratie kan inmiddels kosten- en milieuefficient vervangen worden door Suspended Ion eXchange (SIX), in-line coagulatie en ceramische membraanfiltratie. Ik heb er alle vertrouwen in dat de Nederlandse procestechnologen de meest ideale waterbehandeling voor de geselecteerde bron kunnen ontwerpen. In geval van een installatie met grote capaciteit kan er zowel direct drinkwater geleverd worden en kan de wateraccu in de Veluwe intelligent opgeladen worden - jouw idee is een verdere uitwerking meer dan waard.
Het stromen van water door rioolbuizen heeft slijtage ten gevolg in met name de BOB (binnen onderkant buis).
Deze slijtage is een gevolg van het schuren en heeft plaats bij alle materialen. Alleen zachtere materialen slijten sneller als hardere materialen. Een logische verklaring voor aanwezigheid van microplastics bij RWZI's lijkt me.
Een groot deel van de transportleidingen van afvalwater in Nederland zijn kunststoffen: PE, PP en PVC.
Beste Herman van Dam en Jos Peters,
Boeiende discussie, waarvan ik denk dat ieders mening redelijk is, dus een waarheid-in-midden benadering zou een kans kunnen zijn en wellicht het onderzoeken waard. Suggesties zijn:
1) water infiltreren op de lage flank van de Veluwe, b.v. het Apeldoorns kanaal heeft nu ook een infiltrerende werking, nabij dit kanaal an een waterwinning wellicht wel zonder negatieve invloed op Veluwe massief te veroorzaken.
2) water gebruiken dat in wintermaanden uit de sprengen stroomt ook op de flank van de Veluwe, zodat sprengen blijven stromen en laaggelegen beken een redelijk debiet behouden (al is het debiet dan lager dan huidig).
vriendelijke groet, Gerrit Schouten (hydroloog en geboren op de oost-Veluwe)
Moeten we ons al zorgen gaan maken om het oppervlaktewater?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.