Het bestrijden van de invasieve plant de Japanse Duizendknoop bezorgt de waterschappen hoofdbrekens. Waterschap Aa en Maas wil de komende jaren gaan inzetten op begrazing door schapen en, vooral, bestrijding met heet water. “Als we die plant maar op z’n plek kunnen houden, ben ik tevreden.”

De Japanse Duizendknoop is een invasieve exoot. De plant verspreidt zich snel, de lange wortels zorgen voor schade aan dijken en oevers en tot overmaat van ramp blijkt de plant moeilijk te bestrijden. Waterschappen experimenteerden onder andere al met elektrocutie, het uitzetten van de Japanse bladvlo en het afgraven van grond.

De bestrijding met heet water is ook een methode die al eerder werd toegepast. De provincie Gelderland liet vorig jaar onderzoeken of het spuiten van heet water op de Duizendknoop succesvol kon worden ingezet en kwam tot een negatieve conclusie. Waterschap Aa en Maas ziet dat anders. “Mensen denken bij bestrijding vaak aan vernietiging van de plant”, zegt Thijs Ploegmakers. Hij is gebiedsbeheerder bij Aa en Maas en is verantwoordelijk voor de nieuwe testen van de bestrijdingsmethode met heet water.

“Maar zolang we nog geen middel hebben dat de plant echt kan verwijderen – een methode die ooit echt wel zal komen - zullen we tevreden moeten zijn met bestrijding op zo’n manier die de verspreiding van de plant in elk geval tegengaat.”

Na een test bij het plaatsje Haps is Ploegmakers overtuigd geraakt van de potentie van het bestrijden met heet water. “We gaan de test op ruim twintig locaties herhalen dit najaar. De eerste resultaten zijn goed, maar pas over een paar jaar weten we of deze methode echt doet wat we er van verwachten. De wortels van de Duizendknoop houden het immers moeiteloos een paar jaar vol. Het is trouwens niet zo dat we alleen met heet water willen bestrijden. Op een andere plek zetten we bijvoorbeeld schapen in. Bij intensieve begrazing lijkt dat ook goede resultaten op te leveren.”

De provincie Gelderland kwam eerder overigens tot de conclusie dat de bestrijdingsmethode met heet water niet alleen onvoldoende resultaat opleverde, maar ook te duur was. Ploegmakers denkt daar anders over. “Elektrocutie is veel duurder en leidt bijvoorbeeld niet tot enorm veel betere resultaten. Het water dat we gebruiken wordt met een speciale wagen uit de industrie gehaald waar het als koelwater is gebruikt. Dat leidt tot een aanpak die niet alleen gunstig qua kosten, maar ook nog circulair is.”

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
People in conversation:
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • This commment is unpublished.
    Michiel Doude van Troostwijk · 1 months ago
    Het is mijn ervaring dat als je de dikke stengels onder een knoop op zeg 30 cm hoogte afknipt, de stengel opvult met paar procentige glyfosaat, alles in de directe omgeving aan plant mee gaat. Je dood dan via de wortel ipv het blad en er naast spuiten...
    Heet water, electrocutie, afdekken, allemaal leuk, maar beperkt effectief en mega duur.
    Over zulke grote hoeveelheden gif hebben we het nou ook weer niet......
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Hetty AdamsHetty, ik ben het niet met je oneens dat de voorgestelde ingrepen waarschijnlijk zinvol zijn, en waarschijnlijk "no regret". En een fijn klusje voor vrijwilligers om sleuven door het bos te trekken met aan de zijkant een mini-dijkje. Mijn vraag betreft vooral de opzet van het onderzoek. Want als er "bijna nooit" een hoosbui valt, dan voegt zo'n minidijkje ook bijna nooit iets toe. Bij goed onderzoek hoort ook een discussie over de conclusies en aanbevelingen. Anders gaan allerlei clubjes straks "sleuven trekken". Een kans op een hoosbui op een perceel kleiner dan bijv. 5% betekent een kans van 1x in de twintig jaar. Met een spreiding tussen 1 jaar en 80 jaar. Of zoiets. En daarvoor ga je het oude oppervlak van de Veluwe over een grote oppervlakte verstoren?
@Hans Middendorp AWPHans, het water van kleinere buien wordt dan ook vast gehouden. Ik vind dit een mooie ingreep, die meteen ook mogelijkheden biedt om de kleine waterkringloop te herstellen. Mits dat er naast de slootjes meerjarig oogstbaar/eetbaar groen wordt geplaatst, dat helpt dan weer met verdamping waardoor de temperatuur daalt juist door de verdamping. De regentrigger bij herstel van de kleine waterkringloop, waardoor die buien zich niet meer samenpakken maar gelijkmatig verdeelt uitregenen ook achter de veluwe op de hoge zandgronden. Oogstbaar is b.v. voederbomen als veevoer.
Mooie studie en uitkomsten die goed passen met wat je zou verwachten. Maar... er is gerekend met hoosbuien van 60 mm in één uur. Dan snap ik dat afstroming over het oppervlak plaats vindt. Maar negentig procent van de buien is minder dan 10 of 20 mm en dan is er gewoon inzijging van hemelwater in de bodem en helemaal geen oppervlakkige afstroming. Hoosbuien komen weliswaar steeds vaker voor, maar zijn toch vooral zeer plaatselijk. Het kan dus jaren duren voor een bepaald perceel door een hoosbui wordt getroffen. Toch?
Bedankt voor deze aanvullende opinie op ons artikel. Wij hebben als auteurs vanuit TAUW en HDSR uw opinie met interesse gelezen en willen graag een reactie geven.
De aanleiding van het onderzoek waren klachten die HDSR ontving van omwonenden over overstortlocaties. Naast een feitelijke weergave van de situatie van de watergang en de ecologische toestand, was de beleefwaarde van omwonenden een belangrijke component in het onderzoek. We hebben er voor gekozen het onderzoek en artikel verder neutraal te houden en onze mening als onderzoekers en initiator van het onderzoek buiten beschouwing te laten.
Natuurlijk zijn wij het met u eens dat doekjes en vuil in het water onwenselijk zijn. In het uitgebreidere online artikel gaan we wel in op de nodige verbeterpunten om effecten die nu buiten het onderzoek zijn gevallen, beter in beeld te krijgen. Daaronder benoemen wij ook een manier om de hoeveelheid doekjes en vuil in het water beter te monitoren.
Uw grootste zorg over dat we geen heftige zomerse onweersbui in het onderzoek meenemen, erkennen wij. De zomer van 2021 was niet extreem warm, waardoor de zuurstofloosheid na een overstort niet direct heeft geleid tot vissterfte. Hierdoor lijkt het alsof het effect beperkt is. Maar we zien wel dat overstorten gedurende de zomer tot zuurstofarme condities leiden. Dit is ecologisch gezien zeer onwenselijk.
Dat dit niet direct naar voren komt in de titel, is een keuze. Daarin is de aanleiding van het onderzoek als uitgangspunt genomen, wat heeft geleid tot een onverwacht inzicht: namelijk dat omwonenden van de onderzochte locaties over het algemeen beperkt hinder ondervinden van overstorten. Dit betekent dus niet dat er geen effect is.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!