Een nieuw procedé voor het maken van hoogwaardige biodiesel uit zuiveringsslib wordt getest in de praktijk op Europees niveau. In Rotterdam komt er een proefinstallatie.

Het grootschalige project heet TO-SYN-FUEL. Hieraan doen bedrijven en kenniscentra uit vijf Europese landen mee. Zij doen de komende jaren praktijkonderzoek naar een nieuw procedé waarbij zuiveringsslib als grondstof wordt gebruikt voor biobrandstof voor voertuigen. De officiële kick-off was begin mei. De kosten van het project zijn begroot op 14,5 miljoen euro. De Europese Unie betaalt hiervan het grootste deel vanuit het onderzoeks- en innovatieprogramma Horizon 2020.

Nederland levert een belangrijke bijdrage aan TO-SYN-FUEL. ENGIE Services bouwt in Rotterdam een proefinstallatie. Naar verwachting wordt in 2018 gestart met de productie van biodiesel. Slibverwerking Noord-Brabant (SNB) dat gevestigd is op Moerdijk, gaat hiervoor het slib leveren. SNB is eigendom van zes waterschappen en de grootste verwerker van zuiveringsslib in ons land.

Het maken van biodiesel uit slib is een nieuwe ontwikkeling, vertelt directeur Marcel Lefferts van SNB. “Wereldwijd wordt veel werk gemaakt van de productie van biobrandstof voor voertuigen. Er worden grondstoffen als afval, houtsnippers en palmolie gebruikt. Maar nog niet slib dat overblijft bij de zuivering van afvalwater. Terwijl dat juist een heel interessant product is. Slib is goedkoop en in grote hoeveelheden beschikbaar. Ook is slib volgens ons zeer geschikt om hoogwaardige biodiesel te maken.”

Het doel van het project is om de technische en economische waarde van het innovatieve procedé aan te tonen. De kern is de technologie Thermo Catalytic Reforming. Dat wordt gecombineerd met drukwisseladsorptie en hydrodeoxygenation. Het komt erop neer dat met behulp van pyrolyse, een thermisch kraakproces, biodiesel uit slib wordt geproduceerd. Lefferts: “De basistechniek werkt en is in het lab bewezen. We schalen het procedé nu op. Daarnaast is het belangrijk om deelprocessen te koppelen tot een continu proces.”

De deelnemers aan het project spreken zelfs al van honderd fabrieken die 32 miljoen ton organisch materiaal per jaar kunnen omzetten in biobrandstof. “Een leuk vergezicht”, zegt Lefferts. “Maar het geeft wel goed het grote potentieel van de techniek aan. Ik zie dit als een belangrijke ontwikkeling op weg naar de circulaire economie. We zullen zelf in eerste instantie enkele duizenden tonnen slibkoek aan de proefinstallatie in Rotterdam leveren. De bedoeling is dat onze eigen vrachtwagens op de geproduceerde biodiesel gaan rijden.”

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Eens met insteek van Hans Middendorp. Droge voeten is geen vanzelfsprekendheid meer en verhogen van de waterschapslasten ligt voor de hand. Ook al gaat het om wateroverlast op straat; het watersysteem is immers een geheel. Waterschappen moeten m.i. wel veel vroeger betrokken worden bij strategische planvorming rond woningbouw e.d. zodat problemen met wateroverlast (en ook verdroging) vooraf beter voorkomen kunnen worden.
Heel bijzonder dat de Unie van Waterschappen om extra geld vraagt aan het Rijk voor klimaatadaptatie, terwijl de waterschappen juist hun onafhankelijkheid koesteren en ook hun eigen belasting heffen. Klimaatadaptatie is vooral waterbeheer, waarin ook hemelwateroverlast en verdroging structureel een plek moeten krijgen. Financiële dekking voor klimaatadaptieve maatregelen komt dan logischerwijs uit een opslag op de bestaande watersysteemheffing, of uit een nieuwe klimaatheffing door de waterschappen.
Hulde! We zijn op weg naar een waterbewuste samenleving daar ben ik van overtuigd. Het zal op alle schalen en niveaus moeten. Maar ik maak me zorgen, maak me druk maar vegeet niet te spelen. Ook Leonardo da Vinci raakte zo geinteresseerd in water omdat de problemen in zijn tijd met water heel groot waren en economieen (gemeenschappen in vrede) er aan ten over konden gaan. Maar toch speels volhouden. Ik ga sneeuw verzamelen met de kleinkinderen, misschien wel sneeuw maken. De mens moet blijven geloven dat hij inventief is en optimistisch mag zijn.
Er kan toch ook kanalen gegraven worden naar de Dode zee en of Sahara.
Ik zou videocamera's plaatsen in het zicht en verdekt opgesteld.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.