secundair logo knw 1

De Europese Unie wil dat de Europese bodem in 2050 gezond is en werkt aan wetgeving om dat doel te bereiken. Een groep wetenschappers, waaronder Wim van der Putten (NIOO-KNAW), publiceerde in Science een artikel met aanbevelingen en uitdagingen. ‘Wetgeving moet handhaafbaar zijn en op globale schaal positieve effecten hebben.’

“Het is niet best gesteld met de gezondheid van onze bodem”, stelt Van der Putten. “Tot nu toe is er altijd vooral gekeken naar de bodemkwaliteit, waarmee bedoeld werd hoeveel voedsel een bodem kan produceren.”

Wim van der PuttenWim van der PuttenMaar een bodem heeft meer functies. Daarbij kan volgens Van der Putten gedacht worden aan bescherming tegen ziektes of het tegengaan van de gevolgen van klimaatverandering. “We zien nu bijvoorbeeld al dat bodems die veel produceren, minder goed in staat zijn om water vast te houden. Gezonde bodems zijn trouwens ook goed voor de waterkwaliteit. Zonder gezonde, biodiverse bodem geen gezonde samenleving. Daarvoor is de biologisch juiste samenstelling van de bodem dus enorm belangrijk.”

In het artikel pleiten de onderzoekers ervoor om de Europese wetgeving handhaafbaar en meetbaar te maken. “Een gezonde bodem zit vol organismen. Het wordt veel te duur en te complex om dat allemaal te gaan meten. Sterker nog, dan loop je het risico dat Europese landen om die reden afhaken bij de Europese regelgeving.”

Van der Putten wil daarom dat er een zo eenvoudig mogelijk meetinstrument komt. “Het zou mooi zijn als we bodemorganische stof als proxy kunnen nemen voor de gezondheid van de bodem. Daar zou je een ondergrens aan kunnen verbinden. Boven die grens is de gezondheid van de bodem dan in orde. Of dit een goede maat is, dient nog wel te worden geverifieerd.”

Naast het belang van handhaafbaarheid van de komende Europese regels wijzen de onderzoekers ook op de wereldwijde samenhang van bodemgezondheid. Hun artikel kreeg niet voor niets de titel ‘Soil biodiversity needs policy without borders’. “Mensen realiseren zich vaak niet dat de bodemkwaliteit wereldwijd wordt bepaald. Onze dieren eten soja uit Zuid Amerika. Daardoor hebben wij te maken met eutrofiëring en raakt daar de bodem uitgeput. Het is dus belangrijk om wereldwijd te kijken en deze Europese wet zou ook andere landen en regio’s moeten stimuleren om hun eigen bodem te beschermen.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Mooi verwoord. Het kabinet in spé heeft velen verleid met termen als 'het geven van duidelijkheid', terwijl er in de praktijk door in te zetten in bewezen niet duurzaam beleid, er grote onzekerheden gaan ontstaan. Ook hier moet het gezegde van 'de wal keert het schip' zich klaarblijkelijk nog maar weer eens in de praktijk gaan bewijzen.
Geheel eens met de reactie van dhr. Peters. "Natuur is leuk", maar even niet als het de landbouw in de weg zit. Dan poetsen we het weg als lastig (kleine snippers??) of ongewenst. Gemiste kans want, afgezien de intrinsieke verantwoording die de overheid en haar burgers heeft voor het behoud van onze natuur is het ook van groot belang voor drinkwater, economie (recreatie/vestigingsklimaat), wetenschap en het welbevinden van miljoenen mensen. En dat poets je niet weg tegen de marginale landbouw- en visserijbelangen. 
Ik vond het regeerakkoord een verademing na jaren waarin de werkende meerderheid de hobbies van allerlei clubs betaalde. Als kostwinner betaalde ik sowieso elke maand al een flinke boete. Er is in het hele akkoord toch ook geen enkele veroordeling te lezen voor mensen die vrijwillig kiezen "groen" te leven? Als je dat wilt, ben je toch vrij daarin?
Passende citaten: "Er wordt ingezet op: Een nieuwe, regio-specifieke derogatie van de Nitraatrichtlijn (gebaseerd op gemeten waterkwaliteit zoals in andere landen). En nog een: Daarvoor worden voor natuur, waterkwaliteit, klimaat en luchtverontreiniging waar mogelijk bedrijfsspecifieke emissiedoelen geformuleerd." Wat zijn dat voor criteria? In welke regio's moet dan worden gemeten en waar en bij welke bedrijven passen we dan welke criteria toe? Wie gaat al die gegevens verzamelen en al die metingen desgewenst opnieuw doen? Hoe lang gaat dat duren en hoeveel vervuiling moeten we dan nog toestaan?  En waar slaat 'waar mogelijk' op? We weten toch allang welke industriële vervuiling er is, waar die zich bevindt, en er is toch een kaderrichtlijn water? Dit gaat inderdaad over een ander land. Een ongewenst land.
Tja Jos, Nederland weer van “ons”. Het lijkt mij dat er verschillende “ons” zijn. In veel herken ik mij niet. Kennelijk behoor ik tot een ander “ons”. De “plannen”, ik word er nogal verdrietig van. Ik heb veel bewondering voor jou strijd en lees jouw publicaties graag.