Het grootste deel van de gevallen neerslag in het Nederlandse deel van het Geuldal is opgevangen en vastgehouden in bodem. Daardoor zijn grotere overstromingen langs de Maas voorkomen. Dat concludeert Natuurmonumenten op grond van een onderzoek naar de wateroverlast vorig jaar zomer in Limburg.

In opdracht van Natuurmonumenten onderzocht het Nijmeegse Bureau Stroming hoe het hoogwater in juli 2021 kon ontstaan en in hoeverre natuurlijke maatregelen kunnen helpen bij het vasthouden van water en het voorkomen van noodsituaties.

Uit dit onderzoek blijkt dat 80 tot 85 procent van de gevallen neerslag in het Nederlandse deel van het Geuldal niet direct is afgestroomd naar de beken en de Maas. Het water werd vertraagd door vegetatie, bijvoorbeeld door bladeren van bomen en struiken, en zakte in de bodem.

Ook natuurlijk landgebruik was een belangrijke factor. Vooral verhard oppervlak, en in mindere mate maisakkers en gesteente, zorgden voor een snelle afvoer.

Bodem
In het Belgische gedeelte van het Geuldal is meer water in de beken terechtgekomen, maar ook daar werd nog altijd ongeveer 50 tot 65 procent geborgen. De onderzoekers verklaren het verschil door het type en de dikte van de bodem. Het Nederlandse deel van het stroomgebied bestaat grotendeels uit dikke löss- en grindbodems, waar veel water in weg kan zakken. In het Belgische deel is de bodem veel dunner en minder geschikt om water vast te houden.

De grootste klimaatbuffer echter was het dal van de Geul zelf, constateren de onderzoekers. "Deze vlakte is in het Nederlandse deel vaak honderden meters breed en kon voor een groot gedeelte overstromen. Tijdens de hoogste waterstand stond bijna 1000 hectare land onder water, waardoor zeer veel water (ongeveer 50 procent van wat onderweg was) kon worden geborgen en vertraagd. Hierdoor liepen de waterstanden stroomafwaarts niet verder op. Zonder deze bufferende werking van het Geuldal was de waterstand in Valkenburg en Meerssen nog veel hoger geweest."

Kruidige graslanden
Volgens de onderzoekers vormen natuurlijke maatregelen kansrijke oplossingen voor toekomstige hoogwaterproblemen. Ze doen een aantal aanbevelingen, zoals het omzetten van akkers op hellingen in kruidige graslanden, het verwijderen van drainage en het laten liggen van boomstammen en takken in beken.

Natuurmonumenten wil de conclusies delen met Nederlandse en Belgische partners en hen enthousiasmeren om daarmee aan de slag te gaan, liefst in internationale samenwerking. "We kunnen het niet alleen."

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe kan het zijn dat na het laatste hoogwater vorig jaar zomer alle vis verdwenen is uit ons water in de Strang naast de rivier de Waal.
Mooi initiatief. Kijk bij het opstellen van de kosten niet alleen naar die van een dergelijk installatie maar ook naar de maatschappelijke kosten als niets doet.
Ik begrijp niet waarom voedselzekerheid geborgd zou moeten zijn. Als dat zo is, dan moeten we sierteelt, als bloembollen en lelies, niet meer subsidiëren en er voor zorgen dat de landbouw voedsel voor mensen produceert, en niet voor dieren.
@Hans MiddendorpBen het de laatste tijd niet vaak met je eens, maar deze keer wel. Terechte vragen, want ik vind het ook een vaag en ongrijpbaar verhaal.
In de titel staat: "cultuurverandering nodig". Uit de tekst blijkt dat er een transitie nodig is (niet verwonderlijk) en dat er gewerkt wordt aan een "routekaart'. Maar wat zijn nou precies de (tussen) resultaten en welke cultuurverandering is er nodig?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!