0
0
0
s2sdefault

Zeshonderd jaar geleden braken de dijken door tijdens de Sint-Elisabethsvloed en daardoor verdronken meer dan tweeduizend mensen in de graafschappen Zeeland en Holland. De watersnoodramp wordt anderhalf jaar lang herdacht met een reeks van activiteiten. Vandaag is een online belevingscentrum geopend.

De Sint-Elisabethsvloed die in de nacht van 18 op 19 november 1421 plaatsvond, is een van de ergste overstromingen uit de Nederlandse geschiedenis. Dertig dorpen werden verzwolgen door het water en het natte gebied van de Biesbosch ontstond. Het is tevens een waarschuwing uit het verleden, want het dijkbeheer was indertijd ernstig verwaarloosd.

In het themajaar 600 jaar Elisabethsvloed wordt op uiteenlopende manieren aandacht besteed aan de ramp. Zo organiseren enkele musea exposities en worden er diverse wandel- en fietstochten gehouden. Ook verschijnen er speciale publicaties. In Dordrecht vindt in oktober het tiendaagse Tij Festival plaats, waarbij met lichtprojecties en kunstwerken de gevolgen van klimaatverandering worden getoond. De herdenking duurt tot en met september 2022.

Ruimtes over verleden, heden en toekomst
De opening van het virtuele belevingscentrum is feitelijk de aftrap van het themajaar. Dit is een initiatief van waterschap Hollandse Delta in samenwerking met waterschap Brabantse Delta, Hoogheemraadschap van Delfland, waterschap Rivierenland, het Hoogwaterbeschermingsprogramma en Rijkswaterstaat. Op een interactieve manier wordt het verhaal over de ramp verteld en ook hoe Nederland nu en in de toekomst omgaat met waterveiligheid.

Het filmpje De kracht van het water geeft een korte introductie. Verder kunnen in het belevingscentrum drie ruimtes worden bezocht. Wie de ruimte Verleden betreedt, kan een radio-uitzending ‘van destijds’ beluisteren en een bijzondere historische kaart bekijken. Ook is er aandacht voor de legende van het wiegje van Beatrijs; een vondeling die op wonderbaarlijke wijze overleefde.

De bezoeker van de ruimte Heden kan waterwandelingen downloaden, meedoen aan geocaching en informatie lezen over waterveiligheid vandaag de dag. In de ruimte Toekomst gaat het om de beschermingsmaatregelen die de waterschappen willen nemen. Hierbij komt ook aan bod welke innovatieve oplossingen ze gebruiken. De informatie en het aanbod worden regelmatig vernieuwd.

Vloed basis voor huidig watersysteem
Volgens deltacommissaris Peter Glas legde de watersnoodramp uit 1421 de basis voor de manier waarop het huidige watersysteem met waterschappen als dijkbewakers is ingericht. “In het belevingscentrum voel je de kracht van het water en zie je hoe we al eeuwenlang de strijd tegen het water voeren. Maar we leren ook weer hoe we kunnen leven mét het water. Het centrum maakt de bezoekers op een indringende manier bewust van het belang hiervan, nu en in de toekomst.”

 

MEER INFORMATIE
Bezoek online belevingscentrum
Website 600 jaar Elisabethsvloed
 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Ik verbaas me over deze suggestie. Mij komt het voorstel van Hans Middendorp over als een motie van wantrouwen naar de kiezers en naar de huidige gekozenen in de waterschappen. Een door de kiezers uit verschillende lijsten gekozen bestuur vertegenwoordigt toch per definitie de maatschappelijke belangen? Verstroping van de besluitvorming door een adviescommissie in te voeren die uit vertegenwoordigers van allerlei belangengroepen bestaat, levert geen meerwaarde.
Het is aan het ambtelijk apparaat en de bestuurders van het waterschap om, net zoals bij een gemeente of provincie, de verschillende maatschappelijke belangen bij de voorbereiding en de besluitvorming te betrekken. Daartoe zal men met al die belangengroepen contacten onderhouden, zoals nu ook al gebeurt. Maar dat is iets anders dan elke keer verplicht advies te moeten vragen. De door mij om zijn deskundigheid gewaardeerde AWP zou dit voorstel echt nog eens moeten heroverwegen.
Groet, Piet Oudega (HHNK, PvdA)
Hallo Hans, hele goede gedachte. Ik denk dat de geborgde zetels door hun sterke eigenbelang zorgen voor een veel te behoudend waterschap waar innovatie nauwelijks een kans krijgt. Daarbij weten ze het altijd zo te draaien dat de kosten niet eerlijk worden verdeeld en daarvan is de burger de dupe. Al met al denk ik dat een geheel gekozen bestuur sneller en beter tot besluitvorming kan komen en dat er een hoop bestuurlijke drukte kan worden voorkomen.
Een adviescommissie met alle belangengroepen is dan beter.
groet, Fokke
Dag Hans: ik deel je gedachtengang. Er is één nadeel. Het draagt weer bij aan de ‘bestuurlijke drukte’ waar we allemaal last van hebben. Ik vind de optie waarbij geborgden een kwaliteitszetel krijgen, met een maximum van drie per waterschap, daarom ook een aantrekkelijke optie.
Groet van Adriaan
Citaat: 'De Unie wijst erop dat de waterschappen komend jaar meer dan ooit tevoren investeren in veilige dijken en in schoon en voldoende water: 1,8 miljard euro.' Maar de Unie 'vergeet' te melden dat deze 1,8 miljard de opbrengst is van de Watersysteemheffing voor alle waterschappen samen. Dat is dus niet *extra* geld, maar reguliere financiering van droge voeten en schoon water. Het is mooi om dit geld voor de kerntaken van de waterschappen te labelen als een klimaatbeheer, maar er blijft dus extra geld nodig om, zoals de Unie stelt: "Er is wel extra rijksgeld voor decentrale overheden nodig om Nederland versneld aan te passen aan weersextremen."
Het pleidooi van VNG, IPO en Unie voor 1,8 miljard euro voor uitvoering van het Klimaatakkoord (2022-2024) is niet gehonoreerd. Maar als het Rijk de kosten voor klimaatadaptatie niet wil betalen, dan zit er voor de waterschappen niets anders op om naast de watersysteemheffing een aparte klimaatadaptatie-heffing in te voeren. Een heffing van 2 tientjes voor alle tien miljoen huishoudens in Nederland levert 200 miljoen per jaar op. Over drie jaar is dat 600 miljoen en dat is precies één-derde van het bedrag van 1,8 miljard dat VNG, IPO en Unie samen vragen. Zo eenvoudig kan het zijn.
Er wordt 6,7 miljard euro uitgetrokken voor klimaat en het deltaprogramma zoetwater krijgt 100 miljoen. Dat is dus ongeveer 1,5% van dit enorme bedrag. Verder is in 2018 besloten om het Deltafonds uit te breiden van het wegwerken van de achterstand in het onderhoud van dijken naar wateroverlast door klimaatverandering. En nu moet er volgens de deltacommissaris 800 miljoen bij. Wie kan dit balletje-balletje nog volgen? Volgens mij komt het deltaprogramma dus nog steeds structureel geld tekort. Enige journalistieke duiding is wel op z'n plaats!

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.