0
0
0
s2smodern

Een flink deel van de slijtage van autobanden komt in het watermilieu terecht. Dat blijkt uit een studie van het Amerikaanse wetenschappelijke adviesbureau Cardno Chemrisk en onderzoeksinstituut Deltares uit Delft.

Beide instituten deden in opdracht van de Europese Band en Rubber Productie Associatie (ETRMA) studie naar de verspreiding van de deeltjes rubber die vrijkomen bij slijtage van autobanden. De associatie wil meer inzicht hebben in de wijze waarop de deeltjes zich verspreiden en waar ze uiteindelijk terecht komen.

1,3 miljoen ton
Bekend is dat de fragmenten samenklonteren met slijtsel van de weg en dat deze deeltjes (tyre and road wear particles, kortweg TRWP) in het milieu terecht komen. Volgens schattingen gaat het om grote hoeveelheden, uit een eerder dit jaar gepubliceerd onderzoek van Stefan Wagner en anderen zou blijken dat het voor heel Europa om jaarlijks 1,3 miljoen ton gaat.

De deeltjes zijn een soort microplastics, schrijft Deltares op zijn website. Over de schadelijkheid van de deeltjes is nog niet veel te zeggen, stelt onderzoeker Arjen Markus desgevraagd: “We weten uit laboratoriumproeven dat het zeker milieu-effecten kan hebben, maar het is vooralsnog niet te zeggen bij welke concentraties de grens ligt.”

Een groot probleem is echter dat een flink deel achterblijft in de waterbodem, aldus de onderzoeker. “Wat betekent dat er een accumulatie plaats vindt over de jaren. Dus op een gegeven moment zouden zich de effecten kunnen openbaren, zelfs al is er nu nog niets van te merken.”

Proefgebieden
De wetenschap dat TRWP ook in de waterbodem terecht komen, blijkt uit de studie die Cardno Chemrisk en Deltares hebben gedaan. Voor het onderzoek gebruikten de instituten de Seine (Frankrijk) en de Schelde (Frankrijk en België) als proefgebieden. Volgens de studie komt 18 procent van de TRWP uiteindelijk in het watermilieu terecht.

Een fors deel daarvan (90 procent) zakt en komt in het sediment terecht. Een klein deel (2 procent) wordt met het water meegevoerd en komt uiteindelijk in het estuarium en mogelijk de zee terecht. Markus: “Fijne lichte deeltjes hebben de neiging te blijven zweven en worden dus meegevoerd door de stroming, terwijl zware deeltjes gemakkelijker kunnen bezinken.”

Met de studie is er nu, zo claimen beide instituten, meer zicht op de hoeveelheid slijtstof van banden en wegen die op het land, in de rivieren of waterbodem achter blijft en welk deel uiteindelijk in het water verder wordt getransporteerd. De resultaten worden gebruikt door het zogeheten Europese TRWP-platform dat als doel heeft om de verontreiniging door de slijtstof van banden en wegen te verminderen.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Ach ach....wat een idioterie 'op het IJsselmeer kan t behoorlijk spoken', dus dempen we de boel????
Duizenden en duizenden watersporters weten alles van het IJsselmeer, vissers die er dagelijks hun brood verdienen, weten alles van het IJsselmeer.
Deze flauwekul is gewoon bedoeld om de boel tzt dicht te gooien!!!!
Over het merken van een van deze vissoorten, nl de zeeforel. Op deze vis vist een kleine groep liefhebbers in de voordelta nabij het Haringvliet en Waterweg.
Elk jaar vangen we diverse mooie vissen die natuurlijk worden teruggezet. Misschien kan dit kleine groepje sportvissers op deze manier een grote bijdrage leveren.
Ook in dit waterschap laat het bestuur dus zijn oren hangen naar de boeren. Want waarom wordt er, voordat er een beslissing wordt genomen over het zoutgehalte, wél met hen gesproken en niet met bijvoorbeeld natuurorganisaties?
Hoe moeilijk kan het zijn. Stel de stuwen wat hoger in en het lagere veen komt weer onder water te staan. Kost niks. Scheelt al wel gelijk veel aan het inklinken van het veen en de uitstoot van CO2. Misschien moet de tractor dan wat lichter worden of moeten we gewoon het groene hart weer het oerbos van Nederland laten worden. Al die vlakke weilanden met nauwelijks een koe er op is toch ook niks. CO2 uitstoot omlaag door waterpeil omhoog!
@Pieter den Besten Interessante conclusies naar aanleiding van onderzoek naar governance Marker Wadden. Cultuurverschillen van organisaties kunnen bijdragen aan beter resultaat van samenwerking. Samenstelling van het projectteam is doorslaggevend, dat is ook mijn ervaring bij complexe inrichtingsvraagstukken, waarbij niet het van belang is een koppeling tussen theorie en praktijkkennis te maken. Ik hoop dat de conclusies voor betere governance bij andere inrichtingsprojecten opgevolgd worden, zodat er nog betere resultaten gerealiseerd kunnen worden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.