0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Het Waterloopbos in Marknesse krijgt vanwege de status van iconisch monument een extra subsidie van een half miljoen euro. Dit bedrag wordt gebruikt voor de restauratie van oude waterloopkundige modellen.

Het Waterloopbos is een bijzonder erfgoed in de Noordoostpolder. Hier was van 1954 tot 1996 het Waterloopkundig Laboratorium ‘De Voorst’ gevestigd, eigenlijk een speeltuin voor ingenieurs. In het bos liggen 32 historische schaalmodellen, waarmee in honderden onderzoeken binnen- en buitenlandse waterstaatkundige werken zijn doorgerekend en getest. Door de opkomst van computermodellen werd het openluchtlaboratorium overbodig. Sinds 2002 is het gebied eigendom van Natuurmonumenten, die het toegankelijk maakte voor iedereen. In 2016 is het Waterloopbos een rijksmonument geworden.

Het Waterloopbos krijgt nu een opknapbeurt, vertelt Ingrid Scholten, boswachter communicatie en beleven bij Natuurmonumenten. “Wij hebben in 2016 een ontwikkelagenda voor een periode van tien jaar opgesteld. Ons streven is om door het aantrekkelijker maken van het gebied het bezoekersaantal te verdubbelen naar 150.000. Daarom is een nieuwe entree gerealiseerd en komt er een nieuw horecagebouw. Ook zorgen we voor een betere tekst en uitleg bij de modellen, onder meer door het gebruik van augmented reality.”

De bedoeling is om de meest markante schaalmodellen en belangrijkste stuwen te restaureren. Het gaat onder meer om een model voor fundamenteel ontgrondingsonderzoek, een model voor verbreding van het Noordzeekanaal en modellen voor de haven van IJmuiden en een oliehaven in Libië. De 240 meter lange Deltagoot die nog tot 2016 in gebruik was, is in 2018 al omgevormd tot een kunstwerk. 

 'We willen het volledige verhaal van het waterloopkundig laboratorium vertellen'

“In totaal willen wij tien modellen restaureren”, zegt Scholten. “Hiermee kunnen we het volledige verhaal van het voormalige laboratorium vertellen. Onlangs is begonnen met het herstel van de Golfbak Deltawerken met bijbehorende romijnstuw.”

De restauratie krijgt een impuls door een extra subsidie van een half miljoen euro van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. In totaal stelt het ministerie 35 miljoen euro beschikbaar voor twaalf iconische monumenten. Scholten: “Wij kunnen met het geld een of twee schaalmodellen restaureren. Waarschijnlijk één want het is een kostbare aangelegenheid. Er is nog geen definitieve keuze gemaakt, maar het havenmodel IJmuiden gooit hoge ogen. Hier is vroeger de impact van veel grotere zeeschepen onderzocht.”

Vindt Scholten het niet jammer dat niet alle modellen worden gerestaureerd? “Nee, dit zou niet alleen onbetaalbaar maar ook onwenselijk zijn. Het gaat om een goede balans tussen cultuurhistorische waarde en natuurwaarde, want het Waterloopbos is ook een uniek natuurgebied. Daarom laten we bij een deel van de modellen de natuur haar gang gaan.”

 

MEER INFORMATIE
Bericht van Natuurmonumenten
Ontwikkelagenda Waterloopbos
Algemene informatie Waterloopbos
Ministerie van OCW over de subsidie

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

De stelling dat de gemiddelde waterschapslasten met 3,6% stijgen als gevolg van extra investeringen in de gevolgen van klimaatverandering tegen te gaan, wordt niet onderbouwd. Een waterschap met een begroting van 100 miljoen zou dan een extra klimaatoroject uitvoeren van 3,6 mln euro? Een goede journalist gaat dat natuurlijk checken, toch??
De titel van dit artikel is nietszeggend en had net zo goed kunnen luiden: 'bij alle watergedragen installaties is er een legionellarisico'. Legionella groeit nou eenmaal in een waterig milieu. Omdat risico het product is van kans en effect gaat het in werkelijkheid om de kans dat legionella kan groeien en het effect daarvan voor de omgeving.
Het risico (als resultante) kan dan gewoon heel erg klein zijn en is dat in de meeste gevallen waarschijnlijk ook. De kans op vermeerdering van legionella in een watersysteem houdt verband met veel factoren waarvan de temperatuur de belangrijkste is. De cases in Boxtel en Son hebben geleerd dat hoge temperaturen (> 30 grC) van het afvalwater hoogstwaarschijnlijk een belangrijke rol hebben gespeeld.
Het is ook al langer bekend dat Legionella pneumophila (als gevaarlijkste soort) vooral bij die temperaturen optimaal groeit. Bij effectieve afdekking en afzuiging van een bassin kan het effect naar de omgeving in feite naar nul worden gereduceerd en daarmee het risico! Het is onzinnig om dat op voorhand voor alle systemen te gaan eisen, want de kans op vermeerdering van Legionella pneumophila in biologische systemen met temperaturen < 30 grC zal ongetwijfeld een stuk kleiner zijn. Laten we dat eerst goed onderzoeken.
Verder is het onbegrijpelijk dat de Omgevingsdiensten inzetten op een doelvoorschrift met een harde eis dat er geen legionella in de lucht en het effluent zit. Het is namelijk praktisch gezien gewoon niet haalbaar en het leidt tot hoge maatschappelijke kosten en de toevoeging van veel ongewenste desinfectiemiddelen van effluenten. Vergeet niet dat in de lucht en het effluent van een gemiddelde RWZI ook Legionella pneumophila wordt aangetroffen (in aanzienlijk lage concentraties als bij de zuivering in Boxtel). Hoe zou je in de zuivering Legionella moeten bestrijden? Moeten we al ons RWZI-effluent gaan chloren of met UV behandelen?
Ik lees hier een typisch voorbeeld van een overheid die neigt tot een overreactie om in de toekomst elke aansprakelijkheid te kunnen weerleggen. Ondertussen wordt een groot deel van de industrie opgezadeld met het maken van hoge extra kosten voor het bestrijden van een relatief laag risico.
Jan Pronk maakte ooit als Minister van VROM dezelfde fout bij de Tijdelijke Regeling Legionellapreventie die zo'n beetje voor alle collectieve leidingwatersystemen in Nederland het legionellarisico moest gaan indammen. Dat moest worden teruggedraaid (naar alleen de prioritaire instellingen) want de maatschappelijke kosten die dat veroorzaakte waren simpelweg te hoog.
Leuk dat jullie aandacht besteden aan de notitie over de Nationale analyse waterkwaliteit, maar de stof die het meest overschrijdt is niet aluminium, maar ammonium. Als je dat wijzigt in de titel en tekst van de laatste alinea, klopt het verhaal weer.
Helaas zijn de filmpjes niet via het YouTube kanaal te vinden.
Grappig dat er nu pas actie via een collectief wordt opgestart. Waarom kun je in Nederland anno 2019 niet je douche water hergebruiken in je WC?!? Het zou verplicht moeten worden in nieuwbouw en een mogelijkheid in bestaande bouw, bijv via een platte tank in de kruipruimte.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het