0
0
0
s2smodern

CDA-Europarlementslid Annie Schreijer-Pierik (CDA) vindt dat de Europese Commissie meer vaart moet maken met de aanpak van medicijnresten in water. ‘We wachten al vele jaren vergeefs op een EU-strategie.’

Schreijer-Pierik deed haar oproep aan de EU afgelopen gisteren (woensdag 29 november). “Overheden van EU-lidstaten, burgers, farmaceuten, waterschappen, waterzuiveringsbedrijven en andere belanghebbenden wachten al vele jaren vergeefs op een strategie van de Europese Unie voor medicijnresten in water. Het is nu tijd voor Europe om eindelijk meer duidelijkheid te geven en de wettelijke verplichtingen na te komen met een krachtig plan van aanpak.”

Uit de Europese stroomgebieden van onder meer de Maas en de Rijn stroomt jaarlijks honderd ton aan geneesmiddelen de Nederlandse rivierendelta en de Noorzee in. Dat blijkt uit onderzoek van onderzoeksinstituten KWR en de Stichting Toegepast Onderzoek Waterbeheer (STOWA). Het RIVM schat dat jaarlijks 140 ton aan medicijnresten in het oppervlaktewater stroomt via de riolen van woonwijken, zorginstellingen en ziekenhuizen.

Schreijer-Pierik noemt de medicijnverontreiniging een “nauwelijks bekende, niet actief gemonitorde en te weinig in kaart gebrachte bedreiging voor het watermilieu en voor dieren en organismen die in het water leven. In de toekomst kan dat ook risico’s opleveren voor de volksgezondheid en de drinkwaterwinning.

De evaluatie van de EU-waterwetgeving, die de komende twee jaar plaatsvindt, is volgens Schreijer-Pierik een goede aanleiding om de aanpak van medicijnresten een plek te geven in die wetgeving. De Europese Commissie heeft aangekondigd “binnenkort” met het onderwerp aan de slag te gaan.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Michaël BentvelsenHet onderzoek heeft helaas niet gekeken naar slijtagedeeltjes van banden van het wegverkeer. Was mooi geweest als die ook meegenomen hadden kunnen worden, maar vereist blijkbaar andere analysetechniek.
En hoe zit het dan met de 120 verdwenen bomen aan de zuiderlandsezeedijk/zuidijk bij Oude-Tonge?
Waarom is daar zo niet mee omgaan, ook daar waren vleermuizen en was er landschapswaarden.
En waarom komen er daar geen bomen terug?
@Reintje PaijmansDank voor uw aanvulling. Inderdaad de dennenbossen zijn aangeplant om 'woeste gronden te ontginnen' en voor de productie van hout voor in onze mijnen. Dat was mij bekend.
Zijn de rubbers afkomstig van slijtage van autobanden dat via de lucht als fijnstof en afspoeling van de weg in het oppervlaktewater terecht komt. Bandenslijpsel is volgens mij een onderschat milieuprobleem qua milieuimpact. Wel allemaal gillen als er rubberkorrels op de sportvelden (wat spoelt daar niet van uit) liggen waar de kindjes aan bloot staan, maar ondertussen zelf rijgedrag niet aanpassen.
Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.