secundair logo knw 1

Jaarlijks moet er 8,56 miljard kubieke meter extra afvalwater worden behandeld om de VN-doelstelling SDG 6.3 te halen. Dat betekent dat er wereldwijd elk jaar 469 afvalwaterzuiveringsinstallaties bij moeten komen. Dat blijkt uit een onderzoek dat is uitgevoerd in opdracht van ABB Energy Industries.

Het in het Zwitserse Zurich gevestigde concern liet onderzoeken welke stappen moeten worden ondernomen om de behandeling van afvalwater volgens SDG 6.3 te halen. Wereldwijd blijft 48 procent van het afvalwater ofwel 171,3 miljard kubieke meter onbehandeld, aldus het onderzoek. Om de duurzaamheidsdoelstelling van SDG 6.3, die streeft naar een halvering van het aandeel onbehandeld afvalwater tegen 2030, te halen, moet dit worden gehalveerd tot iets minder dan 24 procent.

Dat betekent dat jaarlijks 8,56 miljard m³ afvalwater meer moet worden behandeld dan nu het geval is - het equivalent van het watervolume van 3,5 miljoen Olympische zwembaden, schrijft ABB. “Op basis van modellering met een afvalwaterzuiveringsinstallatie met een capaciteit van 50 miljoen liter per dag als benchmark, zijn jaarlijks nog eens 469 zuiveringsinstallaties nodig.”

De opschaling van de afvalwaterbehandeling wereldwijd en hergebruik en heropname in de watercyclus van gezuiverd afvalwater zijn kritieke factoren in de aanpak van de toenemende mondiale waterschaarstecrisis, aldus het bedrijf.

Het stelt daarbij dat bij het opschalen van de zuiveringscapaciteit aandacht moet zijn voor integratie van automatisering en digitale technologieën, de technieken waar het bedrijf zich op richt. “De behandeling van afvalwater is energie-intensief: de industrie verbruikt tot 3 procent van de totale energieproductie in de wereld en draagt bij tot meer dan 1,5 procent van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen.”

Door een pakket van automatisering en digitale oplossingen toe te passen, kunnen waterbedrijven hun koolstofuitstoot verminderen en jaarlijkse operationele besparingen tot 1,2 miljoen dollar per installatie realiseren, stelt het bedrijf.

Daarbij gaat het om bewaken, analyseren en beheren van de processen, zodat er efficiënt opererende installaties ontstaan die het gebruik van hulpbronnen optimaliseren en het energieverbruik verminderen. “Vroegtijdige integratie van technologie om de efficiëntie van de installaties te bevorderen zijn van vitaal belang.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

We mogen dankbaar zijn dat we in Nederland leiding-/kraanwater hebben. Feit is wel dat het optimaal zuiveren van rivier- en grondwater, om er 118 liter kraan-/drinkwater per persoon per dag van te maken, steeds moeilijker wordt.  Als theeproever ontdekte ik, reeds in 1981, dat water 90-99,9% zuiverder kan zijn dan leidingwater; thee bereid met zuiver water is onvergelijkbaar helderder, geuriger, smakelijker dan dezelfde thee bereid met regulier leidingwater.  
Het thuis (na)zuiveren van leidingwater met omgekeerde osmose apparatuur, 'gewoon' te tappen uit een kraan op het aanrecht, doe ik inmiddels 45 jaar en ervaar dat iedere dag als een ZEGEN met 5 hoofdletters en... zeker iet alleen voor thee. Bij alle zorgen, waar terecht veel aandacht voor is, wil ik een lans breken voor dit goede nieuws, voor deze optimale vorm van waterzuivering, die, in mijn visie, in mijn vaste overtuiging, vroeger of later, stap voor stap, steeds breder ingevoerd zal gaan worden. Centrale zuivering  en thuis (na)zuiveren kan naast elkaar bestaan en vullen elkaar prima aan. Het zal een enorme cultuurverandering worden... en die gaan (helaas) langzaam.
@Marco AlHet meeste water is niet het water dat we zien. Het meeste water zit in de bodem
Jaarlijks 4000 kilo PFAS-medicijnen via de slikkers in het riool.

98% daarvan kan onmiddellijk verboden worden, patenten zijn er af.
Een hele boeiende studie die de meerwaarde van het meewegen van het effect op de toekomst in de besluiten van vandaag laat zien. Binnen Min. IenW, Deltacommissaris en RWS heb ik hiervoor de methodiek Toekomst aan Tafel ontwikkeld. Deze methodiek bevat instrumenten die binnen het beleidsontwikkeling de impact op de toekomst tastbaar en concreet maken (zoals ook hierboven uitgebreid is gedaan voor de klimaatdijk), om zo mee te wegen in het besluit. Als je hier meer over wilt weten, kom vooral op de lijn. 
Interessante ontwikkeling! Ik ben benieuwd of bij doelsturing ook het benedenstroomse gebied waarin mogelijk strengere doelen gelden meegenomen wordt?