0
0
0
s2smodern

Bedrijven die inzetten op circulaire technologie worden in hun exportambities gefrustreerd door knellende en vaak tegenstrijdige wetgeving. De overheid moet daarom wet- en regelgeving gaan aanpassen en ruimte bieden aan innovaties en deze stimuleren. Dat zegt brancheorganisatie Envaqua.

“Nu is het tijd om te handelen, anders verliezen we momentum,” zegt voorzitter Erwin Dirkse van Envaqua in het boek ‘Laten we samen leidend zijn!’. Dat werd tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van de organisatie in Soesterberg overhandigd aan een panel met vertegenwoordigers van overheid, wetenschap en bedrijfsleven.

De bijeenkomst stond in het teken van de circulaire economie, het kringloopsysteem waar de bij Envaqua aangesloten bedrijven nadrukkelijk op inzetten. Daarbij ‘koppelen ze vraagstukken uit de circulaire economie aan technologische oplossingen’. Ze willen daarin tot de top van de wereld behoren, maar worden in die ambitie gefrustreerd door ‘knellend en vaak tegenstrijdige wetgeving en het gebrek aan experimenteerruimte’, zo staat in het boek van de Nederlandse brancheorganisatie voor leveranciers en producenten van milieu- en watertechnologie.

Thuismarkt
Voorzitter Dirkse nam op de nieuwjaarsbijeenkomst de gelegenheid te baat de overheid erop te wijzen dat de Nederlandse bedrijven een goed lopende thuismarkt nodig hebben. “Om succesvol te zijn met circulaire economie in het buitenland, is het nodig dat de Nederlandse thuismarkt voor deze zogeheten ‘biobased technology’ groeit en bloeit.”

In het boek schetst Envaqua hoe Nederlandse exporteurs van biologische, hernieuwbare materialen en technologie in Nederland te maken hebben met een ongelijk speelveld.

“We hebben een stimulerende overheid nodig,” zegt Dirkse in het boek. “Een overheid die een praktische wetgeving opstelt. Een overheid die zowel energetische als milieutechnische innovaties ondersteunt. Én een overheid die innovaties ruimte biedt om ze in ons eigen land tot wasdom te laten komen zodat we een etalage zijn voor de rest van de wereld.”

Drie zaken
De bedrijven die zich toeleggen op biobased technology lopen tegen drie zaken aan, zegt Paul Roeleveld als voorzitter van de werkgroep Biobased Technology in het boek. “De wetgeving, de kosten én de ruimte die op de thuismarkt geboden wordt. De kosten nemen de bedrijven voor een groot deel zelf voor hun rekening, maar ze zijn wel geholpen als de overheid helpt om de onrendabele top te verkleinen.”

Roeleveld wijst erop dat afnemers de circulaire economie een warm hart toedragen en bereid zijn om biobased grondstoffen te winnen of te gebruiken. Maar doordat groene energie wordt gesubsidieerd vanuit de subsidieregeling SDE en biobased grondstoffen niet, ontstaat er een ongelijk speelveld, aldus Roeleveld. 

 

Download hier het boek 'Laten we samen leidend zijn!'

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Huishoudens moeten naar verhouding meer geld betalen voor de waterschapsbelasting dan bedrijven. Dat komt door de gestegen WOZ-waarde van woningen in de laatste jaren, terwijl bedrijfspanden nauwelijks in waarde zijn gestegen. Vereniging Eigen Huis vindt de verdeling niet eerlijk. Maar de Unie van Waterschappen wil nog niet meewerken aan een oplossing maar uitstellen tot "nadat het wetsvoorstel is vastgesteld in 2e en 1e Kamer". Zie:
https://www.h2owaternetwerk.nl/h2o-podium/opinie/aanpassing-waterschapsbelasting-pijnpunten-van-burgers-worden-doorgeschoven-naar-toekomst

.
Erg mooi plan, prachtige visie. De grootste verliespost (verdamping) aanpakken zou ik er nog aan toevoegen: verwijder soortenarme plantages van naaldhout, dat levert waterwinst op én meer biodiversiteit. De CO2-vastlegging gebeurt in de voedselrijkere wadi's twee keer zo efficiënt, dus dat is ook weer winst.
Unie gevangen in eigen modellen.
De Unie van waterschappen is al bijna een jaar bezig om wat uit vinden welk model geldt voor een goede kostenverdeling. Een stuurgoep produceerde ingewikkelde modellen voor de al ingewikkelde huidige verdelingssystematiek. Met als resultaat dan een verdeling over vier categorieën: gebouwd, ongebouwd, ingezetenen en natuur. Met totaal ondoorzichtige grondslagen. Er bleven twee modellen over, uitgerekend van het huidige systeem dat al tien jaar niet goed werkt. In beide systemen passen niet alle waterschappen, helemaal niet als met plusvoorzieningen worden toegepast. Maar volgens mij zijn de waterschappen mans genoeg om zelf wel de verdeling over de categorieën maken met de eigen gebiedskenmerken, welke dat maar mogen zijn. Helemaal geen modellen. Een model beperkt alleen maar. Een gemeente bepaalt ook zelfstandig tarieven voor OZB, afvalstoffenheffing en rioolrecht. Schiermonnikoog met 700 inwoners ook. Kan een waterschap met 300.000- 1 miljoen inwoners zoiets niet? In het bestuur van het wetterskip zitten vaak voor een derde oud-wethouders en ex-raadleden. Die hebben dat jarenlang gedaan. Unie, hou op met het gieten van oude wijn in nieuwe zakken.
Een terechte oproep om voor goed waterbeheer te kijken naar de oorspronkelijke functies van bodem en ondergrond in de regulatie van water. Aanvullend op het overzicht van functies in het artikel kun je nog onderscheiden: de regeneratieve functie (recreatie, natuur, verbinding met natuurlijke elementen) en de ecologische dragerfunctie (natuur, biodiversiteit, huisvesting voor grotere dieren, microklimaten). Het landschap, gevormd door bodem en ondergrond, is een factor op zichzelf die mede beschouwd kan worden. Zo wordt de afweging voor klimaatadaptieve maatregelen verbreed en zullen de maatregelen duurzamer bijdragen aan de hele leefomgeving en al zijn bewoners.
Met veel aandacht en interesse heb ik uw uitvoerige artikel gelezen. Ik woon in aan de rand van Apeldoorn, nabij onze bossen. Het probleem "DROOGTE" is hier erg actueel. Veel publicaties in onze pers, veel reacties van vakmensen, bv van Jos Peters van Royal Haskoning DHV in de Stentor van 22 augustus 2020, of van Marjolein Koek van Natuurmonumenten, juli 2020, "noodwapen tegen droogte op de Veluwe". Als geograaf houdt het probleem "droogte" mij ook voortdurend bezig.
Voorstel van ecoloog Herman van Dam: Vervang het naaldbos door loofbos. Naaldbomen gebruiken het hele jaar door (!) water, loofbossen in de winter bijna niets. Dat moet op veel grotere schaal gebeuren. Uiteindelijk werden de naaldbomen destijds hier aangeplant om de steenkolenmijnen in Zuid Limburg van "stutpalen" te voorzien. Sindsdien maken de naaldbomen een veel te groot aandeel uit van de Veluwse bossen. Maar bijna geen mens in en om de Veluwe is op de hoogte van dat probleem of trekt zich daar iets van aan!!
Ik kijk uit naar uw reactie en uw voorstel hoe dit Naaldbomenprobleem op te lossen.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.