secundair logo knw 1

Foto: Waterschap De Dommel

De miljoeneninvestering in de afgelopen vrijdag geopende Energiefabriek Tilburg moet binnen tien jaar worden terugverdiend. Op de rioolwaterzuivering wordt door Waterschap De Dommel biogas, fosfaat en stikstof teruggewonnen. 

In Washington DC staat een vergelijkbare, maar iets grotere, installatie, waarbij thermische drukhydriolyse wordt gecombineerd met een Anammox-reactor. De Energiefabriek in Tilburg is de eerste rioolwaterzuivering in Nederland waar een Cambi-installatie is geïnstalleerd en gekoppeld aan een Anammox-installatie.

De Anammox-installatie verwijdert ongeveer 900 kilo stikstof per dag uit het restwater van de slibverwerking. De Cambi-installatie wordt al eerder ingezet en behandelt het slib voordat het wordt vergist en is in staat de sterke celstructuur van het slib te kraken. "Door het kraken van de cellen komt er meer biomassa beschikbaar om te vergisten en dus heb je meer biogas. In totaal levert deze methode 20-30% meer biogas op dan conventionele gisting”, vertelt Jan-Evert van Veldhoven, zuiveringstechnoloog bij waterschap De Dommel (en initiator van de Energiefabriek).

Omdat De Dommel al het slib uit het werkgebied op de Energiefabriek in Tilburg gaat verwerken, wordt er meer gas geproduceerd dan de rwzi en de Energiefabriek nodig hebben om te kunnen draaien. "De rest wordt op de markt gebracht. Het biogas wordt door Attero (de buurman van de Energiefabriek) opgewerkt tot aardgas en op het gasnet gezet, waarbij de groencertificaten ten gunste komen van De Dommel. Van het fosfaat dat we filteren, maken we Struviet, een kunstmest. Dat kunnen we ook verkopen. Dat is de inkomstenkant."

Maar de grootste winst behaalt de Energiefabriek door veel te besparen. Het proces waarbij het slib wordt ontwaterd, verloopt efficiënter - dankzij de Cambi-installatie. “Het slib is gekraakt en dus kunnen we er, naast het omzetten van organische stof in biogas, ook meer water aan onttrekken. Daardoor hoeven we minder slib af te voeren naar de verbrandingsinstallatie. Dat scheelt zo’n 60.000 transportkilometers per jaar, een enorme besparing aan geld en energie."

In totaal moet de Energiefabriek de miljoenen, die in er in geïnvesteerd zijn in tien jaar weer terugverdienen. "Dat is al meegenomen bij de gunning in 2012 en daar houden we natuurlijk aan vast. Afval is een waardevolle grondstof en door de installaties in de Energiefabriek zijn we ook in staat die waarde te verzilveren."

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.