0
0
0
s2smodern

Jaarlijks verdwijnt er voor 2,6 miljoen euro aan zilver en goud via het effluent en slib van Zwitserse zuiveringsinstallaties. De concentraties zijn niet schadelijk voor het milieu, winning van de metalen is niet rendabel.

Dit blijkt uit Zwitsers onderzoek, dat eveneens aan het licht bracht dat het afvalwater metalen als gadolinium en niobium bevat. Een groep onderzoekers van Eawag Aquatic Research bracht voor het eerst in kaart welke elementen via het afvalwater worden geloosd. Daarbij werden de concentraties van 69 elementen onderzocht in afvalwater- en slibmonsters van 64 zuiveringsinstallaties in Zwitserland.

Een en ander gebeurde in opdracht van het Federaal Bureau voor Milieubeheer in Zwitserland. Het onderzoek is gepubliceerd in Environmental Science & Technology en geldt, aldus de onderzoekers, als representatief voor een geïndustraliseerd land. 

Sporenelementen worden steeds vaker gebruikt in hightech en medische industrie, zoals tantalium en germanium in elektronische onderdelen, niobium en titanium in legeringen en coatings en gadolinium als contrastvloeistof en in lichtgevende verven.

Afgaande op de gevonden hoeveelheden metalen en elementen wordt in heel Zwitserland jaarlijks 3.000 kg zilver, 43 kg goud, 1.070 kg gadolinium, 1.500 kg neodynium en 150 kg ytterbium geloosd via het afvalwater.

De onderzoekers richtten zich in eerste instantie niet op mogelijke herwinning van de stoffen, maar op de vraag in hoeverre afvalzuiveringsinstallaties bijdragen aan vervuiling van rivieren. Dat verschilt per stof, aldus de onderzoekers. 83 procent van gadolinium in de rivieren is afkomstig van zuiveringsinstallaties, voor zink is dit percentage 24, voor lithium 7. De nutriënt fosfor in het Zwitserse rivierwater is voor de helft afkomstig uit rwzi’s.

Volgens het onderzoek vormen de concentraties metalen in de rivieren geen gevaar voor het milieu. Dit in tegenstelling tot Duitsland waar studies uitwezen dat er in de Rijn lokaal kritische concentraties van de metalen lanthanum en samarium zijn gevonden.

 

Meer over het het Zwitserse onderzoek lees je hier:
3 million francs’ worth of gold and silver going to waste
Quantification of Element Fluxes in Wastewaters: A Nationwide Survey in Switzerland

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.
@Michael BentvelsenZoals Leo aangeeft is het onwaarschijnlijk om een “kapot/niet actief” virus aan te tonen met de test aangezien het RNA zeer onstabiel is en in afvalwater snel zal worden afgebroken. Dat het virus nog aangetoond wordt suggereert dus dat de envelop nog intact is en het virus mogelijk nog actief.
Meten en testen is prima, is ook gewenst. Inmiddels bewezen dat Ozon een goede oplossing is. Zie RWZI Houten, RWZI De Groote Lucht, RWZI Aarle-Rixtel, alle hadden goede resultaten met gedateerde Ozontechnieken.
De berichtgeving moet zuiver. Als het effluent getest is met een PCR-laboratorium bepaling wordt er getest op de aanwezigheid van (een deel van) het RNA. Dat kan positief zijn terwijl het virus al lang dood is. Dan zijn er virusresten gevonden, dat is echt wat anders dan het Horus. Dit is van belang om paniek te voorkomen!!
@Leo Heijnen (KWR)De methode meet verschillende 'delen van het RNA' zeg je, en daarmee niet het intacte RNA, en ook niet de virusdeeltjes. Het resultaat bevestigt daarmee dat er SARS-CoV-2 in het monster aanwezig WAS! Niet IS! N.B. Na opwerking van het monster voor detectie kun je niet meer spreken van IS!

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.