secundair logo knw 1

De droogte in 2018 legde de toenemende kwetsbaarheid van de Maas als drinkwatervoorziening bloot. In 2018 was er gedurende een derde van het jaar sprake van een officieel watertekort in de Maas. “De Maas is als bron voor de drinkwatervoorziening in zowel kwalitatieve als kwantitatieve zin te kwetsbaar”, zegt Maarten van der Ploeg, directeur van RIWA-Maas. 

RIWA-Maas publiceerde vandaag het jaarrapport over de Maas. RIWA-Maas behartigt de belangen van drinkwaterbedrijven in Nederland en België die jaarlijks 500 miljoen kuub water uit de Maas onttrekken voor de productie van drinkwater voor 7 miljoen klanten. 

Het droge jaar 2018 maakte duidelijk dat bij een lage afvoer van de Maas er weinig verversing plaats heeft, waardoor verontreinigingen als gevolg van lozingen of calamiteiten nauwelijks worden afgevoerd. Dat is de kern van onze zorg, zegt Van der Ploeg.

Transparantie
Minder afvoer betekent toenemende concentraties van ongewenste stoffen in het water. Het is daarom juist in tijden van droogte en lage afvoer zaak om vervuiling en calamiteiten te voorkomen, stelt RIWA Maas, die daarom - opnieuw - pleit voor volledige transparantie over industriële lozingen en intensieve controle in het hele stroomgebied. 

Vorig jaar bleek tijdens de droogte dat de aanvoer uit de rivieren de Roer in Duitsland en de Sambre in Wallonië naast de hoofdstroom uit Frankrijk essentieel is voor het gaande houden van de Maasafvoer. De afvoer van beide rivieren staat evenwel onder druk, constateren de verenigde drinkwaterbedrijven. “De afvoer van de Roer staat onder druk door klimaatveranderingen en een mogelijke toename van lokaal gebruik”, schrijven ze.  

Internationale afspraken
De drinkwaterbedrijven dringen aan op internationale afspraken over gebruik van wateren die van invloed zijn op de afvoer in de Maas. Tot nu toe zijn er geen internationale afspraken over grensoverschrijdende waterverdeling tussen de landen in het stroomgebied, stelt RIWA.

“Er wordt te weinig vooruitgang geboekt, terwijl concrete resultaten hard nodig zijn om dit steeds nijpendere vraagstuk het hoofd te bieden. Lagere rivierafvoer kan ook de kwaliteit negatief beïnvloeden”, zegt Wim Drossaert, voorzitter RIWA-Maas en directeur van drinkwaterbedrijf Dunea.

Ondanks de lage waterafvoer, was de kwaliteit van de Maas in 2018 relatief goed, stelt de RIWA ook vast. In het jaarrapport staat: “Dat de kwaliteit van de Maas tijdens de droogte relatief goed was, heeft vermoedelijk verschillende oorzaken. Zo speelt de verbeterde ecologische toestand van de rivier vermoedelijk een rol: een gezonde rivier beschikt immers over voldoende zelf-herstellend vermogen. Of dit inderdaad het geval was blijft speculeren en vraagt om nader onderzoek.”

Aanbevelingen
Op basis van de inzichten in de waterkwaliteit van de Maas in 2018 doet RIWA-Maas aanbevelingen voor beleid om de kwaliteit van de rivier verder te verbeteren:

  • Waterschaarste: grensoverschrijdende dialoog over waterbeschikbaarheid en waterverdeling
  • Opkomende stoffen: weet wat je buren doen en leer van elkaar
  • Europese registratie: gebruik PMT-criteria in de beoordeling van stoffen volgens REACH
  • Opkomende stoffen in vergunningen: internationale transparantie en actieplan
  • Nederlandse Aanpak Opkomende stoffen: in kaart brengen wat er in het Maasstroomgebied gebeurt
  • Vergunningverlening Nederland: samenwerken en drinkwaterbedrijven consulteren

 

MEER INFORMATIE
Jaarrapport RIWA Maas 2018

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Een goede zaak, om effluentwater te gebruiken in plaats van drinkwater voor de slibontwatering. Ik ken dit proces net, maar waarom heb je water nodig om slib te ontwateren? Klinkt mij vreemd in de oren.
Barry Madlener. Een man van grootse daden, w.o. motie tegen het dragen van hoofddoekjes en de verplichting voor moslimmeisjes om te moeten sporten met jongens. Dat schept hoge verwachtingen! 😱 OMG
Wat een slap verhaal over een mogelijke integriteitsschending. Als voormalig sectorhoofd bij verschillende waterschappen heb ik vele openbare aanbestedingen (klein en groot) moeten doen. Bij de meeste waterschappen zou een dergelijke aanpak nooit geaccepteerd zijn en ook bij andere overheden zoals provincies (waar ik eveneens ervaring heb) , ook niet. Wat is het toch moeilijk om gewoon een fout toe te geven! Daar is echt geen “integriteitsonderzoek “ voor nodig. Het is echt tijd dat bij deze organisatie de bezem er eens goed doorheen gaat! 
Bedankt Bas! Bij deze een link naar dat artikel: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32729940/  
Duidelijk artikel met interessante observaties!
Mbt referentie #2 zou het beter zijn te verwijzen naar Bil et al., 2021 (https://doi.org/10.1002/etc.4835).