secundair logo knw 1

In de Tongelreep bij Eindhoven zijn in augustus vijf drijvende eilandjes aangelegd, met als doel het onderwaterleven te bevorderen. Het gaat om een experiment van Waterschap De Dommel in samenwerking met Blue Habitats. 

“De Tongelreep heeft weinig schaduwrijke plekken waar vissen en insecten kunnen schuilen. Daar brengen we met dit experiment verandering in. De eilandjes zelf zijn beplant met bloemen en planten om bijen en andere insecten aan te trekken, maar het gaat ons vooral om de onderzijde”, legt Jan van de Graaf, ecoloog bij Waterschap De Dommel uit. 

Drijvend eiland De Dommel

 

De eilandjes zijn vijf pontons van bijna 10 vierkante meter. De onderzijde van de eilandjes bestaat uit een lamellenconstructie die voor elk eilandje van een ander materiaal is gemaakt: wilgentenen, betonstaal, plaatstaal, bamboe en kokosmatten.

Jan van de Graaf 2 vrij       Jan van de Graaf Van de Graaf: “We verwachten dat er aan de onderkant van alles gaat gebeuren. We willen weten welk materiaal het meest effectief is om de biodiversiteit te bevorderen. Dat gaan we de komende twee jaar met een onderwatercamera monitoren. Hopelijk komen we heel veel soorten tegen: kokerjuffers, libellelarven en slierten vis-eieren bijvoorbeeld.”

De uitkomsten van de meting worden vergeleken met een meting op een andere plek in de Tongelreep. “Het zou mooi zijn als de biodiversiteit in de buurt van de eilandjes een stuk hoger is dan elders in de Tongelreep. We zien graag dat de visstand omhooggaat.”

Drijvende steden
Het drijvende park is een idee van Blue Habitats. Dit bedrijf, een initiatief van Jasper Vermeulen en Koen Olthuis, zet zich ervoor in dat bouwwerken op het water bijdragen aan de biodiversiteit onder water en daarmee aan de waterkwaliteit. Vermeulen: “Met dit experiment in de Tongelreep hopen we daar veel over te leren. Die kennis kunnen we vervolgens veel breder toepassen.”

Wereldwijd zijn er volgens hem steeds meer plannen om drijvende steden, woonwijken, parken en zelfs stadions te bouwen. Maar hoe meer er op water wordt gebouwd, hoe minder leefruimte er overblijft voor onderwaterleven. Daarom is Blue Habitats op het idee gekomen om de onderkant van bouwwerken te voorzien van een constructie van lamellen: blue fins. 

De lamellen worden gemaakt van reliëfrijk materiaal, zodat planten en insecten zich eraan kunnen hechten, vissen er kunnen paaien en stromend water voor uitwisseling van voedingsstoffen zorgt. Op die manier wordt de biodiversiteit bevorderd en gaat de waterkwaliteit omhoog. “Maar we hebben nog een hoop te leren. Daarom staat ‘Blue’ in onze naam ook voor Build & Learn from Underwater Ecosystems.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.