secundair logo knw 1

Plaatsen van versnellingsmeter in Amazonegebied (foto: TU Delft)

Radarsatellieten kunnen goed meten wanneer bomen en gewassen met een watertekort te kampen hebben. In theorie is hiermee op globale schaal monitoring mogelijk. Dit blijkt uit een proefschrift van Tim van Emmerik.

Hij promoveert aanstaande vrijdag op dit onderwerp aan de TU Delft. Volgens Van Emmerik is de kennis over de effecten van waterstress - periodes waarin weinig water beschikbaar is - in gewassen en tropische regenwouden nog beperkt. Denk aan onomkeerbare schade aan planten en oogstverliezen. Om zulke gevolgen te voorkomen, activeren planten mechanismen om te overleven. Transpiratie wordt beperkt en dat beïnvloedt de lokale, regionale en globale water- en koolstofcyclus.

Het was al bekend dat radartechnologie op dit terrein waardevolle informatie kan leveren. Dat heeft met name te maken met de diëlektrische eigenschappen van vegetatie (hierbij speelt polarisatie een overheersende rol). Deze eigenschappen zijn weer voornamelijk afhankelijk van het watergehalte. De hypothese is dat radarweerkaatsing gevoelig is voor waterstress in vegetatie, maar tot nu toe waren er niet genoeg observaties om deze aanname te testen. Van Emmerik heeft de effecten van waterstress op diverse schalen bestudeerd, van individuele bladeren tot tropische regenwouden. Uit zijn onderzoek blijkt dat watertekort in vegetatie leidt tot significante veranderingen in watergehalte en diëlektrische eigenschappen van planten en daarmee tot waarneembare verschillen in radarweerkaatsing.

Om te weten of metingen echt kloppen, moet niet alleen vanuit de lucht maar ook op de grond worden gemeten. Een praktisch probleem is dat meetinstrumenten duur zijn of bomen kunnen beschadigen. Van Emmerik heeft als goedkoop alternatief versnellingsmeters gebruikt. De sensoren zijn op bomen in het Braziliaanse Amazongebied geplaatst om over langere tijd boombewegingen te meten. Deze bewegingen blijken gevoelig te zijn voor de boommassa, de hoeveelheid water die blijft liggen op het bladerdek en de mate van interactie tussen boom en atmosfeer. Ook was er een duidelijk verschil tussen het natte en droge seizoen te zien; de radarweerkaatsing daalde tijdens deze overgang duidelijk.

De radartechnologie biedt mogelijkheden om waterstress in planten beter te detecteren en te bestuderen, aldus Van Emmerik. Het is hiermee mogelijk om vroege tekenen van waterstress te signaleren en in kaart te brengen wanneer het nodig is om in te grijpen. Dat is belangrijk omdat transpiratie door vegetatie een groot aandeel heeft in de totale verdamping vanaf het aardoppervlak, in tropische regenwouden zelfs meer dan zeventig procent.

Via dit bericht is het proefschrift te downloaden

 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.